“Dead Rising Deluxe Remastered is best wel plezant (voor even)”

Dead Rising verscheen in 2006 voor Xbox 360. Een maand later waren ook ook de andere platformen aan de beurt. De game werd enorm goed onthaald, en dat had voor een groot deel te maken met de setting van de game: een shoppingcenter boordevol zombies. We zijn achttien jaar later en Capcom brengt de originele game opnieuw uit. Deze keer in een Deluxe Remastered jasje. Is het de moeite om deze Dead Rising Deluxe Remastered (opnieuw) te spelen?

Waarom Wel?

Shoppingcenter vol zombies

In 2006 was de feature van het shoppingcenter de grote troefkaart van Dead Rising. Waarom? Omdat je zo goed als alles kon gebruiken als wapen. Ik begin dus onmiddellijk met het goede nieuws, deze feature is nog steeds aanwezig in de Remastered editie. Het shoppingcenter, gelegen in Willamette Colorado, is ook nu nog steeds een oord van plezier om in te vertoeven. En die zombies die nemen we er heel graag bij.

Wie nooit Dead Rising uit 2006 heeft gespeeld, vertel ik graag even kort het verhaal. We spelen met fotojournalist Frank West die per helikopter boven Colorado vliegt. Je neemt enkele foto’s van de taferelen die zich afspelen op de begane grond. Achtervolgt door het leger, laat je je op het dak van een shoppingcenter vallen. Vanaf dat moment start de game echt. Wat je als speler zeker niet mag/kan vergeten is dat je binnen de tweeënzeventig uur terug op het dak moet staan.

Uiteraard loopt het al snel mis, en in een mum van tijd wordt het shoppingcenter overspoeld door bijtgrage monsters. Brad en Jessie zijn twee personages waarmee je de casefiles (verhaal) start. In het begin doen ze heel mysterieus over de gehele zombieplaag. Naarmate je vordert in de casefiles ontdek je meer geheimen.

Race tegen de tijd

Je zal al snel opmerken dat alles tijdsgebonden is in Dead Rising Deluxe Remaster. Voor veel spelers was/is dit een pluspunt. Ik waarschuw jullie alvast dat ik er zeker van ben dat heel wat spelers dit ook frustrerend gaan vinden. Om het even duidelijker te maken, moet je deze game aanzien als een soort van Roguelite. Elke opdracht die je als Frank voorgeschoteld krijgt, vindt plaats op een vast tijdstip. Je zal dus geregeld hartverscheurende keuzes moeten maken, want in je eerste speelbeurten kan je niet iedereen redden. Dit geldt ook voor de casefiles.

Er is een moment, wanneer je met Frank voor een bepaald uur, moet terugkeren naar de security room. Als je faalt, dan is het verhaal om zeep en kan je het einde niet meer halen. Dan krijg je als speler echter de keuze om verder te spelen, en op deze manier Frank sterker te maken in level, en ook heel wat mensen die vastzitten in het shoppingcenter toch nog te redden.

Opnieuw beginnen?

Wanneer je er echter voor kiest om de game opnieuw op te starten, dan begin je met het level waarmee je in je vorige speelbeurt bent geëindigd. Zo start je met een Frank die beschikt over meer skills en voordelen. Je levensbalk is groter, je doet meer schade met je wapens en je kan meer wapens of eten meenemen.

Kijk je naar je horloge, dan zie je natuurlijk de tijd en datum, maar je kan ook zien welke opdrachten er allemaal nog lopen. In het begin heb ik vooral de focus gelegd op de casefiles, maar ik moet grif toegeven dat ik me soms in bedwang moest houden om andere personages te redden. In het begin van de game zijn ook de meeste doorgangen nog gesloten. Dus moet je min of meer tactisch te werk gaan in het selecteren van je missies.

Neem niet alles te serieus

Wie zich verwacht aan een ernstige zombie-game kan ik nu al aanraden om deze game te laten passeren. Je moet in Dead Rising Deluxe Remaster alles met een enorme korrel zout nemen. Eerlijk gezegd, heb ik de originele game nooit gespeeld en had ik niet echt een idee hoe het verhaal in elkaar zat. Het aspect van het shoppingcenter, daar was ik natuurlijk wel van op de hoogte. Ik was daarom in het begin ook wat in de war, vooral met het gebruik van tijd. Toch als je enkele uren speelt, begin je de humor achter deze game te snappen en begin je het spel ook meer te appreciëren.

Het shoppingcenter is nog steeds een fantastische speelplaats. Je kan in elke winkel binnenstappen en bijna alles als wapen gebruiken. Zo gebruikte ik katana’s, kettingzagen, kassa’s en nog heel wat ander gerief om mij te verdedigen tegen de meute zombies. Je kan zelfs fietsen, skateboarden en met auto’s rijden. Je zal Frank ook kunnen voorzien van verschillende kledij. In verschillende winkels kan je brillen, schoenen, en volledige outfits vinden. In de hub, kan je Frank er dus telkens anders laten uitzien. Met de Deluxe Remaster, kan je Frank in skins steken van Resident Evil en andere bekende Capcom franchises.

Niet alleen zombies…

Je zal het trouwens niet alleen moeten opnemen tegen zombies, maar ook ontsnapte gevangenen en psychopaten (bazen). Het is dus best aan te raden Frank te voorzien van heel wat skills. Deze bemachtig je door missies te voltooien, foto’s te nemen en vijanden te verslaan. Door het verzamelen van PP (Prestige Points) stijg je in level. Per level krijg je nieuwe aanvallen of krijg je voordelen zoals meer leven. Ik kwam op een bepaald moment op het punt dat ik judo- en worstelaanvallen uit mijn mouw kon schudden.

Ook tref je eten aan dat je kan mixen in blenders. Zo kan je drankjes maken die je bepaalde voordelen geven. Denk bijvoorbeeld aan meer stamina of het aanvullen van je levensbalk.

Waarom Niet?

AI is enorm verouderd

Wat me vooral stoorde, is de AI. Deze Dead Rising is geen remake maar een remaster, maar dan nog. Vooral wanneer je overlevenden uit het shoppingcenter wil redden, sloeg de frustratie geregeld toe. Je moet eerst deze personages aanspreken, dan volgt er een kort gesprek en gaan ze met je mee. Door naar je horloge te kijken, zie je wat deze leeghoofden graag zouden hebben qua wapens of eten. Je kan dit aan hen geven en dan zullen ze hun levensbalk verbeteren of zich proberen te verdedigen met de wapens die je geeft. Echter lopen ze constant in de weg, want jij kan ze ook een slag verkopen met je wapens.

Je kan ze ook, door het indrukken van een knop, roepen zodat ze je volgen, maar ook hier liep het geregeld mis. Ik probeerde steeds de weg vrij te maken van zombies. Of ik koos ervoor om de meest veilige weg te kiezen, toch slaagden deze nietsnutten erin zich binnen de kortste keren te laten omsingelen door een grote groep zombies. Terugkeren is dan meestal de boodschap, maar dan riskeer je je eigen leven, en ook nog eens het risico om ze zelf met je wapen de kop in te kloppen. Wanneer er dan geen vijanden in de buurt waren, bleven ze geregeld steken achter tafels, of muren in het shoppingcenter.

Controls voelen clunky aan

De controls in deze Dead Rising Deluxe Remastered lieten op momenten ook te wensen over. Vooral wanneer ik in gevecht ging met vijanden. Wanneer ik wilde slaan met een wapen had ik nooit het gevoel dat ik het doel effectief zou raken. Door deze acties liep het geregeld mis, en kreeg ik meer dan me lief was een hongerige zombie op mijn kap.

Wat me ook opviel was dat er zeer weinig verschil zit tussen de zombies. Wanneer ik een koppel veilig naar buiten escorteerde, trof ik ze later opnieuw aan, maar dan als zombies. Daar zakte eerlijk gezegd mijn broek vanaf. Ook het feit dat heel wat voorwerpen, vijanden en personages voor de helft via de muren verdwijnen was vaak een doorn in het oog.

Gameplay

---