“Baldur’s Gate 3 is absolute wereldklasse”

De meest angstaanjagende Big Bad Evil Guy voor elke “Dungeons & Dragons”-groep is ‘tijd’. Drakenvuur kan worden ontweken en de spreuken van een heks kunnen worden tegengegaan, maar het missen van tijd kan ervoor zorgen dat de groep stopt met spelen. Je zou denken dat er geen manier is om “D&D” te ervaren zonder andere mensen. Totdat de machtige tovenaars van Larian Studios, uit ons eigen Belgenlandje, Baldur’s Gate 3 tevoorschijn toverden. Hoewel niets de sfeer van het rond de tafel zitten met vrienden evenaart, geeft Larian ons een beest van een spel en een nieuwe gouden standaard voor klassieke RPG’s.

Opmerking van de reviewer: Deze recensie is geschreven na het spel 50 uur gespeeld te hebben. Hoewel je zeker het dubbel aan uren kan spenderen om het spel volledig uit te spelen, zijn het aantal uur dat ik erin heb gestoken genoeg om jullie er van te overtuigen of Baldur’s Gate 3 al dan niet een game is om aan te schaffen.

Toen Divinity: Original Sin 2 uitkwam, was het duidelijk dat een RPG van Larian Studios bijzonder was. De combinatie van fantastische personages, meeslepende turn-based gevechten, sterke verhaallijnen en dialogen zorgde voor een van de beste, zo niet de beste, role-playing games van dat moment. De laatste tijd kunnen we vooral klagen over de huidige staat van videogames. Heb je eens goed met je ogen gedraaid toen de pre-order bonussen een battle pass en content bevatten die pas over 6 maanden beschikbaar is? Of heb je misschien een spel gekocht op het moment dat het uitkwam en ontdekte je dat het nauwelijks speelbaar was?

Zes jaar is er aan Baldur’s Gate 3 gewerkt, waarvan de laatste drie jaar in early access, waar het werd geperfectioneerd door de nauwe synergie tussen de ontwikkelaars en de community. Larian bewees zich met Divinity: Original Sin 2, maar met BG3 ontpopten ze zich tot de (onbetwistbare) nummer één studio op RPG-gebied. Op dit moment staan ze aan de top van de wereld omdat iedereen Baldur’s Gate 3 speelt. Fun fact is dat de lancering van BG3 een maand werd vervroegd om te voorkomen dat het zou botsen met de release van Starfield… Microsoft komt er met de schrik vanaf.

Waarom Wel?

Verhalen vertellen voor gevorderden

Baldur’s Gate 3 speelt zich ongeveer honderd jaar af nadat je party de Bhaalspawn Sarevok heeft verslagen en de stad van de ondergang heeft gered in Baldur’s Gate II. Sword Coast is grotendeels onveranderd in de zin dat er regelmatig nieuwe lokale bedreigingen opduiken. Vanaf de eerste cutscène vangt Baldur’s Gate 3 het mysterie, de actie en de pure wildheid van de D&D-wereld Faerun. Gevangen in een ruimteschip dat wordt bemand door tentakelmonsters, wordt mijn personage geïmplanteerd met een hersenworm die via het oog naar binnen komt. Plotseling wordt het inktvisschip aangevallen door draak-rijdende Githyanki krijgers en stort het neer. Gekneusd, vrij maar geïnfecteerd, verzamel ik mijn metgezellen en begint mijn verhaal.

Eenmaal aan land begin je aan een reis om de parasiet uit je brein te verwijderen en al snel krijg je metgezellen met dezelfde aandoening. Zo is er de vrome Cleric Shadowheart, de ambitieuze en zelfdestructieve Wizard Gale en de vrijwel ondubbelzinnig kwaadaardige vampier Rogue Astarion. Het aantal verrassingen, apocalyptische onthullingen en wendingen die je tegenkomt is gigantisch. In drie enorme hoofdstukken volg je de ene aanwijzing na de andere en druk je je stempel op een onrustige wereld.

Dungeons & Dragons

Het hoofdverhaal is uitstekend, maar de verhaallijnen van je metgezellen zijn ongeëvenaard. We delen allemaal dezelfde infectie, maar onze achtergronden verschillen enorm. Elk van ons heeft een eigen affiniteitsmeter die afhangt van je beslissingen en sommige van die beslissingen kunnen grote gevolgen hebben. En last but not least biedt de game sappige opties voor romantische (en seksuele) relaties. Dat is fantasy van de hoogste kwaliteit, niet alleen in vergelijking met soortgelijke spellen, maar ook met alle moderne fantasy tv-series.

Baldur’s Gate 3 is gebaseerd op de 5th Edition Ruleset van Dungeons & Dragons. De onderliggende systemen zijn anders dan de oude systemen uit Baldur’s Gate II. Dit is geen probleem voor iemand die op de hoogte is van de huidige gebeurtenissen, maar kan wel belangrijk zijn voor een speler die niet bekend is met D&D en die pas Baldur’s Gate II: Enhanced Edition heeft gespeeld. Het gat tussen de regelsets is immens, dus BG3 voelt bijna als een compleet nieuwe franchise, met uitzondering van bekende monsters, plaatsen en mensen.

Memorabele dialogen

Het zou een understatement zijn om te zeggen dat deze personages ongelooflijk goed zijn gerealiseerd. Ze zijn gelaagd en genuanceerd, maar converseren en reageren ook natuurlijk. De dialogen in deze gesprekken zijn onberispelijk en vloeien goed over. De interacties tussen de groepsleden zijn ook leuk. Als je iemand niet wilt rekruteren of doden, kun je dat natuurlijk ook doen. Het gekke is hoe zelfs willekeurige NPC’s memorabele dialogen en interacties opleveren

Het stemacteerwerk is fenomenaal, maar speciale vermelding verdient Amelia Tyler, de verteller of om in D&D termen te spreken; de ‘Dungeon Master’. Zij brengt alles samen, brengt de gedachten van de hoofdpersoon over en vult de intervallen van interacties met inzicht zonder dat het opvalt. Het is ook een bewijs van de kwaliteit van het verhaal dat zelfs als je rondrent het tempo goed aanvoelt. Gebeurtenissen volgen elkaar in rap tempo op en hoe onbeduidend een interactie ook lijkt, je hebt altijd het gevoel dat je keuzes een impact hebben.

174 uur aan cutscènes is de som van duizenden kleine dialoogvariaties die de meeste spelers nooit allemaal te zien zullen krijgen, maar elk woord draagt bij aan de meest overtuigende illusie van een echte Dungeon Master tot nu toe in een computer-RPG.

Roll the dice

Natuurlijk komt alles neer op het gooien van de dobbelsteen. Proficiencies, uitrusting en vaardigheden (vooral als andere groepsleden voor bonussen zorgen) kunnen de kansen in je voordeel helpen keren. Maar je ras, subras en achtergrond kunnen ook een rol spelen. Het mooiste is dat zelfs als je op bepaalde plekken faalt, het verhaal zich verder ontplooit met interessante resultaten. Gevechten spelen zich af in een beurt gebaseerde stijl, waarbij het initiatiefsysteem van D&D wordt gebruikt om een beurtvolgorde te krijgen en waarbij je je groep kunt verplaatsen en om de beurt vijanden kunt aanvallen. Er is veel synergie tussen vaardigheden en elementen om te verkennen.

De omgevingen waarin je vecht, zijn Larian’s beste tot nu toe op visueel gebied, met prachtige kleurpaletten en achtergronddetails die de realiteit van de situatie prachtig weergeven. De dobbelsteen bepaalt verschillende dingen, of het nu je aanvalsworp is en of deze op een doelwit landt, de schadeworp, die de hoeveelheid schade bepaalt, of de reddingsworp om schade te beperken of te vermijden.

Je hebt ook een aantal opties zoals springen om je positie te veranderen of vijanden te duwen, wat ongelooflijk handig is als je ergens op staat. Je kunt dingen gooien zoals wapens en zelfs mensen, nieuwe kansen creëren en voordelen (en nadelen) krijgen op basis van de situatie. Eerlijk gezegd is het heel veel. Met honderden beschikbare spreuken en acties in het spel kan het overweldigend zijn, maar op een goede manier. Het is geweldig om zoveel opties te hebben om je personage te personaliseren en te versterken.

Liever overdreven ambitieus

Het kenmerkende element van Larian RPG’s is de specifieke vorm van vrijheid die aanzet tot experimenteren. Net als Original Sin II staat Baldur’s Gate 3 soms een krankzinnige en/of komische of ingenieuze benadering van sommige situaties toe. De algemene regel in BG 3 is dat als iets mogelijk voelt, het dat waarschijnlijk ook is. Het is dan ook bijna belachelijk wat hier is bereikt. Baldur’s Gate 3 is niet zonder technische rimpels, maar het is een volwaardige, volledig uitgewerkte, absoluut gigantische titel met hoge productiewaarden over de hele lijn.

Dat Larian Studios met opzet zoiets op de wereld heeft gezet in een tijd waarin dit soort AAA-projecten zo schaars zijn, helpt het alleen maar om te schitteren en dient als een mooie herinnering aan het feit dat het genre niet hoeft te transformeren, wat sommige uitgevers ook mogen geloven. Het hoeft zich alleen maar aan te passen, te evolueren en een overtuigende en samenhangende eigen visie te presenteren. En tot nadenken stemmen, en geestig zijn, én er heel mooi uitzien. Toch heb ik liever ‘overdreven ambitieus’ dan ‘veilig en saai’, en gezien het ongelooflijke verkoopsucces dat Larian momenteel beleeft, durf ik te zeggen dat veel van mijn medegamers er net zo over denken.

Baldur’s Gate 3 heeft een gigantische reikwijdte die maar een paar keer per generatie voorkomt in role-playing games, een reikwijdte die onmogelijk lijkt voor te stellen dat een bedrijf succesvol kan zijn in deze tijd van almaar uitdijende budgetten en almaar hogere eisen van consumenten.

Wonder in ontwerp en productie

Puur technisch gezien is Baldur’s Gate 3 een wonder van ontwerp en productie. De zones zijn enorm en zeer complex, met meerdere lagen en altijd aanwezige verticaliteit. Elke vierkante millimeter van het spel zit vol met lore en opmerkingen van de verteller. Ik kan me niet voorstellen hoeveel mensen en uren het heeft gekost om dat allemaal te maken en te testen. De visuele getrouwheid is consistent uitstekend.

Op vlak van presentatie en visuals zien de personagemodellen er apart uit en worden ze ondersteund door sterke gezichtsanimaties en beweging. In plaats van een camera boven je hoofd tijdens gesprekken, is elk gesprek een echte cutscène met verschillende camerahoeken, wat zorgt voor nog meer beleving en persoonlijkheid.

Wat de muziek betreft keert Divinity: Original Sin-componist Borislav Slavov terug voor alweer een ongelooflijke soundtrack. Geïntrigeerd vanaf het openingsscherm toen Down by the River speelde tijdens het maken van mijn personage, is elk nummer een orkestraal genot in overeenstemming met de setting.

Waarom Niet?

Kleine bugs in een grote wereld

Dit brengt ons bij de bugs, en eerlijk is eerlijk, voor een gigantische ervaring als deze met zoveel verschillende systemen, gebeurtenissen en personages in een grote wereld, is het spel quasi perfect afgewerkt. Het is echter niet vlekkeloos.  Hier en daar wat bugs, zoals de vertraging bij het nemen van schade of enkele ietwat lange pauzes bij het wachten op de lijst met dialoogkeuzes, doken op.

Over het algemeen speelt Larian snel op de bal door deze bugs snel te patchen. Het lijdt geen twijfel dat de ervaring in de loop der tijd nog verder zal worden geoptimaliseerd, maar ik hoop ook dat het inventory systeem onder de loep wordt genomen. Je pakt veel spullen op in dit spel en je inventory kan snel rommelig worden. Er zijn filters en categorieën om alles te sorteren en je kunt dingen terugsturen naar de voorraadkist in je kamp, wat leuk is, maar het kan soms omslachtig worden om te beheren.

Trailer

---