“Tales of Grace f Remastered is één van de meest luie remasters die ik al gespeeld heb”

Tales of Grace werd origineel uitgebracht op de Nintendo Wii in 2009. Het jaar daarna volgde een release op de PS3 en werd er een f toegevoegd aan de titel. Tales of Grace f bevatte een nieuwe proloog: Lineage and Legacies. Nu 15 jaar later, in een tijdperk waarin gamestudios volop remasters uitbrengen, is het de beurt aan deze actie RPG om een nieuw publiek te verblijden.  Of je deze remaster in huis moet halen? Dat lees je in deze Pragalicious review!

Waarom Wel?

Er zit een grietje in de tuin!

Asbel en zijn vriend Richard maken een gezellige wandeling door de bloementuin als ze daar plotsklaps een meisje tegen het lijf lopen. Ze blijkt haar geheugen kwijt te zijn en omdat ze zich haar eigen naam niet meer kan herinneren, noemen de jongens haar Sophie. Samen vormen ze een onbreekbare vriendschapsband die zelfs de ergste tragedies kan doorstaan. Dat belooft alvast niet veel goeds… Wanneer de drie vrienden samen op avontuur trekken, raken ze verstrikt in een web van politiek intriges en zullen ze moeten strijden voor de vrijheid van hun land.

Je hoeft van een game uit 2009 niet te verwachten om veel innovatie te brengen op het vlak van de verhaallijnen maar de Tales games staan wel garant voor uren JRPG-plezier en zijn bovendien van de opperste beste kwaliteit. Zo won, Tales of Arise nog RPG-game van het jaar in 2021. Hoewel ik nu al met zekerheid kan zeggen dat deze remaster niet de beste RPG van 2025 zal worden, zijn er wel een paar goeie redenen om deze te spelen. Zo zijn er uiteraard de improvements die deze remaster met zich meebrengt.

Wat werd er verbeterd?

Open world games kunnen niet meer zonder GPS. Helaas was dit in 2009 nog niet zo aanwezig als anno 2025. Dus één van de broodnodige verbeteringen zijn location markers. Je kan je toch echt de tijd niet meer voorstellen dat je doelloos, letterlijk dan, van dorp naar dorp ging en zo uren kon vergooien aan het zoeken naar je volgende opdracht. Noodzakelijke toevoeging lijkt me dat!

Toen ik voor het eerste een game speelde op de PlayStation 1 kon je onmogelijk een scène skippen. En dat vonden wij toen best ok. Daar hoorde bij dat je soms twintig keer diezelfde cutsène zag. Echter de huidige TikTok-generatie heeft geen geduld meer, dus duurt er iets langer dan 15 seconden? Skippen die handel! Verbetering nummer twee én vooral één die goed is voor een nieuw publiek of voor spelers die de game ooit al speelden. Goed bezig daar bij Bandai Namco!

En tenslotte en hiermee slaken we allemaal zeker een zucht van opluchting: er is een knop om de random combat encounters af te zetten. Halelujah! Niks zo irritant als non-stop te moeten vechten terwijl je gewoon naar je volgende bestemming wil!

SS-LMBS wat?

Laat het aan de Japanners om een afkorting uit te vinden voor een combat modus: de SS-LMBS. Nee, ’t heeft niks met den Deuts te maken! Het staat voor Style Shift Lineair Motion Battle System. Daar slaat je tong van in de knoop! Veel fancy woorden voor een combat systeem dat gebaseerd is op knokken en evaden. En waarin Asbel, het hoofdpersonage, op twee manier kan aanvallen: A-Arte zijn physical attacks en B-Arte zijn magic attacks. Bij variant 1 trekt Asbel zijn zwaard, bij variant B blijft zijn zwaard in de schede.

Daarnaast heb je nog een soort van Overdrive modus – die hier Accel heet -waarbij de personages HP kunnen terugwinnen. Niks nieuws onder de zon, niet in 2009 en al helemaal niet in het jaar van onze Lieven Heer 2025. Is er dus eigenlijk wel een goeie reden om Tales of Grace f Remastered te spelen?

Waarom Niet?

Hier komt een rant

Als reviewer heb je het voordeel om véél games te mogen spelen en er over te schrijven. Je krijgt de kans om je volledig onder te dompelen in een fantastische industrie: namelijk die van de games. Maar de laatste tijd lijkt het alsof onze favoriete hobby wordt overspoeld door commercialiteit in plaats van creativiteit en Tales of Grace f Remastered is daar het perfecte voorbeeld van. Dit is een game die degelijk was in 2009 maar in 2025 niks meer te bieden heeft.

Het is bovendien nog een erg luie remaster. Want way points en het skippen van cut scènes is dat nu echt een reden om een game remasteren? Sure, er werd een laagje nieuwe verf over het geheel gegoten maar my god, dit is echt wel héél mager.

Meer dan ooit lijkt dit een financieel gedreven remaster die, laten we eerlijk zijn, er helemaal niet had moeten komen. Dit was op de vorige generatie consoles een makkelijk te verkrijgen game met doenbare scores. Maar wie wil er nu op de Playstation 5 zijn tijd nog steken in deze game wanneer er JRPG’s bestaan zoals Final Fantasy VII Rebirth?

Bruno toch…

Ach Bruno, hoor ik jullie denken, nu ben je wel echt héél negatief. Zou jij een Volkswagen 1 kopen die nieuw in de lak staat en nieuwe banden heeft gekregen maar die voor de rest nog altijd dezelfde motor heeft als dertig jaar geleden? Ik dacht het niet. Uiteraard zijn er verzamelaars die dit wel zullen willen en die-hard fans die absoluut geen JRPG’s meer hebben om te spelen, wat mathematisch onmogelijk is, die kunnen hier nog wel wat plezier uithalen. Maar de gemiddelde gamer? Die heeft werkelijk geen enkele reden om Tales of Grace f op te pikken.

Trailer

---