De maan is niet wat je denkt in rampenfilm Moonfall

Bestaat er iets romantischer dan samen met je partner onder een heldere sterrenhemel naar de maan te kijken en weg te dromen, of vallende sterren te spotten? Misschien wel. Maar wat als de maan niet is wat we al die jaren gedacht hebben?

Rampenfilms, ik hou daar wel van. Er zijn er immers een paar super coole out there, en natuurlijk ook een pak heel slechte. Maar ik vind het heerlijk om zo’n film te kijken, verstand op nul, en een hapje en een drankje dabei.

Ik zal deze Moonfall, een rampenfilm van Roland Emmerich (2012, The Day After Tomorrow die in februari volgend jaar in de bioscoop verschijnt, dus zeker in de gaten houden.

Het verhaal? Dat gaat als volgt: In Moonfall haalt een mysterieuze kracht de maan uit haar baan om de aarde en stuurt het op een ramkoers met het leven zoals wij het kennen.

Met nog slechts enkele weken voor de inslag en de wereld die op de rand van de vernietiging staat, is het tijd om iets te ondernemen.

NASA executive en voormalig astronaut Jo Fowler (Halle Berry) is ervan overtuigd dat ze de sleutel heeft om ons allemaal te redden – maar slechts een astronaut uit haar verleden, Brian Harper (Patrick Wilson, “Midway”) en een samenzweringstheoreticus K.C. Houseman (John Bradley, “Game of Thrones”) geloven haar.

Deze onwaarschijnlijke helden zetten een onmogelijke laatste missie in de ruimte op, waarbij ze iedereen die ze liefhebben achterlaten, alleen om erachter te komen dat onze maan niet is wat we denken dat ze is.

Gepubliceerd door Praga

De ouderdomsdeken van Pragalicious maar daarom zeker niet minder delicious dan het jonge grut van de crew. Wilde als kleine jongen een console kopen maar mocht niet van zijn papa. Dus sprak hij de gevleugelde woorden "Later als ik groot ben koop ik het allemaal zelf" Als jonge snaak was hij met zijn korte broek, witte sokken en sandalen vaste klant bij de lunaparken aan zee en op de kermis. Raakte in de ban van Snake en Pong, ging al snel door naar Quake, Hexen, Doom, Wolfenstein 3D en Delta Force. Maar de grote game changers waren Quake 3 Arena (1999) en Unreal Tournament (1999). Praga beweert trouwens dat hij het buitenechtelijke (of moeten we buitenaardse zeggen) kind is van Indiana Jones en Lara Croft. We zullen hem maar in zijn geloof laten... (of tijdig zijn medicatie geven)