“Splatoon 3 hoort thuis in jouw collectie Switch-games”

Splatoon 3

Splatoon is zo’n franchise waarbij ik jaren geleden, Wii U- en Nintendo Switch-loos, wenend in een hoekje stond toen er een nieuwe telg van de game uitkwam. Splatoon 2 trok me bijna over de streep om toen al een Switch in huis te halen, al liet ik de console toen links liggen. Een tijdje geleden trok de COVID-pandemie me uiteindelijk over de streep en kocht ik een Switch met alle toppers. Over toppers gesproken; deze Splatoon 3 kon gewoonweg niet uit mijn collectie ontbreken. Waarom ik hem tot dat lijstje reken, vertel ik je – als Splatoon-maagd – hieronder.

Waarom Wel?

Atypische multiplayer

Sta me toe om meteen om meteen een open deur in de stampen; hoe belachelijk leuk is de grondoorlog-modus niet in Splatoon! Het is dé perfecte modus om even te ontsnappen aan al het K/D-geweld en de prestatiedrang dat we dezer dagen onder ons neus krijgen geschoven door serieuzere shooters zoals een Halo of Call of Duty. In de grondoorlog neem je het op tegen een ander team van vier spelers en probeer je zoveel mogelijk grond te bekladden met verf; simpel, niet? Een eenvoudig concept met tal van tactische addertjes onder het gras. Blijf ik op de achtergrond en verf ik de vergeten stukjes grond? Ga ik integraal in de aanval en probeer ik zoveel mogelijk vijandig terrein te veroveren? Of maak ik het de tegenspelers zuur en probeer ik hen zoveel mogelijk omver te leggen?

In totaal zijn er twaalf levels beschikbaar waarvan er vijf gloednieuw zijn. Het valt me ook op dat de levels heel wat verticale elementen bevatten. Logisch; want één van de core mechanics van de game is niet alleen het rondspuiten van verf, maar die verf ook gebruiken om er door heen te zwemmen als octopus. Door dit toe te passen op muren kun je hoger gelegen stukken grond bereiken. Ook zijn er enkele dynamische elementen aanwezig in de game zoals een map waar het waterniveau halfweg de game stijgt. Jammer genoeg zijn deze uitspringers in de twaalf kaarten op één hand te tellen; ik had graag meer van dergelijke verrassingen zien opduiken.

Het multiplayer-luik wordt daarbij aangevuld met in totaal vijf multiplayer-modi. Naast grondoorlog zijn er dus nog vier modi die net zoals de kaarten ieder uur geroteerd worden. Je kunt dus niet alle modi en maps tegelijkertijd spelen; afhankelijk van de rotatie worden er slechts enkele geselecteerd. Meer zelfs; je moet level 10 zijn vooraleer je een andere modus dan grondoorlog kan aanvatten. Op die manier zorgt de ontwikkelaar ervoor dat deze geavanceerde modi gespeeld worden door spelers met ervaring, maar zorgen ze er ook voor dat nieuwelingen uren moeten spelen alvorens een nieuwe modus te kunnen aanvatten. Ranked-wedstrijden waren hier volgens mij een betere optie geweest.

Story- en Salmon Run-modus

Naast het competitieve luik heb je nog twee grote blokken in de game; de verhaal- en Salmon Run-modus. In de verhaalmodus trek je er op uit gramps en probeer je het eiland te ontdoen van vreemde slijmophopingen. Dat doe je samen met jouw persoonlijke buddy; Smallfry. Onze zogenoemde Little Buddy heeft geen grote impact op het verhaal, al is het personage op zijn minst leuk om mee op pad te hebben. Het verhaal voelt eerder vlak aan en is ook aan de korte kant. Hoe dan ook verleent de implementatie van het verhalende aspect van de game zich uitstekend voor een console als de Switch. Zo wordt het verhaal aan elkaar geknoopt door een resem aan kleine levels vol puzzels en nieuwigheden. Ook de verschillende wapens en abilities komen aan het bod in het verhaal, waardoor je een beter zicht krijgt op de wapens die je binnenkort in jouw multiplayer-arsenaal wil halen.

De Salmon Run is dan weer het coöperatieve luik van de game en werd reeds warm onthaald in Splatoon 2. In tegenstelling tot in de vorige telg kunnen we de modus nu wel 24/7 spelen, waar dat vroeger enkel op selecte momenten was. In Salmon Run neem je het op tegen enkele waves aan zalmen en zogenoemde Salmonieten. Die laatste zijn gigantische visbazen die jou en de drie andere medespelers ten koste van alles willen afmaken.

De Salmonieten droppen ook gouden eieren. Van deze moet je er een aantal zien te verzamelen in een grote mand alvorens de wave ten einde is. Mispak je niet aan de modus; Salmon Run kan echt wel zéér pittig zijn en voelt niet echt vergevingsgezind aan. Enkele bazen zijn namelijk verdomd pittig en doden jou in een fractie van een seconde. Hopen op een levende medespelers die jou komt redden is dan het enige wat je nog kan doen. En dat binnen de tijdslimiet!

Meer dan een verf-shooter

Bij het opstarten van het spel kom ik meteen terecht in een zeer levendige stad vol avatars van echte spelers. Niet alleen geeft dat een gezellige drukke sfeer aan de stad, het heeft ook de indruk dat je ergens ondergedompeld wordt in een gezellige community vol spelers die iets te vertellen hebben. Iedere avatar ziet er ook anders uit; waardoor de stad – los van alle leuke winkeltjes en grappige NPC’s – ook echt levendig aanvoelt. Ook jij maakt deel uit van de setting van andere spelers; het is dan ook niet meer dan logisch dat je jouw personage en locker helemaal opfleurt met nieuwe kleren, hoofddeksels en stickers. Enkele kledingstukken zijn ook behoorlijk exclusief; ik heb nu reeds meermaals google geraadpleegd met de vraag hoe ik bepaalde stukken gear kan bemachtigen. Ook de geregeld Splatfest-evenementen zijn een leuke touch in de game. Gedurende een weekend kies je één van de drie kampen om het vervolgens uit te vechten. De laatste keuze die in Splatfest moet maken? Word tik team blad, steen of schaar?

Last but not least kunnen we naast onze hoofdactiviteiten – net zoals in The Witcher – aan de slag met een kaartspel. In Table Turf probeer je door middel van kaarten te spelen het volledige speelveld te veroveren. Dat gebeurt echter niet zonder slag of stoot; jouw tegenstander probeert exact hetzelfde te doen. Praktisch komt het neer op een soort Tetris waarbij je blokken aan elkaar rijgt om zo zoveel mogelijk grond te veroveren. Jouw deck kaarten vormt daarbij de reeks blokken die je in de partij kunt spelen. Doorheen de volledige game kun je op allerhande manieren 150 kaarten verzamelen om zo ultieme Table Turf-meester te worden. Deze game zou zich uitstekend verlenen als stand-alone spel op smartphones. Wie weet volgt Table Turf ooit hetzelfde pad van Gwent? Al is het momenteel nog te vroeg om daarover conclusies te trekken.

Ook op technische en visueel niveau scheert deze Splatoon 3 hoge toppen. Visueel ziet de game er prachtig uit en qua technisch vernuft kon ik de game op geen enkele glitch, freeze of bug betrappen. Enkel het vroegtijd verlaten van een wedstrijd werd vreemd geïmplementeerd; iedereen vliegt uit de wedstrijd zonder punten.

Waarom Niet?

Een browser met wiki is geen overbodige luxe

Als nieuweling in de game is het bijzonder moeilijk om praktisch aan de slag te gaan met de game. Je wordt meteen in het water gegooid en moet zien drijven. Zeker voor jongere spelers lijkt me dit een gigantische domper; die hebben namelijk niet altijd een smartphone voor handen om zaken op te zoeken. Concreet heb ik het dan bijvoorbeeld op het gigantische arsenaal aan wapens.

Leuk voor de doorwinterde game, behoorlijk overwhelming voor een nieuweling. Vraag je dan wat meer informatie over het wapen, dan krijg je meteen een muur aan tekst over je heen die je alleen maar meer verward. Dit kon beter! Ook trivialere dingen zoals het terugvinden van jouw locker is moeilijk in de game; ik moest een YouTube-video raadplegen om mijn locker terug te vinden. Zelf de map is niet overzichtelijk wat de zoektocht door de grote stad alleen maar frustrerend maakt.

VERDICT

9

Als nieuwkomer in de franchise is Splatoon 3 exact wat ik ervan had verwacht. Meer zelfs; ik wist niet dat er zoveel meer in de game zat dan de geniale multiplayer alleen. De partijtjes relaxed, doch competitief grondverven is net hetgeen we nodig hebben in deze tijden van K/D-ratios, battle passes en rage quitting. De verhaal- en Salmon Run-modus volgen net diezelfde rode lijn; relaxed korte partijen spelen waar de fun centraal staat. Voeg daarbij de meeslepende stad vol medespelers en leuke personages en je verkrijgt een game die het spelen meer dan waard is. 

Pluspunten
+ Grondoorlog is verdomd leuk
+ Het verhaal, Salmon Run en Table Turf zijn de perfecte aanvullingen op de multiplayer
+ Een levendige stad vervangt het hoofdmenu
+ Splatfest-activiteiten zijn de kers op de taart

Minpunten
– Soms nodeloos complex
– Kort verhaal en weinig maps/modi al brengt Nintendo daar binnenkort wel verandering in

Splatoon 3
Beschikbaar vanaf 09/09/2022
Beschikbaar op Switch
Gespeeld op Switch
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door Ardtieboy

Een paarse Game Boy Color en Pokémon Red deden de vonk zo'n 16 jaar geleden overslaan. Sindsdien vertoeft Ard menig avond voor zijn consoles om er helemaal op los te gaan, liefst zonder al te veel nadenken. Games die hem geregeld doen gniffelen staan bij Ard op de bovenste plank. Het is dan ook niet vreemd dat titels zoals Borderlands, Destiny, Animal Crossing en Hearthstone op zijn shortlist staan. Verder hackt en programmeert hij zich door het leven met Nalu 🐶 aan zijn zijde.