“Avatar: Frontiers of Pandora zorgt voor een flinke dosis entertainment”

“En blauw blauw blauw. Keer ik terug naar jou.” En met blauw en jou bedoel ik de blauwe planeet Pandora, thuishaven van de Na’vi uit de Avatar-films. Na Avatar: The Game uit 2009 keert Ubisoft voor een tweede keer terug naar het universum uit James Camerons films met Avatar: Frontiers of Pandora. Of het een geslaagde terugkeer werd, dat vertel ik jullie in mijn review.

Het verhaal in een notendop: “Ontvoerd door de menselijke militaristische onderneming die bekend staat als de RDA, werd jij, een Na’vi, getraind en gevormd om hun doel te dienen. Vijftien jaar later ben je vrij, maar merk je dat je een vreemdeling bent in je geboorteplaats. Maak opnieuw verbinding met je verloren erfgoed, ontdek wat het werkelijk betekent om Na’vi te zijn en sluit je aan bij andere clans om Pandora te beschermen tegen de RDA.”

Waarom Wel?

Sfeervolle en kleurrijke spelwereld

Laat me meteen beginnen met een van de troeven van Avatar: Frontiers of Pandora: de enorm uitgebreide, sfeervolle en kleurrijke spelwereld. Toen ik de onderzoeksfaciliteit verliet en het licht tegemoet liep moest ik even met mijn ogen knipperen. Groene vlaktes, klaterende riviertjes, watervallen die zich naar beneden storten, hoge toppen en kliffen die smeken om beklommen te worden. Voeg daar gerust nog lianen, bomen met uitgestrekte wortels die tot in de hemel reiken, bloemen, en planten in alle kleuren en geuren aan toe. Je krijgt een verrassend mooi kleurenpalet te zien, inclusief heel wat fluokleurtjes. Dit alles wordt dan weer bevolkt door de nodige vliegende, kruipende en andere beestjes, al dan niet vredelievend. Het leek alsof ik op een exotische safari was want ik had ogen en oren te kort om alles in de eerste minuten in me op te nemen.

Tip: doe het licht uit en verduister je gameroom. Zo komen al die felle kleuren nog beter tot hun recht op je scherm of monitor.

Bepaal je eigen speelstijl

En deze wereld ziet er dus heel uitnodigend uit om in te vertoeven. Er valt altijd wel iets te beleven of te ontdekken, en het avontuur loert achter elke struik of boom. Maar welk type Na’vi ben jij? Door het voltooien van quests en side quests, of het ontdekken van een speciale plant als de Tarsyu Flowers (of saplings) verdien je skillpunten. Deze kan je investeren in een van de vijf beschikbare skill trees, zijnde Survivor (health), Warrior (strenght), Hunter (stealth), Maker (craften) en Rider (Mounts).

Zelf hou ik van de stealth aanpak. De omgeving van Pandora leent zich immers perfect om als een sluwe vos te werk te gaan. Door gebruik te maken van mijn Na’vi vision, een ability die bepaalde dingen in de omgeving oplicht, bepaal ik waar vijanden of bruikbare items zijn, of waar mijn doel zich bevindt. Eens ik mijn doel heb gevonden sluip ik eropaf en schakel ik hem uit met een welgemikte pijl tussen zijn ogen. Een beetje zoals in Assassin’s Creed zeg maar.

Er zijn trouwens nog heel wat gameplay elementen die je aan andere Ubisoft-titels doen denken. Ik denk dan aan het craften en jagen uit Far Cry, het hacken uit Watch Dogs en natuurlijk het parkours uit Assassin’s Creed. Misschien kan ik gerust zeggen dat deze game een perfecte mix is van al die elementen tezamen.

Tip: tracht zeker en vast zo snel mogelijk je Ancestor skills te unlocken.

Na’vi-geren is een kunst

Wanneer ik niet bezig ben met de jacht of het jagen op RDA-troepen dan amuseer ik me met het ontdekken van Pandora zelf. Het feit dat je kan klimmen, vliegen en springen voegt immers een extra dimensie toe aan de gameplay. En het is vooral verbazingwekkend hoe vlotjes dat allemaal in zijn werk gaat.

Pandora is bezaaid met enorme paddenstoelen, kronkelende wortels en intrekkende ranken/lianen die je een schat aan reismogelijkheden bieden om de vele hoogten/laagten te bereiken. De wereld is niet alleen adembenemend, maar ook geweldig om in rond te rennen, en dankzij je parkour-achtige vaardigheden kun je bossen, bergen en vijandelijke bases veranderen in speeltuinen waar je rond kunt springen. Iets wat je ook in de combat van pas komt.

Ook nog even meegeven dat de spelwereld bestaat uit drie hoofdregio’s, zijnde Kinglor Forest (jungle), Upper Plains (prairies en canyons) en Clouded Forest (bos en vooral veel mist wat een schril contrast vormt met de rest van de kleurrijke spelwereld. Elk van deze regio’s heeft ook zijn eigen fauna, flora en Na’vi stammen.

Tip: bij aanvang van de game kan je, net zoals bij Assassin’s Creed games, kiezen voor Guided (met hints) of Exploration (zoek het zelf maar uit).

Milieuactivisten vs Milieuterroristen

Waarom deze titel? Omdat ik zo een beetje het gevoel heb dat we hier met een klimaatbewust thema te maken hebben. De Na’vi leven immers in harmonie met de natuur terwijl de RDA-troepen onder leiding van John Mercer de grondstoffen van de planeet claimen en hiervoor met vervuilende (boor)installaties en andere industriële middelen uitpakken. Aan jou om hier een stokje voor te steken en deze te vernietigen of te saboteren.

Maar dat gaat niet zonder slag of stoot. Terwijl ik over primitieve middelen beschik zoals pijl en boog of de mogelijkheid om vallen te leggen, beschikken Mercer en de zijnen over vuurwapens, AMP suits, voer- en vliegtuigen en andere geavanceerde middelen. Er zijn drie typen boog (korte, middellange en lange afstand), een speerwerper, granaatwerper, aanvalsgeweren en jachtgeweren die je kunt vinden via speurtochten en kisten. Bovendien kan je gear, wapens en munitie upgraden, eveneens op zijn Far Cry’s.

Te land, te water en in de lucht…

Lekker sneaken en ongezien tegenstanders uitschakelen door gebruik te maken van je eigen middelen is ook hoe het hoort te gaan. Je zal mij niet snel, of eigenlijk niet, vuurwapens zien oprapen. Bovendien is de gameplay ook meer verticaal door die verschillende lagen in de omgevingen wat extra tactische mogelijkheden biedt. Of wat gezegd door op de rug van mijn eigen vliegbeest, de Ikran, de omgeving te scannen, hoogtes opzoeken en dan mijn tegenstanders met pijl en boog een voor een af te maken. Ook de quest, en bijhorende route, om dat beest te verdienen zijn pareltjes.

En ja hoor, slaag je erin een installatie uit te schakelen, dan zie je op zijn Far Cry’s de omgeving veranderen. De dode en grauwe omgeving komt weer tot leven, krijgt kleur en de fauna keert terug. Andere voordelen zijn dat je in het verjongde landschap fruit kan plukken, diereneieren uit de boomtoppen kan plukken om te koken, en hulpbronnen zoals hout en dierenhuiden kan verzamelen om nieuwe wapens en uitrusting te maken.

Tip: pluk je fruit in ideale (weers)omstandigheden. Het snel doden van een hert of het voorzichtig verwijderen van het fruit uit een boom zal grondstoffen van hogere kwaliteit opleveren. Je kan deze houden of schenken aan de gemeenschappelijke manden bij de verschillende thuisbomen van de Na’vi-clan.

Waarom Niet?

Trop is teveel en teveel is trop

Er zijn ook wat zaken die me gestoord hebben tijdens het spelen van deze Avatar: Frontiers of Pandora. Zo denk ik bijvoorbeeld aan het detective-onderzoek naar forensische aanwijzingen binnen een bepaalde zone. Die zijn echt niet plezant. Er valt ook heel wat materiaal te verzamelen om te craften, te consumeren en te koken. Daardoor mist de Na’vi vision soms zijn doel en gaat er te veel oplichten in de omgeving waardoor er soms verwarring ontstaat.

De wereld is een grote speeltuin, maar wanneer je soms missies binnen een bepaalde tijd moet uitvoeren dan kan de omgeving een spelbreker zijn, zeker wanneer je ook hier wegens de hierboven aangehaalde reden de Navi’ vision gebruikt om je weg te zoeken.

Combat is tof maar mist wat peper

De AI van de tegenstrevers is ook niet altijd van de slimste. Of ik ben te goed geworden in guerilla tactieken en zij hebben een doodswens, dat kan ook zijn. Misschien hield het team van Massive Entertainment de combat wel met opzet te makkelijk om het spel voor de casual gamer die ook fan is van de films, toegankelijk te maken. Wat meer afwisseling in het aanbod tegenstanders had ook gemogen vind ik.

Ook het hacken van computers en systemen is wat plat. Games als bijvoorbeeld BioShock of Atomic Heart bewezen dat het ook beter/uitdagender kan.

Last but not least: het creëren van je personage is dermate beperkt en de verschillen zijn zodanig klein dat ik me afvraag wat het nut hiervan is.

Trailer

---