“Titan Quest II heeft nog wat tijd nodig”

Tijdens de closed playtest van Titan Quest II kreeg ik ongeveer twee uur aan gameplay voorgeschoteld. Dat was net tijd genoeg om de erfenis van de legendarische ARPG uit 2006 te vergelijken met zijn veelbelovende opvolger. Als fan van het origineel was ik benieuwd: blijft de game trouw aan zijn roots, of gooit het alles overhoop?

Van statisch naar levendig

De eerste Titan Quest voelde als een mozaïek van mooie, maar stilstaande scènes. Het vervolg ademt. Dezelfde mythologische thema’s zijn er; denk aan Griekse ruïnes of Egyptische zandvlaktes maar alles is dynamischer. Bomen bewegen in de wind, water reflecteert de omgeving, en vijanden laten nu fysieke sporen na (bloedspetters, gebroken wapens). De camera staat iets lager, waardoor details zoals armor-textures beter uitkomen. Het zijn geen hyperrealistische graphics, maar een stijlvolle upgrade die de sfeer van het origineel respecteert.

Snelheid versus strategie

In het origineel draaide combat om het zorgvuldig plannen van skillcombinaties, terwijl Titan Quest II meer actie eist. Met de mogelijkheid om te dodgen is er een welgekende ontwijkmechanica in het ARPG genre die niet mocht ontbreken. De passieve boosts aan skills zijn vervangen door vaardigheden die je moet combineren. Ik kon met mijn Stormcaller een bliksemaanval chargen door basisaanvallen uit te voeren, waarna mijn bliksem veel krachtiger werd. Waar het origineel rustige, bijna puzzelachtige gevechten had, voelt Titan Quest II soms wel wat chaotisch.

Meer exploratie, minder lineariteit

Het origineel was een lineaire reis door mythologische regio’s. Titan Quest II lijkt meer ruimte te geven om te verkennen. In de playtest ontdekte ik een Noorse geïnspireerde zone met verborgen grotten en zijpaden. De quests zijn echter nog steeds vrij basic: “breng item X naar NPC Y”, net als in 2006. NPC’s blijven statisch, zonder diepgaande dialoogopties.

Loot en progressie

Loot was in 2006 vaak niet persoonlijk, maar hier voelt elk item betekenisvol. Het dual-class system is terug, maar vereenvoudigd: in plaats van enorme skilltrees zijn er ‘skill lanes’ met duidelijke keuzes. Als Stormcaller/Beastmaster kon ik bijvoorbeeld kiezen tussen het versterken van mijn wolf of het toevoegen van bliksemschade aan basisaanvallen.

Wat moet beter?

Het skillmenu is overweldigend, met te veel iconen en skillbeschrijvingen die vaag zijn waardoor het moeilijk is te achterhalen wat nu de synergiën zijn tussen bepaalde skills. Een kernfeature, co-op,  van het origineel was niet testbaar. Netwerkstabiliteit is cruciaal voor ARPG’s, dus dit blijft een risico. Inventory management is rommelig.

Trailer