“Alan Wake II: The Lake House houdt je op het puntje van je stoel”

Alan Wake II was mijn GOTY van 2023. De eerste DLC Night Springs, met zijn drie chapters, was zeer goed. Het tweede DLC-pack is al een tijdje uit, maar ik verplichte mezelf om eerst Control te spelen, alvorens ik mijn eerste stap in The Lake House nam. Waarom? Omdat The Lake House deels gaat over Control en zelfs meer. Wil je weten hoe mijn avontuur verliep? Check dan zeker onderstaande review van Alan Wake II: The Lake House.

Waarom Wel?

The Lake House

Nog steeds onder de indruk van mijn avontuur met Saga Anderson en Alan Wake in Alan Wake II, was ik zeer nieuwsgierig om aan het tweede DLC-pack The Lake House te beginnen. Wie aandachtig speelde in Alan Wake II, weet dat dit gebouw even zichtbaar is, maar nog niet toegankelijk tijdens de hoofdgame.

Er heeft zich nu echter een Altered World Event (AWE) voorgedaan in dit gebouw, en als FBC-agent (Federal Bureau of Control) Kiran Estevez moet je samen met je team naar Brightfalls reizen om deze paranormale verschijnselen te onderzoeken. Vanaf de eerste minuten werd ik direct gegrepen door de sfeervolle ambiance, die duidelijk dezelfde sfeer ademt als die van Alan Wake II.

The Lake House is een overheidsgebouw waar bekendstaat dat er vreemde praktijken plaatsvinden. Dokters Jules en Diana Martmont zijn de leidinggevenden van dit gebouw. Zij hadden de opdracht om de oorzaak van eerdere paranormale gebeurtenissen in Brightfalls en Cauldron Lake te onderzoeken. Er is echter iets gebeurd waardoor jij, in de rol van Kiran Estevez, met jouw team The Lake House moet betreden.

Een zeer ongemakkelijke sfeer

Laat me duidelijk zijn, deze The Lake House trekt volledig de kaart van het horror-genre. Vanaf je je eerste stap in dit onheilspellende gebouw plaatst, voel je aan je kleine teen, dat dit een nagelbijtend avontuur wordt. The Lake House bestaat uit vijf verdiepingen met elk hun eigen unieke smoel.

Ik zal natuurlijk niet te veel in detail treden, want anders is de fun snel verdwenen. Je zal een verdieping betreden waar je in een loop terechtkomt, of een verdieping waar je geconfronteerd wordt door een ruime kamer gevuld met bureaus met daarop allemaal werkende typemachines, alleen al dat geluid door je headset is om koude rillingen van te krijgen.

Vooral de sfeer gaf me op heel wat momenten een ongemakkelijk gevoel, in dit genre is dit zeker positief bedoeld, want dat is toch net de bedoeling in het genre van horror. De muziek zal je naar adem doen happen, en de nieuwe vijand moet daar ook zeker niet voor onder doen. Zeker in het begin van deze uitbreiding. Gelukkig ben ik ondertussen al wat gewend in dit genre, maar ik kan de angsthazen maar beter verwittigen.

Een combinatie tussen Alan Wake II en Control

Zoals ik in de inleiding al aangaf, heb ik ervoor gekozen om eerst Control uit te, alvorens ik met deze uitbreiding begon. Achteraf bekeken ben ik blij dat ik dit heb gedaan. Anders zouden heel wat referenties en gebeurtenissen tijdens je avontuur met Kiran weinig tot niks betekenis hebben. Zo ben je ook volledig mee, wat de ontwikkelaars als doel hebben met deze uitbreiding.

Het avontuur duurt ongeveer twee uurtjes, en ik moet eerlijk toegeven dat ik dit helemaal niet erg vond. De gameplay is een perfecte combo tussen Alan Wake II en Control. Vooral de actie-momenten zijn copy-paste uit de main game van Alan Wake II, terwijl de omgevingen heel wat referenties van Control heeft.

Doorgaans zal je manuscripts vinden van Alan Wake, die voorgelezen worden door Matthew Porretta, die in voorgaande games zijn stem aan Alan Wake uitleende. Visueel is dit net als de main game en de Night Springs DLC van hoogwaardig niveau. Dankzij Nvidia’s volledige ray tracing & DLSS 3.5 ondersteuning, kan iedereen die in bezit is van een stevige PC wederom volop genieten van deze uitbreiding van Alan Wake II.

Waarom Niet?

Frustrerende eindbaas

Tijdens dit twee uur durende avontuur kon ik persoonlijk geen doorslaggevende minpunten ontdekken aan The Lake House. Uiteraard kunnen sommige spelers bezwaar hebben tegen het lezen van documenten over eerdere gebeurtenissen uit The Lake House of andere Remedy-games. Daarnaast kunnen er klachten zijn over het gebrek aan puzzels, wat inderdaad aanwezig is. Het is echter belangrijk om te benadrukken dat dit een uitbreiding betreft met een speelduur van ongeveer twee uur.

De enige frustratie die ik ondervond, was tijdens het gevecht met de eindbaas van deze uitbreiding, vooral wanneer mijn gezondheidsbalk laag was. Hoewel het geen groot probleem vormt, zorgde het openen van kistjes verdeeld over de arena voor tijdverlies. Het was moeilijk te zien of er iets bruikbaars in de kistjes zat zonder Kiran correct te positioneren om materialen eruit te halen zonder te kijken.

Met de eindbaas op mijn hielen bleek dit allesbehalve eenvoudig. Een tweede slag zou ervoor zorgen dat ik de strijd verloor. Na vele pogingen slaagde ik er uiteindelijk in om de eindbaas te verslaan. Daarom raad ik aan om voldoende health te behouden voor je het gevecht aangaat met de eindbaas van The Lake House.

Gameplay

---