“Bloom” is er de oorzaak van dat je in Vanguard niet altijd raak schiet (ook al denk je van wel)

Ken je dat gevoel: er zeker van zijn dat je een tegenstander dik raakt, en dan toch zelf het loodje leggen? Frustrerend! Blijkbaar is dat wel de normaalste zaak van de wereld in Call of Duty: Vanguard.

Ik ben iemand die vaak gebruik maakt va een mix tussen hip fire en ADS (Aiming Down Sights), het spreekt dus voor zich dat mijn keuze voor een optic belangrijk is, zeker in een Call of Duty-spel. Ik ga er dan ook altijd van uit dat wanneer ik op iemand mik, en ik die in mijn vizier heb, dat ik hem de volle lading geef. Al is “volle” in het geval van Vanguard nu plots overdreven…

In Vanguard is dat dus blijkbaar niet altijd het geval. En nog meer wanneer je net als ik gebruik maakt van de AR STG44 (of SMG MP-40). Van dubbele pech gesproken… Er is namelijk sprake van enige kogelspreiding, zelfs in ADS. En dit fenomeen gaat door het leven als Bloom zo blijkt.

Deze feature, die niet in de vorige games zat, roept heel wat discussie op binnen de Call of Duty-community. Sommigen zijn tevreden omdat het wapens minder accuraat maakt op afstanden waar ze dat horen te zijn. Zo ontmoedigt Bloom bijvoorbeeld het gebruik van AR’s en SMG’s op lange afstand. Iets wat ook in het “echte” leven, of hoe zeg je dat, zo is. Anderzijds vinden sommigen dat Bloom niet thuishoort in een competitieve shooter, en dat kogels precies daar terecht moeten komen waar je mikt.

En ik word er zelf helemaal zot van. Moet ik vanaf nu er dan telkens naast mikken om de tegenstander te raken? Of hoe zit dat?

Al een geluk dat ik bij het pimpen van mijn wapens kies voor (hip fire) accuracy, recoil control en firepower.

Hieronder wat voorbeelden op video.

Gepubliceerd door Praga

De ouderdomsdeken van Pragalicious maar daarom zeker niet minder delicious dan het jonge grut van de crew. Wilde als kleine jongen een console kopen maar mocht niet van zijn papa. Dus sprak hij de gevleugelde woorden "Later als ik groot ben koop ik het allemaal zelf" Als jonge snaak was hij met zijn korte broek, witte sokken en sandalen vaste klant bij de lunaparken aan zee en op de kermis. Raakte in de ban van Snake en Pong, ging al snel door naar Quake, Hexen, Doom, Wolfenstein 3D en Delta Force. Maar de grote game changers waren Quake 3 Arena (1999) en Unreal Tournament (1999). Praga beweert trouwens dat hij het buitenechtelijke (of moeten we buitenaardse zeggen) kind is van Indiana Jones en Lara Croft. We zullen hem maar in zijn geloof laten... (of tijdig zijn medicatie geven)