“RoboCop: Rogue City is een ode aan de films en de fans”

Het is ondertussen meer dan 30 jaar geleden sinds de Nederlandse regisseur Paul Verhoeven het iconische personage RoboCop creëerde. De metalen politieagent zou een cultureel icoon worden in de late jaren 80 en vroege jaren 90. Bovendien is het ook alweer 10 jaar geleden dat de laatste game werd ontwikkeld. Hoog tijd dus dat er opnieuw orde wordt gehandhaafd in de straten van Old Detroit!

Waarom Wel?

Wie is Alex Murphy?

Het verhaal van Rogue City speelt zich af tussen de tussen de tweede en de derde film. Er is geen recap van wat er voorafging in de game zelf en omdat wij sympathieke jongens zijn bij Pragalicious zetten we de belangrijkste info nog even netjes op een rijtje.

Alex Murphy is een hardwerkende agent met een liefdevolle vrouw en jonge zoon. Tijdens een misgelopen razzia raakt hij dodelijk gewond. Dokters kunnen enkel zijn brein en gezicht nog redden. Dit is de ideale gelegenheid voor de gewiekste multinational OCP (Omni Consumer Products) om hun Robocop project uit te rollen. En zo wordt Alex Murphy de eerste cyborg politieagent. Een machine die 100% gehoorzaam is, nooit hoeft te slapen en met dodelijke precisie de toenemende criminaliteit in Detroit een halt kan toeroepen.

Maar niet iedereen is opgezet met de komst van Robocop. Zijn mede-agenten vrezen voor hun toekomst, uit angst om te worden vervangen door cyborgs. Ook de burgemeester van Detroit heeft zijn bedenkingen bij dit soort technologische innovaties. En OCP wil uiteraard zoveel mogelijk geld verdienen aan het project.

Het verhaal van Rogue City start wanneer Detroit overspoeld wordt met Nuke, een erg verslavende en dodelijke drug. Dealers en punkers maken de buurten onveilig en de aankomende verkiezingen zorgen voor verwarring bij de politici die er niet in slagen om de drugepidemie aan te pakken. Gelukkig is Alex Murphy aka Robocop er om orde op zaken te stellen.

Trouw aan de films

Op de officiële website van Rogue City staat te lezen dat MGM, het Amerikaanse productiehuis, de goedkeuring heeft gegeven om deze game te maken en dat is fantastisch nieuws voor de fans. Want niet alleen is Peter Weller, de acteur die Robocop vertolkte in deel 1 en 2, opnieuw van de partij. Het Detroit van de game is een exacte kopie van het Detroit in de films.

Zo zal je als speler voet kunnen zetten op een aantal memorabele locaties. Het politiekantoor dient als centrale hub voor de hele game en Robocop start er steeds vanuit zijn gekende holding cel. En zoals in de films is de norse sergeant Reed ook van de partij. Naast het kantoor zal je ook een uitstap maken naar de staalfabriek waar Alex Murphy aan zijn onfortuinlijke einde kwam. Voor de fans ongetwijfeld een emotioneel moment.

Daarnaast zitten nagenoeg alle personages uit de films ook in de game. Anne Lewis – de trouwe partner van Alex Murphy – is uiteraard van de partij maar ook de ouwe man, CEO van OCP en de onbetrouwbare burgemeester Kuzak doen hun intrede. En ook de legendarische ED-209 werd van onder het stof gehaald.

Politiek, diplomatie en ass kicken

In zijn gameplay doet Rogue City erg denken aan de Fallout en aan de Arkham Batman games. Het is een gebalanceerde mix tussen combat en detectivewerk met hier en daar wat dialoogopties. Het meeste van de tijd zal je, net zoals in de films, aan het knallen zijn. Punkers, drugdealers, motorbendes, je knalt ze allemaal stuk voor stuk af. Er zit trouwens behoorlijk wat variatie in de vijanden. Spijtig genoeg is hun A.I. oliedom, maar daarover later meer.

Wanneer je niet als een madman in het rond loopt te schieten, kan je aan de slag als speurneus. Dankzij je Robovision kan je makkelijk crime scenes analyseren en zo dus snel bewijzen vinden om een misdadiger op te sluiten. Daarnaast kan je in Rogue City via, soms best wel grappige, dialogen met de verschillende personages de politieke agenda beïnvloeden. Klinkt gewichtig, maar dat is het helemaal niet.

Tenslotte biedt de game enkele RPG-elementen. Zo kan je door XP te verdienen extra skills unlocken. En die XP verdien je door collectibles te verzamelen en – je raadt het al – criminelen neer te kogelen. De mix van de verschillende elementen vormt een bevredigend geheel waardoor het echt aanvoelt alsof je in het pak van Robocop kruipt. De game is echter niet zonder fouten.

Waarom Niet?

PS4 graphics en visuele bugs

Rogue City is natuurlijk geen AAA game en dat merk je aan de verouderde graphics. Deze game lijkt te zijn ontwikkeld voor de PS4 en voelt van een oudere generatie consoles aan. De karaktermodellen zijn geenszins slecht maar kunnen vooral wat extra polish gebruiken. De game wordt ook geplaagd door een aantal irritante visuele bugs.

Zo vallen de slechteriken als eens door grond en kunnen ze soms onzichtbaar worden, waardoor de progressie komt vast te zitten. Want Rogue City verwacht dat je iedereen molt alvorens de deur naar de volgende locatie opent. Het zijn trouwens dit soort verouderde principes die de fun al eens kunnen drukken.

Quality of Life verbeteringen

Het ontbreekt Rogue City ook een aantal voor de hand liggende features. Zaken waar moderne gamers aan gewoon zijn geworden, maar die toch om één of andere mysterieuze reden ontbreken. Zo is er geen fast travel voorzien en dat maakt dat je soms tergend traag te voet van de ene naar de andere locatie dient te lopen. Als er dan onderweg niks te doen is dan voelt dat nogal lullig aan.

Rogue City gaat er ook te veel vanuit dat je de films hebt gezien én dat je nog weet waar ze over gaan. Het veronderstelt dat je alle personages en locaties kent en zelfs voor een Robocop-expert als ikzelf is dat geen evidentie. Je kan je dan ook de vraag stellen voor wie deze game gemaakt is. Voor de 40-jarige gamer die als tiener vol verwondering naar de film keek? Dat gaan er, vrees ik, maar een klein aantal zijn. Rogue City doet te weinig om nieuwe gamers te verwelkomen.

Een “wat-je-moeten-weten filmpje” had bijzonder handig geweest. Zo is er trouwens nog een feature dat totaal onderbelicht blijft:  je kan de machtige TEC-9 van Robocop upgraden maar de manier waarop je dat moet doen is ronduit onbegrijpelijk. En waarom zit er geen auto-save in de game? Herstarten vanaf een bepaalde checkpoint is echt zo jaren 2000.

Saaie slechterik en domme A.I.

In ware Marvel traditie vergeet de game ook om een memorabele slechterik neer te zetten. De New Guy, dat is zijn naam, kan niet tippen aan Clarence Boddicker of Cain en Hob, de booswichten uit de eerste films. Het maakt vooral dat het verhaal opgebouwd is uit verschillende losstaande jobs en minder inzet op een overkoepelend geheel. Het vermindert ook de emotionele impact.

Over baddies gesproken, de typische henchmen zijn oliedom. Hun A.I. is zodanig geprogrammeerd dat ze zich de helft van de tijd niet verstoppen en dus hagel eten alsof het een lieve lust is. Makkelijk voor Robocop want die headshot ze met gemak.

Trailer

---