“Astro Bot lost moeiteloos de hoge verwachtingen in”

PlayStation staat al jaren bekend om hun fantastische single player-ervaringen. Denk maar aan Ghost of Tsushima, The Last of Us, Marvel’s Spider-Man, God of War, Horizon, Uncharted en het vergeten Infamous. Maar er was een tijd dat Sony zich focuste op platformgames zoals Ratchet & Clank en Sly Cooper. Het was dan ook met héél veel nostalgische gevoelens dat ik uitkeek naar Astro Bot omdat we ein-de-lijk een goeie platformer geserveerd zouden krijgen. Of Astro Bot mijn platformhart sneller deed slaan, lees je in deze review.

Waarom Wel?

De grote PS5-crash

Net zoals in Astro’s Playroom draait het verhaal rond het schattige robotje Astro Bot, én rond de hardware van de PlayStation 5. Het verhaal start wanneer Astro samen met 300 andere Bots botst op een venijnige alien. Die knalt hun ruimteschip, dat niet toevallig de vorm heeft van een PS5-console, uit elkaar. De verschillende onderdelen en Bots vliegen uit elkaar en crashen op meer dan 50 planeten, verdeeld over zes verschillende werelden. Het is aan jou om je soortgenoten te vinden en de verschillende eindbazen te verslaan om zo je ruimteschip te herstellen en de alien te verslaan. Een diepgaand verhaal hoef je hier niet te verwachten, maar dat lijkt me ook niet nodig voor een vrolijke platformer voor jong en oud.

Alle planeten en werelden hangen samen met de zogenaamde Crash Site. Hier ga je na het verslaan van een eindbaas terug naar toe om je ruimtschip eigenhandig te herstellen. Maar er is véél meer te beleven. Zo speel je na de eerste wereld een soort Gatcha-spel vrij waarin je nieuwe kostuums, kleuren voor je Dual Speeder én accessoires voor je vrijgespeelde Bots kan winnen. Reden genoeg om altijd genoeg muntstukken op zak te hebben!

Tip van het huis: Ga zeker op zoek naar extra puzzelstukken en Bots. Diegene die je gered hebben komen je met plezier helpen.

Puur plezier

Vanaf het moment dat ik voor deze review met Astro Bot de eerste planeet binnen vloog met mijn Dual Speeder, in de vorm van de DualSense-controller, verscheen er instant een lach op mijn gezicht. De guitigheid van Astro en de levendige kleuren in de prachtig vormgegeven werelden zorgen meteen voor een geweldig feel-good gevoel. Alles danst, is vrolijk, en dit ondanks het feit dat er heel wat vijanden op je pad liggen.

Het straffe is ook dat elk van de meer dan vijftig verschillende planeten met zoveel liefde is gebouwd, dat ik alleen maar respect kan hebben voor de ontwikkelaars bij Asobi. Je merkt duidelijk dat ze PlayStation-gamers in hart en ziel zijn, want de referenties naar de console zijn niet op een hand te tellen. Je gaat de bekende PlayStation-symbolen op de meest toffe plekken terugvinden en dat is waar ik van hou. Oog voor detail waar liefhebbers en gamers van het eerste uur blij van worden.

Ook de invulling van de planeten zelf barst van de creativiteit. Hoe meer planeten ik voltooide hoe meer mijn mond soms open viel van de spitsvondigheden die ik tegenkwam. Ik ga uiteraard niet teveel in detail treden, maar elke wereld is een avontuur op zich. Of het nu om een dichtbegroeide jungle gaat, een prachtige strandwereld, onderwaterwereld of spookwereld. Stuk voor stuk zijn het pareltjes. Van begin tot eind.

Tip van het huis: Loop niet te snel door de planeten, maar geniet van de prachtige details.

Vijandige vijanden

In deze werelden vind je allerlei verschillende vijanden terug. Die kan je verslaan door er op te slaan of door er met je laserstraalvoeten overheen te vliegen. Elke vijand heeft zo zijn eigen aanpak nodig, maar soms heb je meer nodig dan je standaard aanvalsassortiment.

Op dat moment krijg je een kist voorgeschoteld waarin een power-up en extra kracht zit die je op je rug krijgt. Deze zijn allemaal even spitsvondig tot geniaal grappig. Zo is er bijvoorbeeld een kip die dienst doet als extra rakket om hoog de lucht in de vliegen. Er is ook een Bulldog die je met grote kracht vooruit lanceert, een aap waarmee je omhoog kan klimmen en zelfs een PlayStation VR-bril waarmee je de tijd kan stilzetten. Elke kracht heeft zijn eigen charme en eigen manier van besturen. Dit zorgt voor nog meer variantie in de gameplay.

Tip van het huis: Ga op zoek naar foto-plekken. Die zorgen altijd voor een leuke gimmick.

DualSense-demo

De besturing, en meer bepaald de DualSense-controller, is de andere grote ster van Astro Bot. In Astro’s Playroom maakten we al kennis met alle truukjes en mogelijkheden van de PS5-controller en deze game bouwt daar gelukkig op verder. Mijn brein kon er bij momenten niet bij hoe het mogelijk is dat het bijna écht voelde dat ik met Astro doorheen disco suikerstaafjes wandelde. Elk stukje leek ik te voelen in mijn handen. Maar ook andere ondergronden geven een ander gevoel in de hand. Of je nu door sneeuw, op ijzer, glas of door modder loopt met Astro, elke keer krijg je een andere gevoel door de haptische feedback.

Ook de andere sensoren in de DualSense worden veelvuldig gebruikt. De gyro-sensor zorgt ervoor dat je jouw Dual Speeder kan besturen tijdens gevechten en landingen op nieuwe werelden. Maar ook wanneer je een Bot hebt gered, kan je jezelf uitleven door bijvoorbeeld de Bots de lucht in te gooien door met je controller te schudden. Nee, dit gaat echt niet vervelen. Uiteraard worden ook de Adaptieve Triggers aan het werk gezet. De spanning bouwt op wanneer je bijvoorbeeld slagen moet uitdelen, met een boog moet schieten of je Dual Speeder moet lanceren.

Verder wordt ook de luidspreker van je controller volop gebruikt. Tijdens mijn hands-on sessie in juni kreeg ik al te horen dat je de game beter zonder hoofdtelefoon speelt. En dat kan ik nu enkel maar beamen. De feedback die je krijgt uit je controller is heerlijk vrolijk en voegt echt iets toe aan de beleving. Oja, en je moet zelfs af en toe blazen in je controller om zo wind door de wereld te laten gaan. Heerlijk.

Tip van het huis: De trillingen van je DualSense-controller helpen je soms verder op weg.

Wie zoekt die vindt

Je wordt bij het begin van de game goed bij de hand genomen om je niet volledig verloren te laten lopen tussen al die planeten. En dat is maar goed ook, want de moeilijkheidsgraad gaat per wereld wel een stuk naar boven. Niet dat het ooit aartsmoeilijk wordt, maar de puzzels worden wat pittiger en het vinden van Bots, puzzelstukken en andere collectibles wordt er ook niet makkelijker op.

Als je toch wat hulp wil bij het vinden van alles wat zoek is geraakt, kan je na het voltooien van een planeet er opnieuw induiken. Je kan dan verder gaan rondneuzen, maar je kan ook hulp inschakelen. Bij de start van een level staat er dan namelijk een klein vogelhuisje. In ruil voor 200 muntstukken kan je een robotvogel mee op pad krijgen die je als een soort radar de weg wijst. Dat werkt vrij intuïtief en maakt het uiteindelijk ook niet té makkelijk. Je moet nog steeds goed zoeken naar hoe je uiteindelijk die ene verdomde bot naar beneden krijgt.

Dat Astro Bot bedoeld is voor jong en oud merk je ook in het feit dat er geen Game Over-scherm in zit. Als je door een vijand geraakt wordt, ga je terug naar een van de vele checkpoints. Bij eindbazen zijn er wél hartjes die achter Astro Bot zweven. Maar ook hier geldt de regel dat je gewoon opnieuw aan je eindbaasgevecht begint eens je hartjes op zijn. Niet dat de game daardoor makkelijker wordt, maar je hebt geen harde consequenties zoals bijvoorbeeld het verlies van muntstukken.

Tip van het huis: Ga in de overwereld zeker op zoek naar vreemde dingen. Zo ontdek je misschien wel extra planeten met een hogere moeilijkheidsgraad of sterrenstelsels.

Een waar PlayStation-eerbetoon

Ja, ik ben in deze review ontzettend lyrisch over Astro Bot. En dan heb ik het tofste aan deze game nog niet uitgelicht. Want Team Asobi is er namelijk in geslaagd om een karrenvracht aan PlayStation-licenties in de game te steken. Er zijn 300 Bots te vinden, waarvan er meer dan de helft gebaseerd zijn op een PlayStation-game. In trailers zag je al personages voorbijkomen uit games zoals God of War, Uncharted en Horizon. Maar er zijn er dus véél meer. Ik ga ze zeker niet allemaal verklappen, maar bij enkelen had ik écht wel een WTF-moment.

Maar de ontwikkelaars zijn nog een stap verder gegaan. Enkele van de grootste franchises hebben ook hun eigen planeet gekregen. Zo kan je onder andere op stap in de wereld van God of War, Uncharted en Horizon, elk overgoten met het typische, guitige Astro Bot-sausje.

Het is duidelijk dat deze game een échte PlayStation-hommage is aan de huidige en vroegere games. En ik hoop uit de grond van mijn hart dat PlayStation door dit succes, want ja Astro Bot gaat héél goed verkopen, nieuw leven wordt geblazen in sommige vergeten franchises.

Tip van het huis: Vertel geen spoilers over wat je gezien hebt aan het eind van de game. Laat iedereen dit zelf ontdekken en ervaren!

Waarom Niet?

Muggenziften

Toen ik de best originele en speelbare eindcredits op mijn scherm te zien kreeg, kon ik alleen maar met plezier terugkijken naar de 11 uur die ik doorbracht in Astro Bot voor deze review. Daar gaat zeker nog tijd bij komen, want ik heb nog niet alle Bots, puzzelstukjes en andere collectibles gevonden. En da’s best raar voor mij, want ik ben allesbehalve een Platinum Trophy-hunter. En toch zorgt deze game ervoor dat ik alles wil vinden.

Maar er zijn toch ook enkele aspecten aan Astro Bot die ik minder geslaagd vind. Zo is de variatie aan vijanden niet geweldig groot. Ze moeten wel telkens op een andere manier aangepakt worden, maar ik vind het vooral jammer dat ze in bijna elk level terugkomen. Het is wel zo dat ze in thema van het level gestoken worden, maar qua aanvalstactieken veranderd dat natuurlijk niets.

En wat had ik graag een multiplayer gezien, want niets is leuker om dit samen met je kinderen of vrienden te spelen. Al is er natuurlijk hoop, want ik vermoed dat PlayStation deze game zeker gaat blijven ondersteunen. Of dat er maar snel een vervolg komt. Maar dat is dus écht wel muggenziften, want eigenlijk is Astro Bot een nagenoeg perfecte game.

Gameplay

---