Een game waar je niet bij het handje wordt gehouden, geen map of markeringen, en geen enkel idee waar naartoe. Je moet het allemaal zelf zoeken, zelf ontdekken, zelf de dots aan elkaar hechten en hopen dat je het einde haalt in Hell is Us. Zorgt deze stijl voor een episch avontuur? Of beland ik letterlijk in de hel? Lees het in onderstaande review van Hell is Us.
Waarom Wel?
De zoektocht naar je ouders
In Hell is Us stap je in de schoenen van Rémi. Geboren in Hadea, smokkelde zijn moeder hem als kind het land uit. Jaren later werkt hij als soldaat voor de Verenigde Naties, en krijgt de opdracht om hulp te bieden bij een burgeroorlog. Die oorlog woedt juist in zijn geboorteland. Rèmi besluit de officiële missie te verlaten en begint zijn eigen zoektocht: hij wil zijn ouders terugvinden.
Het spel begint met Rémi die gevangen zit bij een geheimzinnig personage. Jij beleeft het avontuur en vertelt het verhaal aan deze figuur. De eerste fase van Hell is Us, die je ook in de gratis demo speelt, is de tutorial. Tijdens een gesprek met een NPC krijg je belangrijke vragen voorgeschoteld die je verder brengen in het verhaal.
Hell is Us vraagt om volledige concentratie. Speel deze game zeker niet tussen de soep en de patatten, of andere spellen door, en leg hem niet te lang weg. Anders raak je snel de draad kwijt of vergeet je cruciale details over je missie.
Een drone als sidekick
Door een gebeurtenis kom je in contact met een drone, die je zal bijstaan als sidekick. Op datzelfde moment kom je ook in aanraking met je eerste wapen. Hoe dit gebeurd, vertel ik je later in de review. Doorheen je avontuur vind je drone modules en speel je vaardigheden vrij voor je drone. Zo kan je deze inzetten om een vijand af te leiden, zodat je een ander wezen de kop kan inslaan. Ook kan de drone geheime boodschappen lezen die je zelf niet kan ontcijferen. Hij is ook voorzien van verlichting. Geloof me vrij, dit zal je meermaals nodig hebben. Je zal met Rémi geregeld donkere dungeons moeten verkennen. Als speler kun je ervoor kiezen om de drone rondom je te laten vliegen of als een soort papegaai op je schouder te plaatsen.
Geen soulslike
Wie de trailers heeft bekeken van Hell is Us ging er misschien vanuit dat deze een soulslike-achtige variant zou zijn. Dat is het niet. Zeker wanneer je kan dodgen, deflecten en blokken in combat. Je bent ook afhankelijk van je stamina, en bij dit gegeven treedt er toch iets zeer belangrijk op. Je stamina-balk past zich volledig aan aan je levensbalk. Dit wil zeggen, een volledige levensbalk is ook een volledige stamina-balk. Heb je nog maar vijf procent leven, dan heb je ook vijf procent stamina. Dat maakt het er natuurlijk niet makkelijker op.
Gelukkig kan je gebruikmaken van de Healing Pulse. Afhankelijk welk wapen je gebruikt zal er geregeld een witte ronde cirkel onder Rémi verschijnen. Wanneer je dat ziet, moet je als speler op het gepaste moment op R1 (PlayStation) drukken. Hierdoor herstel je van je verwondingen, en zal dus ook automatisch je stamina mee stijgen.
Rèmi’s wapenarsenaal mag er zijn
Rémi beheerst een breed arsenaal aan wapens: dual axes, een greatsword, een zwaard en een polearm. Elk type biedt een unieke speelervaring, zeker als je ze later voorziet van Glyphs. Zodra je wapens kunt upgraden, worden glyphs essentieel. Je hebt keuze uit vijf soorten: Rage, Grief, Terror, Ecstasy en Neutral.
Versla vijanden en verzamel shards, de valuta waarmee je upgrades toepast. Let op: iedere glyph gebruikt zijn eigen shards. Mijn eerste upgrade was de Axes of Rage. Die keuze blijft, tenzij je later een nieuwe set bijlen vindt; dan kun je daar weer een andere glyph op zetten.
Elke glyph geeft je wapen een frisse look en unieke skills. Axes of Rage zien er bijvoorbeeld totaal anders uit dan Axes of Ecstasy. Niet alleen het uiterlijk verandert, ook de vaardigheden. Je kunt drie skills per wapen toewijzen en die slim combineren met je gekozen glyphs, inclusief de neutrale. Kies bijvoorbeeld voor korte stealth-momenten of trek vijanden vanop afstand naar je toe voor een stevige klap.
Naast wapens kun je ook defensieve en passieve items upgraden. Door boeken te vinden en in te leveren bij de juiste persoon, verhoog je het level van je wapens en verdediging. Zo bouw je jouw ideale uitrusting uit tijdens het avontuur.
Puzzelen bij de vleet
Waar ik vooral enorm nieuwsgierig naar was bij Hell is Us, was hoe de ontwikkelaar het zou aanpakken om als speler alles zelf te ontdekken. Ik ga hier wel even onmiddellijk met de deur in huis vallen: persoonlijk had ik verwacht of zelfs gehoopt dat het moeilijker zou zijn. De mensen die mij ondertussen kennen, weten dat ik steeds op de eerste rij zit voor een flinke uitdaging. Echter werd ik niet ten volle uitgedaagd in deze game.
Om progressie te maken zal je heel wat gesprekken moeten voeren met personages die je tegenkomt in je avontuur. In het begin van deze review had ik het al even aangekaart dat je echt geconcentreerd moet zijn en elk gesprek aandachtig moet volgen. Er zullen geregeld aanwijzingen passeren die je leiden naar nieuwe tips.
Het vinden van documenten is ook een belangrijk aspect voor puzzels die je zal moeten oplossen. Zo zal je codes aantreffen om een kluis te openen, of sleutels die een auto of een locker ontgrendelen.
Aurons tip: gebruik een notaboekje om belangrijke info op te schrijven, en trek foto’s van belangrijke symbolen. Je kan ze later nog nodig hebben.
In het menu wordt alles mooi bijgehouden. In een schema worden er steeds, bij nieuwe info, vertakkingen gemaakt waar je de info opnieuw kan raadplegen. Zo weet je perfect waar je naartoe moet gaan. Wanneer je richting een nieuwe locatie moet, zal deze ook automatisch op je kaart (enkel om met de auto te rijden) verschijnen. Hier rij je dan automatisch naartoe, met het voertuig dat je in het begin van de game hebt verkregen.
Exploreren is een must
Waar ik van genoten heb in Hell is Us, is het exploreren van de verschillende locaties. Hier zit gelukkig voldoende variatie in. Zo kom je terecht in een bibliotheek, een ondergronds laboratorium, een open gedeelte met prachtige bloemen, en nog andere interessante plaatsen. Alle items die je als speler kan vinden, zal je op redelijke afstand zien. Deze hebben namelijk allemaal een opvallende kleur die fel verlicht wordt.
Voor wie graag de barmhartige samaritaan uithangt is er goed nieuws. Je zal heel wat goede daden kunnen verrichten in deze game. Ook hier zal je niet even naar je gsm moeten kijken, want deze personen geven min of meer aan wat ze nodig hebben. Als je later op desbetreffende plaatsen items vindt die connectie hebben met één van de voorgaande individuen, weet je waar je deze kan afleveren. Hier kan je wederom belangrijke items krijgen die je verbeteren in combat of een sleutel ontvangt van een deur die je voorheen niet kon openen.
Je treft geregeld meerdere grote zwarte bollen aan, Timeloops. Je kan deze pas betreden als je alle beschermers hebt afgemaakt. Dit hoor je duidelijk aan het geluid wanneer je de laatste een kopje kleiner hebt gemaakt. De timeloop is een plaats waar een dramatische gebeurtenis steeds opnieuw wordt afgespeeld. Wanneer je over het juiste item beschikt kan je dit onheil stopzetten. Wanneer je het Watcher’s Nest hebt ontdekt, kan je hier terecht om je beloningen op te halen voor het voltooien van goede daden en vernietigen van timeloops.
Wie zorgvuldig de boel onderzoekt, stoot geregeld op voorwerpen die de nodige aandacht vragen. Op een bepaald punt in het spel vervoegt een persoon je in je quest. Deze kan voorwerpen onderzoeken, en op deze manier kom je heel wat te weten over dat ene voorwerp. Niet alleen ontvang je info maar verkrijg je ook bij een x-aantal onderzochte voorwerpen een code die een deur opent. Deze geeft telkens toegang tot een soort schatkamer, gevuld met upgrades van glyphs en dergelijke.
Waarom Niet?
Teleurstellende combat
Over het algemeen heb ik me vermaakt met Hell is Us. Echter heb ik een hekel aan de combat in dit spel. Dat heeft verschillende redenen. Let op, ook hier kan mijn verwachtingspatroon stokken in de wielen steken. Ik miste vooral de uitdaging. Je kan wel verschillende kanten op met je wapens, maar het is allemaal vrij basic.
Het is fijn dat je de basisbewegingen kan toepassen van bijna elke soulslike van de voorbije jaren, maar daar stopt het ook. Het moet zeker en vast geen regelrechte kopie zijn van een Wuchang, Dark Souls of games in dat genre. Het doet gewoon te weinig met de combat. Wanneer je een vijand in de rug wil verrassen, met een steek of slag, draait deze zich steeds om. Het is dus niet mogelijk om op deze manier een vijand te verslaan.
Je kan wel de moeilijkheid nog aanpassen, maar ook dat is voor mij niet voldoende. Je zal enkel als je sterft, je verdiende experience punten voor je wapens verliezen en alles wat je verzameld had van shards ook verliezen. Om dan uiteindelijk alles opnieuw te verzamelen als je dezelfde vijanden opnieuw verslaat.
Onvoldoende variatie aan vijanden
Met een speelduur van 35 uur kwam ik hooguit vier tot zes verschillende vijanden tegen, en dat is geen grap. Als Rémi neem je het voortdurend op tegen Hollow Walkers. Zelfs als je de Lymbic Entity treft, vecht je opnieuw tegen dezelfde Hollow Walkers, nu vergezeld door een Haze. Deze vijanden tonen een menselijke emotie, net zoals de upgrades van je wapens.
Wanneer je een Hollow Walker tegen het lijf loopt, uit die creatuur de emotie als een figuur in een bijpassende kleur. Je moet eerst de Haze uitschakelen voordat je de Hollow Walker kunt verslaan. De Haze kent verschillende tiers, maar ook dat blijft te simpel: bij tier 3 verschijnen er gewoon drie figuren uit de Hollow Walker.
Deze herhaling leidt telkens tot frustratie. Drie uur proberen om een baas te verslaan vind ik prima, maar sta je tegenover een tier 3 Lymbic Entity, dan verdwijnt het plezier als sneeuw voor de zon. Daar komt nog bij dat je ook andere vijanden op je pad vindt, en dat wordt simpelweg te veel. Tot overmaat van ramp moet ik vaststellen dat ik nog geen enkele baas ben tegengekomen. Zit er überhaupt wel een eindbaas in Hell is Us?
Gebrek aan emotie
Ontwikkelaar Rogue Factor probeert emoties te verwerken bij het gebruik van wapens en de uiting van de hollow walkers. Mijn held van dienst Rémi was blijkbaar niet aanwezig toen de pakketten met emoties werden uitgedeeld. Wanneer je je drone en wapen ontvangt, komt dit natuurlijk tot stand door een gebeurtenis. Hij neemt dit allemaal maar als normaal aan, waardoor je als speler met hem niet echt een connectie krijgt.
Tijdens mijn avontuur had ik nog bepaalde gebeurtenissen, waarvan ik dacht, “man reageer toch eens op de situatie zoals het hoort”. Niks, nada. Toch wel een spijtige zaak, waardoor ik het verhaal ook niet zo intens beleefde. Een gemiste kans!
Gameplay
Gespeeld op PlayStation 5 Pro
had
Pluspunten
- Exploratie
- Leuke puzzels
- Locaties en omgevingen
Minpunten
- Teleurstellende combat
- Weinig variatie in vijanden
- Alles wordt genormaliseerd
