“Fantasian Neo Dimension had helemaal geen port moeten krijgen”

Een Apple Arcade Original uit 2021 die nu een port krijgt naar console en PC. Dat is nieuw. Fantasian Neo Dimension is een JRPG van het gerenommeerde Square Enix, ééntje waar het label nieuw-dimensionaal aanhangt. Wat dat juist betekent dat ontdekken jullie in deze Praglicious review!

Waarom Wel?

Wat is er nieuw?

Een port die drie jaar op zich laat wachten is bijzonder. Dus laten we hopen dat deze versie ook iets nieuws brengt voor de consolegeneratie. En jawel hoor! De graphics werden geupscaled naar 4k. Er werd een nieuwe difficulty toegevoegd en er is zowel een Engelse als Japanse voicecast. Niet genoeg om de speler van de Appleversie te overtuigen om de game opnieuw te spelen, maar wel de beste versie van Fantasia voor de nieuwkomers en fans van het genre.

Fantasian Neo Dimension stapelt de JRPG-clichés hoog op. Een protagonist die zijn geheugen kwijt is, genaamd Leo, wordt wakker in een wereld overspoeld door mechanische wezens. Hij wordt belast met de taak om alles en iedereen te redden. Onderweg smeedt hij vriendschappen voor het leven. Hou me tegen als dit jullie bekend in de oren klinkt. Waar FND niet het meest origineel uit de hoek komt als het om zijn verhaal gaat, brengt de game echter wel twee nieuwigheden. Daarover kan je lezen in de volgende paragrafen.

Kleine kunstwerken

Heb je ooit al eens met wijd opengesperde mond naar een game zitten gapen? Het soort visuele pracht waarvan je dacht: Jezus, dit is een kunstwerk. Wel, Fantasian Neo Dimension zit vol kunstwerken en dat mag je letterlijk nemen. De game bevat 150, ik herhaal 150 handgemaakte diorama’s: kleine maquettes die enorm veel details bevatten. Die werden eerst in het echt gemaakt om dan digitaal in de game te worden ondergebracht. Ze zien er stuk voor stuk piekfijn uit en er moet enorm veel geduld zijn aan te pas gekomen om er zo’n 150 te maken.

Het toont de toewijding die Square Enix maakt ten opzichte van zijn games. Hoe deze trouwens ooit tot zijn recht zijn kunnen komen op een smartphone of tablet is me nog altijd een mysterie. Dat geldt trouwens ook voor de Switch. Deze game dient absoluut op een groter scherm gespeeld te worden. Vooral om de visuele pracht te aanschouwen, voor de gameplay heb je geen 75inch TV nodig. Over gameplay gesproken, ook daar probeert Fantasian Neo Dimension origineel uit de hoek te komen.

Iets ouds en iets nieuws

FND bevat alle gameplay elementen die kenmerkend zijn voor een JRPG. Ten eerste is er het turnbased combat. Iets dat vandaag old school aanvoelt maar wel nog steeds fun is. Je hebt natuurlijk een skilltree – die heet hier de Growth Map – en om aan te vallen gebruik je een skill. Er is alleen maar ranged combat trouwens. Wat de game echter wel probeert te doen is om, bij gebrek aan betere omschrijving, een geometrische dimensie toe te voegen. Dat vraagt uiteraard wat uitleg.

Tijdens de aanval kan je namelijk via een lijn die uit je personage vertrekt, kiezen hoeveel vijanden je kan aanvallen. Het is een soort denkbeeldige pijl die vanuit Leo vertrekt en zo meerdere monsters kan raken. Een originele vondst die ik nog niet eerder in andere JRPG zag.

Daarnaast heb je het Dimengeon syteem. Ja dat is een Japanse verbastering voor dimensie. Fans van JuJutsu Kaisen zullen de domain techniek hierin herkennen. Het biedt een oplossing voor de talrijke random encouters die JRPG’s plagen sinds begin jaren 90. Via de Dimengeons kan je vijanden verbannen om er dan op een later tijdstip tegen te vechten (of wanneer de Dimengeon vol is). Maar waarom dan niet gewoon de random encounters afschaffen?

Waarom Niet?

Random encounters en trajectories

Zoals reeds aangehaald hierboven zitten er aardig wat random combat encounters in de game, iets waar JRPG-fans al vele jaren over klagen.  Bij Square Enix hebben ze gedacht, hoe kunnen we dat creatief oplossen? EUREKA! We verzamelen al die monsters en laten de speler ertegen vechten wanneer hij zin in heeft! *diepe zucht*

Square Enix knoopt zijn Dimengeon systeem aan de trajectories (dat is de mogelijkheid om meerdere monsters aan te vallen) en dat voelt vanaf de start geforceerd aan. De oplossing is nochtans héél eenvoudig, geen of veel minder random encouters.  En waarom ook een geometrische dimensie toevoegen als er zoiets bestaat als spells die gewoon alle vijanden kunnen targetten?

Het lijkt erop dat ontwikkelaar Square Enix kost wat kost zijn creatieve ideeën wil doorduwen. En dat ten nadele van de gameplay.

Verplichte grind

Fantasian Neo Dimension, voelt ondanks zijn release in 2021 aan als een game die veel ouder is. De mechanics zijn verouderd maar vooral ook de verplichte grind is niet meer van deze tijd. Bosses waarvoor je breinloos moet grinden, spreken misschien nog een héél select doelpubliek aan maar de moderne gamer (is dat anno 2024 een scheldwoord of niet? Laat het ons weten in de comments!) die heeft daar al lang zijn buik van vol. Je kan dan nog altijd zeggen: dit is een throwback naar de good old turn based JRPG’s maar ook hier rijst de vraag: hebben we die eigenlijk nog wel nodig?

Trailer

---