Ik moet deze review van Days Gone Remastered beginnen met een bekentenis. Ik heb tot mijn scha en schande deze game nog nooit gespeeld voordat ik aan deze review begon. Een grote fout volgens Praga en vele anderen, maar wel eentje die te verantwoorden is. Ik ben namelijk niet zo’n fan van zombiegames en tijdens de stortvloed aan dat type games, heb ik Days Gone bewust gemeden. Maar daar is nu dus, eindelijk, verandering in gekomen met mijn review voor Days Gone Remastered.
Waarom Wel?
De wedergeboorte van een cultklassieker
Toen Days Gone in 2019 uitkwam op PlayStation 4 werd de game niet bepaald bewierookt. Enerzijds waren fans en critici enthousiast over het verhaal, maar was het overgrote deel vooral kritisch door de vele bugs in de game. Het bleek een spel te zijn waar velen van wilden houden, maar in het kruis getrapt werden door de vele problemen. Die werden gaandeweg netjes opgelost door Bend Studio, waardoor het naderhand meer fans kreeg dan bij lancering zelf.
Toch werd na verloop van tijd duidelijk dat Sony geen graten zag in een opvolger, iets waar fans tot op de dag van vandaag stiekem blijven op hopen. Groot was ook de verbazing toen vanuit het niets Days Gone Remastered werd aangekondigd. Zou dit opnieuw voor een opening kunnen zorgen voor een sequel? Laten we vooral eerst even naar deze remaster kijken, denk ik dan.
Een meeslepend verhaal
De basis van Days Gone blijft uiteraard onaangeroerd. Ik kreeg een open wereld vol zombies Freakers voorgeschoteld waar ik met ene Deacon St. John kennis maakte. Het is een man die samen met zijn kameraad probeert te overleven. Dat is niet makkelijk, zeker niet wanneer Boozer erg ziek wordt na een aanval en Deacon er alles aan doet om hem in leven te houden.
En ik kan meteen ook begrijpen waarom de fans zo verknocht zijn aan Days Gone. Het verhaal is verrassend emotioneel, ook al komt het erg traag op gang. Maar het is een waar plezier om door het post-apocalyptische Oregon te rijden op een motor die alle liefde nodig heeft. Want ja, je moet rekening houden met het verbruik van benzine én het onderhoud van je motor.
Een hele zwerm nieuwigheden
Een remaster zou geen remaster zijn moesten de visuals geen upgrade gekregen hebben. Bend Studio heeft alle textures verbeterd, waardoor deze scherper zouden moeten zijn. Maar wat mij het meest opviel was hoe knap de verlichting is. Elk zonnestraaltje is een streling voor het oog, ook al valt die op een berg lijken van Freakers…
De PS5-versie van Days Gone Remastered heeft ondersteuning gekregen voor de DualSense-controller. Je voelt bijna letterlijk écht elke put in het vervallen wegdek en moet dankzij de adaptieve triggers echt moeite doen om de trekker van je shotgun over te halen. Ook bij het motorrijden zelf zorgen de triggers voor een extra dimensie.
Voor diegenen die het verhaal al een (of meerdere keren) hebben uitgespeeld, zijn er ook enkele nieuwe modi toegevoegd. Zo is er een Permadeath toegevoegd en zijn er ook Speedrun Challenges die je kan uitproberen. Maar de leukste mode is de Horde Assault waarbij je écht wel klamme handen krijgt.
En dan moet ik het uiteraard ook hebben over de PS5 Pro Enhanced-versie van de game. Op de standaard PS5 kan je kiezen tussen 1440p/60fps of 4K/30fps wat betreft grafische opties. Op de PS5 Pro is er een Enhanced Mode toegevoegd die de game op 1584p rendert en via PSSR naar 4K opschaalt, met als doel 60fps. En ik moet toegeven dat op al deze modi de game loopt als een zonnetje. Framedrops ben ik niet tegen gekomen en dat is best indrukwekkend met het aantal Freakers dat bij momenten op mijn scherm liepen.
Waarom Niet?
Even ventileren
Wat ben ik bijl dat ik de review mocht doen van Days Gone Remastered. Het is inderdaad een schande dat ik deze game nooit eerder gespeeld heb. Al moet ik toegeven dat ik anno 2025 wel wat bedenkingen heb bij het verhaal en de game.
Zo komt het verhaal zoals eerder aangehaald enorm traag op gang. Dat is op zich niet erg, want zo leer je gaandeweg verschillende mechanics kennen, maar het zorgt ook voor problemen in combinatie met de open wereld. Zo gebeurde het meermaals dat ik bij Boozer langs ging om daarna een missie te gaan doen. Nog geen twee minuten nadat ik onze hideout was uitgereden kreeg ik een bericht van Boozer dat hij mij miste en vroeg om snel terug te komen. Dat gebeurde niet een keer, maar verschillende keren, ook met andere personages. Redelijk irritant en het haalde voor mij de geloofwaardigheid wat onderuit.
Ook vind ik Deacon St. John niet echt een geweldig sympatieke kerel. En dat is zacht uitgedrukt om niet te zeggen dat het soms een arrogante eikel is. Laat mij dit even verklaren. Hij is samen met Boozer aan een overlevingstocht bezig en zoekt/krijgt hulp van verschillende mensen. Als deze mensen dan iets in ruil vragen, doet Deacon erg moeilijk en uit de hoogte. Moest ik in zijn situatie zijn zou ik nogal dankbaar zijn dat anderen mij willen helpen!
Het is geen remake
Hoewel ik het origineel dus nooit speelde, merkte ik wel dat ik hier in de basis een game uit 2019 aan het spelen was. De controls voelden niet meteen geweldig aan en vroegen wat om gewenning. Maar vooral in de tussenfilmpjes werd duidelijk dat het hier om een remaster ging en geen remake zoals we dat bijvoorbeeld zagen bij The Last of Us. De originele modellen en gameplayelementen zijn zes jaar oud en dat merk je.
Datzelfde geldt namelijk ook voor de AI van de tegenstanders. En dan bedoel ik niet de Freakers, want die zijn vrij hersenloos, maar de andere nog levende vijanden. Die zijn echt wel oerdom. Je kan iemand in stealth neerhalen op twee meter van een ander persoon die dan niets merkt. Ook even gaan schuilen in het gras is soms een betere optie dan weglopen. Bizar, maar wel handig omdat het de game toch wel wat makkelijker maakt.
Gameplay
Gespeeld op PlayStation 5 Pro
Was deze Days Gone Remastered noodzakelijk? Nee. Hadden velen liever een sequel gezien? Absoluut. Maar is het na zes jaar nog steeds een plezante game? Wees daar maar zeker van! Het geeft het origineel extra glans, wat het zeker verdient. Days Gone Remastered is het perfecte excuus om opnieuw naar het virtuele Oregon te trekken. Of om daar voor het eerst op verkenning te trekken en je volledig te laten onderdompelen in deze wondere post-apocalyptische wereld. Hou er wel rekening mee dat je in de basis een zes jaar oude game aan het spelen bent. Maar eens je dat beseft, ga je uren plezier beleven.
Pluspunten
- Meeslepend verhaal
- Interessante setting
- Met je motor cruisen
- Strakke framerate
- DualSense-implementatie
Minpunten
- Weinig nieuws voor wie de game al heeft gespeeld
- Domme AI
- Sorry, ik vind Deacon echt niet sympathiek
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
