“Cult of the Lamb is een mooie, schattige rogue-like met een uniek concept”

Als een mak lammetje word je naar de slachtbank geleid in een sinister bos tijdens een duister ritueel. Wezens die onherkenbaar zijn door de kappen over hun hoofd, een pentagram en de 4 sekteleiders die door de gloed van de kaarsen opdoemen zouden een mooi decor kunnen vormen voor de plechtige communie van ‘The Antichrist’.

Jammer genoeg ben je hier niet om je catechese te doen, maar om de profetie te vervullen van één of andere sekte en jij bent de uitverkorene die ze zullen offeren. Een flinke zwaai van de beul richting het kapblok met jou hoofd erop en voor je het weet sta je in een witte ruimte met overal kettingen in de lucht. Geen Sint-Pieter of een hemelpoort voor je, maar een wezen met de naam ‘The One Who Waits’. Hij doet je een aanbod om een sekte op te starten in zijn naam met natuurlijk zoveel mogelijk volgers. Vanaf dan begint het avontuur en de miserie. Ratau, een schattig vosje, zal je doorheen de 5 gebieden dat de game telt leiden en jou helpen om wraak te nemen op alles en iedereen die je kwaad heeft gedaan.

Waarom Wel?

De hel was nog nooit zo schattig

De game ziet er grafisch zeer uniek uit. De animaties deden me meerdere malen stilstaan en beseffen hoe mooi ze eruitzien op mijn monitor. In tegenstelling tot de sfeer en het thema is de tekenstijl in de game heel rustiek en kleurrijk. Alle personages, volgers en vijanden, lijken rechtstreeks geplukt uit Happy Tree Friends en de variatie aan omgevingen deden me telkens uitkijken naar hoe het volgende gebied eruit zou zien.

Schaaptology onderhouden

Als leider bouw je, in een soort veiligheidszone en ver weg van de vijanden, je eigen dorp waarin je allerlei gebouwen kan neerpoten die elk hun eigen functie hebben. Dit gebeurt met grondstoffen die je zelf genereert of loot tijdens de vele avonturen. Je volgers bidden aan een schrijn waardoor je geloofspunten krijgt, die kan je dan weer gebruiken om nieuwe gebouwen vrij te spelen of beter te maken.

Een ander zeer belangrijk gebouw is je tempel. Hoe meer volgers aan je altaar staan, des te sneller je kan genieten van voordelen voor je volgers. Weeg alles goed af want tijdens het spelen had ik gemerkt dat een verkeerde beslissing in en rondom je tempel je wel eens zuur zou kunnen opbreken.

Loot in de bosjes en volgers in de vorm van vosjes

Ontwikkelaar Massive Monster heeft het ons niet zo ingewikkeld gemaakt qua combat. Het is praktisch gewoon aanvallen en het ontwijken van projectielen en monsters. Dit vond ik zeker geen slechte zaak want games zoals deze speel ik liever laid-back in mijn zetel of bureaustoel.

Voor je oog in oog staat met de hoofdbaas is er steeds hetzelfde patroon dat je moet volgen, ongeveer dan toch. Je doorloopt een aantal kleine ruimtes vol vijanden en daarna kan je je eigen route uitstippelen zoals in de game Slay The Spire. Vergeet zeker ook niet alles kapot te maken in elke ruimte, dit levert je loot op dat erg bruikbaar is voor je dorp.

Een run start je door simpelweg de poort in te lopen van een gebied naar keuze. Een leuke toevoeging in de game is dat geen enkele nieuwe run hetzelfde is. Wapens worden willekeurig gegenereerd aan het begin net zoals de gebieden. Er ligt niet enkel dood en verderf op je weg want naast tarotkaarten, die je voordelen geven gedurende heel de run, kan je ook aanhangers overtuigen om tot je sekte toe te treden.

Waarom Niet?

Gestresseerd over je kroost

Op iets te veel momenten voelde de game aan als een echte grind. Ik voelde me een paar keer net zoals een kleuterjuf tussen twintig hongerige krijsende kleuters wanneer ik nog maar eens de melding kreeg ‘one of your followers is starving’. Zelfs wanneer ik in een run zat kreeg ik vaak de ene melding na de andere dat ik mijn volgers een zegen moest geven of niet mocht vergeten om mijn dagelijkse speech te brabbelen aan het altaar. Dit haalde voor mij persoonlijk een groot stuk van de goede vibe, die ik in het begin wel had, uit de game.

Begrijp me niet verkeerd want Cult of the Lamb is een leuke indietitel, enkel tijdens het managen van je sekte voelt het voor mij meer aan als een sim. Ook de vele talent trees deden me soms het overzicht verliezen omdat het in mijn ogen te gedetailleerd was. Het is dus niet altijd laid-back gamen wanneer je voor de zoveelste keer de uitwerpselen van je volgers moet opkuisen. Welke leider doet dit trouwens?! Die van Sheeptology in ieder geval niet!

VERDICT

7

Cult of the Lamb is een schattige en mooie indietitel die een erg uniek concept naar voren brengt. De combat en de grafische stijl konden mij bekoren wat jammer genoeg niet kan gezegd worden van andere zaken zoals het gemopper van je sekteleden en de vele talent trees die me soms het overzicht deden verliezen. De variatie aan omgevingen maakte van mij dan wel weer een blije sekteleider en de verschillende bossfights waren erg leuk om te doen! Voor gamers die een mix zoeken tussen indie, avontuur en simulatie is dit een geweldige game om te proberen maar voor mij persoonlijk was het net iets te veel sim.

Pluspunten
+ Unieke grafische stijl
+ Combat is simpel maar erg fun
+ Gevarieerde werelden
+ Geen enkele run is hetzelfde

Minpunten
– Te veel talent trees
– Constant babysitten op je sekteleden

Cult of Lamb
Beschikbaar vanaf 11/08/2022
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X|S / Switch / PC
Gespeeld op PC
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door Jim

Dankzij de pandemie en een passie voor games begonnen met een afstandsopleiding journalistiek. Hij is afkomstig uit Bornem en draagt shooters en RPG’s on- en offline een warm hart toe. Allround gamer die op zijn 6 jaar een Game Boy kreeg en daarna de joysticks nooit meer heeft losgelaten. Zijn favoriete reeks is Assassin’s Creed en zou in een ander leven graag eens een frisse pint willen gaan drinken met zijn preferito Italiaan, Ezio Auditore. “Its the good life we live,and may it not change us.”