” Pokémon Legends: Arceus blaast een frisse wind door het Pokémon-universum”

Eind vorig jaar ging ik met volle goesting aan de slag met Pokémon Shining Pearl; een remake van de originele Pokémon Pearl uit 2006. Heb ik me geamuseerd met de game? Zeker weten! Was de game verfrissend genoeg voor één playthrough? Jazeker! Elementen zoals het nieuwe grafische stijltje en de Underground hielden de game boeiend. Was het spel interessant genoeg om het kapot te spelen zoals ik dat indertijd deed met Pokémon Red, Gold en Ruby? Jammer genoeg niet, nee. Pokémon Legends: Arceus deed die vlam echter weer aanwakkeren.

Waarom Wel?

Gloednieuwe mechanics

Waarom keek ik zo hard uit naar Pokémon Legends: Arceus? Arceus is de eerste Pokémon-game waarbij het personage tussen de Pokémon heen loopt in volle driedimensionale glorie. In Pokémon Sword en Shield kregen we een voorsmaakje van hoe dat er zou uitzien, al was er toen nog véél werk aan de winkel. Zo moest je nog steeds tegen een Pokémon aan lopen om een turn-based robbertje uit te vechten. Daarna pas kon je het wezentje in kwestie de rest van zijn dagen in een veel te kleine Pokéball opsluiten. In Arceus wordt dat concept helemaal herzien.

Zo vang je voortaan Pokémon door ze te besluipen en een Pokéball richting die ene schuchtere Pokémon zoals Starly te gooien. Vanaf dan is het bang afwachten tot de Pokéball stil blijft liggen. Springt de Pokémon in kwestie uit zijn bal en spot hij jou, dan zijn er verschillende mogelijkheden. Een schuchtere Pokémon zoals Starly kiest het hazenpad en gaat er snel vandoor. Andere Pokémon zoals de schattig ogende Psyduck zet in dat geval integraal de aanval in waarbij je het maar beter op een lopen zet.

Sommige Pokémon laten zich niet zo eenvoudig vangen zoals ik hier laat uitschijnen. Zo sta ik geregeld oog in oog met een Pokémon die een rood kruisje boven zijn hoofd heeft zweven. Met een welgemikte druk op de X-toets switch ik tussen mijn arsenaal gooibare items naar mijn legertje van Pokémon. Vervolgens mik ik mijn bal met Cyndaquil erin richting die Hippopotas om vervolgens een turn-based gevecht tot stand te brengen. Die combat heeft zeer veel mee van de traditionele gevechten zoals we die kennen uit voorgaande games.

Enkel de optie om bepaalde aanvallen in een zogenaamde ‘agile’ en ‘strong’ style uit te voeren zijn nieuw. Die varianten hebben een invloed op het aantal aanvalspunten en de frequentie waarmee je ze kan uitvoeren. Geen baanbrekende verandering in tegenstelling tot het nieuwe vangconcept.

Vernieuwde Pokédex

Alsof die nieuwe manier van Pokémon vangen nog niet bevredigend genoeg is, werd de hele Pokédex ook herzien. Net zoals in de vorige Pokémon-games komt een Pokémon-soort er in verschillende maten, al is het bij deze Arceus voor het eerst ook écht de bedoeling om zoveel mogelijk verschillende varianten te verzamelen. Voor het eerst in een Pokémon-game blijf ik keihard op zoek gaan naar een bepaalde Pokémon, ook al heb ik er reeds enkele in mijn arsenaal. In voorgaande games stopte ik veelal bij één variant en koos ik het hazenpad wanneer ik oog in oog stond met een Pokémon die ik bezat.

Een voorbeeld: zo leidt het vangen van een Voltorb typisch tot één punt in de Pokédex entry voor Voltorb. Extra punten voor de entry verdien je door verschillende Pokémon-specifieke objectives tot een goed eind te brengen; gaande van drie stuks vangen vanuit het lange gras tot het voeden ervan. Of wat dacht je van een mollig exemplaar tussen de rest uit te zoeken? Nog niet uitdagende genoeg? How about an alpha-variant! Alpha Pokémon zijn varianten van bestaande Pokémon met duivels rode ogen die meestal een stuk groter, sterker en agressiever zijn.

Het is dan ook logisch dat deze beestjes zich niet zo eenvoudig laten vangen. Voor zo’n tien punten complete je de entry voor een Pokémon in je Pokédex. Een entry van één bepaalde soort volledige vrijspelen (door alle uitdagingen maximaal te vervolledigen) resulteert dan weer in een grotere kans op Shiny-varianten in de toekomst. Kortom; genoeg redenen om keer op keer opnieuw op jacht te gaan.

Prachtige omgevingen

Zo’n impact hebbende veranderingen op vlak van gameplay manifesteren zich uiteraard ook in de spelwereld. Zo wordt de eerdere lineaire wereld uit de voorgaande games opgegeven voor een wereld die wat te vergelijken valt met die uit de Monster Hunter-games. Zo doet Jubilife Village dienst als centrale hub van de game; hier lap je jouw personage op, verzamel je nieuwe opdrachten, koop je nieuwe kleren en craft je nieuwe Pokéballs. Eenmaal gepakt en gezakt waag je je een weg naar de grote poort waar het echte avontuur pas echt begint.

Voor ik het heb over de wereld rondom Jubilife Village, moet ik zeggen dat Jubilife Village zélf ook een verdomd leuke plek is om te vertoeven. Zo is de stad niet alleen bijzonder leuk aangekleed met traditionele Japanse aspecten, het bruist en het leeft. Zo zijn er verschillende requests in de stad die je tot een goed einde moet zien te brengen en zijn er verschillende aspecten die doorheen de dag een invloed hebben op het stadsleven.

De grote buitenwereld laat zich dan weer opmerken doormiddel van uitgestrekte landschappen, prachtige uitzichten en ronddwalende Pokémon. Toegegeven, Arceus kan in de verste verte niet tippen aan grafische toppers zoals bijvoorbeeld Breath of the Wild, al is dat volgens mij ook niet het doel van Game Freak hier. Nog een puntje van kritiek zijn de eerdere lege omgevingen. Don’t get me wrong; er lopen veel Pokémon rond, al had ik graag wat interactie gezien. What about een vechtpartijtje tussen twee Scythers of een Bidoof die een boom omver knaagt?

Frisse verhaalervaring

Ook het verhaal werd helemaal ondersteboven gegooid. Waar je vroeger een legertje Pokémon trainde om er vervolgens gyms mee plat te lopen met als ultieme doel de Elite Four te verslaan, is het verhaal ditmaal helemaal anders. Je raakt als speler verzeild in een conflict tussen de Diamond- en Pearl-clans. Doorheen het verhaal pluis je allerlei mysteries uit waarbij de aanvaringen met zogenaamde Noble Pokémon met voorsprong het leukst zijn. Deze encounters komen aardig in de buurt van een boss fight waarbij je aanvallen moet zien te ontwijken en de Pokémon kalm moet zien te krijgen doormiddel van ‘balms’ te gooien.

Het is een geheel nieuw concept dat aanvankelijk wel wat moet wennen. Je neemt het tenslotte voor het eerst als menselijk personage rechtstreeks op tegen een bezeten Pokémon. Naast het hoofdverhaal zijn er ook wat extra opdrachten onder de vorm requests. Dit zijn mini-opdrachten die zeer uiteenlopend zijn. Zo ga je de ene keer op zoek naar bessen, moet je een andere keer een Pokémon vangen die het veld kan helpen bewerken of trek je uit op onderzoek naar een geheimzinnige glinstering in de bossen. Die opdrachten resulteren op hun beurt in nieuwe crafting recipes, nieuwe outfits en gebruiksvoorwerpen.

Waarom Niet?

Kale spelwereld

De wereld mag dan misschien wel vol fauna, flora en Pokémon staan; dat betekent niet dat de wereld leeg aanvoelt. Voor het eerst banen we ons een weg tussen levensgevaarlijke Rhydons en schattige Glameows, maar toch ontbreekt er iets. Ik mis namelijk vitaliteit en spontaniteit. Ik krijg het gevoel dat een programmeur bij Game Freak gewoon op random plaatsen enkele Pokémon op het landschap plaatste en die cirkeltjes liet lopen zonder al te veel na te denken.

Ik mis onderlinge interactie tussen de Pokémon; ik mis het echte leven in de Hisui-regio. Veelal lopen de wezens doelloos in rondjes zonder ook maar een blijk van intelligent leven te geven tot ze een Pokéball achter hun hoofd krijgen gegooid. Waarom krijg ik geen Psyduck te zien met een migraineaanval? Of wat dacht je van een legertje jagende Growlithes vanop afstand te observeren? Ik mis gewoonweg leven in de spelwereld. Het is een jammere én gemiste kans, daar een levendige spelwereld Arceus nog een heel stuk leuker zou hebben gemaakt.

Weinig variatie

Hoewel de mechanics en het verhaal grondig ondersteboven werden gegooid, blijf het repetitieve aspect in Arceus steevast aanwezig. Iedereen die ooit een Pokémon-game speelde weet dat je ongetwijfeld doorheen je avontuur wel wat moet grinden, hetzij tijdens de race naar de acht badges of hetzij eenmaal aangekomen bij de Elite Four wanneer je beseft dat je Pokémon nog niet sterk genoeg zijn. Opnieuw is er een zekere herhalende factor in de game, al wordt deze ditmaal anders verpakt dan in voorgaande games.

Zo zijn er de zijmissie, beter bekend als requests, die eigenlijk al snel gaan vervelen. Dikwijls moet je een Pokédex entry completen om die vol trots voor te leggen of moet je een Pokémon vangen om die vervolgens ergens af te staan. Het komt snel allemaal terug waardoor spelers die uitzijn op meer variatie al snel uitgekeken zijn op deze Pokémon Legends: Arceus. Ook de Pokédex vervolledigen is niet altijd even verfrissend. Don’t get me wrong; ikzelf hou ervan om steeds terug te keren en steeds opnieuw diezelfde Pokémon te vangen om zo mijn Pokédex entry te vervolledigen.

Tegelijkertijd ben ik ook de persoon die breinloos op everwijnen kan gaan jagen in World of Warcraft zonder mij daar vragen bij te stellen. Wees je gewoon bewust van welk type game je in huis haalt; een Pokémon-game zal wellicht nooit een topper in het verhalende of puzzelgenre worden…

VERDICT

8

Game Freak heeft gegokt door met Arceus een geheel nieuwe weg in te slaan. Eerlijk gezegd vreesde ik wat voor het nieuwe concept; het zag er wat te mooi uit om waard te zijn. Uiteindelijk levert Game Freak met Pokémon Legends: Arceus een ver van perfecte game af. Zo voelt de wereld geregeld levenloos aan en kunnen bepaalde elementen een stuk gevarieerder. Hoe dan ook zijn de nieuwe mechanics, spelwereld en Pokédex meer dan genoeg om mij terug te doen keren. Voortaan wil ik mijn Pokémon-games op deze manier verorberen! Arceus verdient van mij een tikkeltje meer dan Shining Pearl, al is een dikke negen er net iets te veel aan.

Pluspunten
+ Vernieuwende gameplay
+ Pokédex staat centraal
+ Verfrissende setting en verhaal
+ Gewaagd én geslaagd experiment

Minpunten
Repetitieve gameplay-elementen
Levenlove omgevingsdelen

Pokémon Legends: Arceus
Beschikbaar vanaf 28/01/2022
Beschikbaar op Switch
Gespeeld op Switch
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door Ardtieboy

Een paarse Game Boy Color en Pokémon Red deden de vonk zo'n 16 jaar geleden overslaan. Sindsdien vertoeft Ard menig avond voor zijn consoles om er helemaal op los te gaan, liefst zonder al te veel nadenken. Games die hem geregeld doen gniffelen staan bij Ard op de bovenste plank. Het is dan ook niet vreemd dat titels zoals Borderlands, Destiny, Animal Crossing en Hearthstone op zijn shortlist staan. Verder hackt en programmeert hij zich door het leven met Nalu 🐶 aan zijn zijde.