“FIFA 23 is even plezant én frustrerend als FIFA 22 maar doet geen moeite om beter te doen”

FIFA 23 Mbappé Kerr

FIFA samenvatten in één zin is sinds enkele weken zeer makkelijk voor mij. Één van m’n collega-voetbalfanaten speelde FIFA 22 maar liefst 1.233 uren en brak nadien vol colère en frustratie z’n disc in tweeën. Ik begreep hem perfect. You love to hate it and hate to love it. Hoe laten we ons toch elk jaar ringeloren om zovele uren (ikzelf 300+) te proppen in een nauwelijks veranderend geheel? De liefde voor het spelletje is een vloek. Verdient FIFA 23 onze hondsachtige trouwheid of is het eindelijk tijd om te scheiden?

Waarom Wel?

Hyperrealisme

FIFA 23 is alleszins uniek in één opzicht. Het is namelijk de laatste van z’n naam. Vanaf volgend jaar spreken we van EA Sports FC. Met al een teaser trailer achter de rug was ik extra sceptisch. Als ze de focus nú al verleggen, welke aanpassingen mag je bij nummer 23 dan nog verwachten?

De FIFA-reeks kampt gelukkig met een zeer sterke basis en jammer genoeg met bijzonder weinig concurrentie. Echt veel redenen om “van hun luie reet” te komen heeft EA Sports dus niet. Sommige jaren moet je pieren om de “grafische verbeteringen” te zien maar dit jaar zijn ze meteen duidelijk. Meer details, vlottere en soepele bewegingen en realistischere duels. Details, maar absoluut merkbaar.

De drijvende kracht achter de “nieuwe” gameplay is Hypermotion 2. De makers zijn duidelijk zeer trots op hun kindje en kletsen de naam elke derde herhaling wel eens tegen je bek. Het mág, want het werkt maar is ook zeker geen game changer.

Ultimate support

Dé game mode blijft ook deze jaargang Ultimate Team. De verslavingsfactor ligt al lang boven het maximum. Pakketjes openen, kaartjes verzamelen en steeds uniekere spelers opstellen: je kan uren FUT spelen zonder effectief op de grasmat te komen.

Het moet gezegd: de support voor deze game mode is fenomenaal. Net als bij FIFA 22 krijg je aan een dagelijks tempo nieuwe challenges, objectives, squad builders en allemaal nieuwe speciale kaartjes. Wie verslaafd was zal dit blijven, wie het nog niet is kan het zeker worden. De nieuwe lay-out van FUT is flitsend mooi.

Chemie

De grootste aanpassing binnen FUT is het chemistry-systeem. In plaats van een score op 100 krijg je er nu één op het bevreemdende getal 33. Spelers hoeven niet meer in direct contact te staan met elkaar om de chemistry omhoog te krijgen, wat een plus is. Spelers uit positie opstellen wordt veel zwaarder bestraft.

In Volta is er weinig schokkends veranderd en ook op gameplay-niveau brengt het power shot weinig toe. Career Mode voegt eindelijk de functie toe om met een bestaande coach te starten. Ik bracht meteen een sprookje in stelling en begon met Jürgen Klopp aan de grote terugkeer naar Borussia Dortmund.

Waarom Niet?

Wie is die coach?

De optie om met echte coaches te spelen is leuk maar er wordt véél te weinig mee gedaan. Je krijgt letterlijk de skin van Klopp of een andere topcoach opgeplakt, that’s it. Geen extra filmpjes of duiding, geen speciale berichten, geen besef van historie.

Het doet me des te meer de vraag stellen: dit kan écht niet meer dan een kwartiertje werk zijn geweest. Dat gevoel overheerst vaak bij deze FIFA. Ik val in jaarlijkse herhaling wanneer ik zeg dat de menu’s nog steeds hetzelfde zijn, dit jaar met vooral donkerblauwe tinten. Gelukkig is het kleurenpallet nog groot genoeg.

Zonder liefde

De aanpassingen binnen Career Mode zijn leuk maar zéér kortzichtig. Je merkt dat er aan gewerkt is maar evenzeer dat er geen liefde in gekropen is. Business as usual voor de makers. Enkele kleine bugs blijven voorlopig hardnekkig. Een speler met een rode kaart kan ik niet van positie veranderen (om bv een gat in de verdediging te vullen) als mijn wissels op zijn.

Tijdens persinterviews krijg je nog steeds foutieve en domme vragen voorgeschoteld. Transfers en onderhandelingen nemen soms vreemde twisten. FIFA kennende blijven deze foutjes het hele jaar lang in de game.

Wachten op de nieuwe orde

Wie zich goed geamuseerd heeft met FIFA 22 mag een zelfde portie plezier verwachten in FIFA 23. Wie reclamaties had mag er van uit gaan dat deze niet of nauwelijks zijn aangepast. De FIFA-moeheid zal zeker niet tegengegaan worden met dit nieuwe deel. Of de serie volgend jaar de échte nieuwe orde zal brengen valt af te wachten. Tot dan kunnen we nog een jaartje vloeken op de vertrouwde arbiters.

VERDICT

6

FIFA 23 brengt het vertrouwde plezier zonder een poging te doen om FIFA-moeheid tegen te gaan. Alles gebeurt volgens het boekje. Grafisch is alles aanzienlijk beter, qua gameplay is het wat vlotter. Na een tiental potjes vergeet je dat je de nieuwe versie aan het spelen bent. Ultimate Team krijgt dagelijks support om van te kwijlen. Career Mode krijgt droge toevoegingen die zonder enige liefde zijn ingepast. Bepaalde foutjes zoals domme persinterviews en vreemde camerabewegingen blijven hardnekkig vastgeroest. Net als onze liefde voor het spel. Een liefde die EA Sports niet geheel verdient.

Pluspunten
+ Hypermotion 2 zorgt voor soepele gameplay
+ Grafisch is er een mooie stap vooruit
+ Support voor Ultimate Team blijft enorm sterk

Minpunten
Aanpassingen Career Mode zijn hol en veel te simpel
Bepaalde foutjes blijven hardnekkig aanwezig
De FIFA-moeheid gaat gezapig voort

FIFA 23
Beschikbaar vanaf 30/09/2022
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X|S / Switch / PC
Gespeeld op PS5
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door RoMa

RoMa was een gamer vooraleer hij een tiener werd. Hij groeide op met Tony Hawk en Kratos als helden. Jaarlijks spendeert hij uren met shooters zoals Battlefield of Doom. Frustraties in racegames en FIFA blijven niet altijd onderdrukt. Een grote sandbox à la GTA is z’n favoriete speeltuin. Ook geniet hij enorm van een diepgaande single player RPG en heeft hij een zwak voor sterke horror. Dead Space aanbidt hij als de beste gamereeks ooit gemaakt.