“Lost Judgment weet de missende elementen van zijn voorganger in te vullen.”

Voor een tweede maal kreeg ik het genoegen om in de huid te kruipen van Takayuki Yagami, een zeer snuggere privédetective die maar al te graag afwijkt van de meer traditionele ondervragingstechnieken. Samen met je drie trouwe kompanen; Kaito, Sugiura en Tsukumo, probeer je al het onrecht uit de straten van Kamurocho, én Yokohama, weg te vegen. Maar dan duikt plots een nieuwe mysterieuze moordzaak op…

Waarom Wel?

A tale of two cities

In Judgment mochten we de straten van Kamurocho reeds uitvoerig verkennen en ook in deze sequel treedt dit fictieve equivalent van Kabukicho terug op de voorgrond. Maar daar blijft het echter niet bij, want net zoals in Yakuza: Like a Dragon trekken we er ook weer op uit richting het veelbelovende Yokohama, gebaseerd op de gelijknamige Japanse stad. Het feit dat er nu twee volledig bespeelbare steden zijn, maakt dat je map ineens dubbel zo groot is geworden, wat natuurlijk onherroepelijk gepaard gaat met een pak meer side-quests en een ton aan extra randanimatie. Waar je in Judgment al sneller opteerde om eenvoudigweg te lopen naar je bestemming, blijkt de taxi nu echt wel een onmisbare vriend te zijn geworden. Voor een luttele 1000 yen (lees 7.69 euro) ben je in elk uithoekje van de stad in één simpele oogopslag.

Eenvoud maakt macht

Wat ik keer op keer zalig vind aan dit type games, is het feit dat ze zo ontzettend eenvoudig in elkaar steken. Bij hedendaagse open-world games kan je namelijk al eens snel de essentie uit het oog verliezen door de karrenvracht aan side-quests en de onuitputbare bron aan extra mogelijkheden. Dat is hier dus absoluut niet het geval. Je hebt telkens zeer duidelijke navigatie doorheen de stad, het combatsysteem is lekker brutaal en makkelijk hanteerbaar en je smartphone voorziet je van alle informatie die je nodig hebt. Ja, letterlijk alle informatie. Want zo kan je niet enkel selfies nemen en je case files bekijken, maar is het eveneens mogelijk om je drone te besturen en het skillmenu te openen met één simpele druk op je homebutton.

Bovendien blijven de typische missies ook nu weer behouden. Zo zijn er enerzijds de trailing en chasing missies waarbij je respectievelijk je doelwit ongezien moet achtervolgen of dan wel brutaal dient neer te halen. En anderzijds zijn de brutale vechtscènes natuurlijk ook onmogelijk weg te denken. Het concept blijft dus lekker eenvoudig; complete missions, earn money and spend it like an animal. 

Ontbrekende schakels gevonden

Judgment zette destijds reeds de eerste goede stappen om een waardige Yakuza spin-off te worden, al ontbraken er wel enkele cruciale features om het onderscheid met een andere Yakuza-game volledig te kunnen maken. In die opzet lijkt Lost Judgment nu echter wel te zijn geslaagd. Eerst en vooral is het combatsysteem aardig aangeschroefd met een volledig nieuwe vechtstijl: The Way of the Snake, waarmee je jezelf meer defensief opstelt en het initiatief bij de tegenstander laat om vervolgens een destructieve counteraanval toe te dienen.

Vervolgens zijn er ook twee opvallende nieuwigheden aan de game toegevoegd. Enerzijds heb je de nieuwe stealth mode, waar je als een ware assassin je vijanden ongezien weet te omzeilen. Of gooi je toch liever een muntje om hen af te leiden en vervolgens uit te schakelen? De keuze is volledig aan jou. Anderzijds zitten er ook eindelijk wat parkour-elementen in de game verwerkt, wat natuurlijk maakt dat je al sneller een spectaculaire methode kan verzinnen om uit een taai gevecht te ontsnappen.

Al deze toevoegingen maken dat je een echt detectieve-gevoel krijgt bij het spelen van de game. Informatie verzamelen, data analyseren en opzoek gaan naar nieuwe clues; het past allemaal perfect in het rijtje en maakt het plaatje van een true detective compleet. Waarom Matthew McConaughey bellen als je de zaak zelf kan oplossen?

Let’s go dancing, skating and… dog walking?

Wat ik zelf persoonlijk een heel leuke toevoeging vind, is het exclusieve skateboard dat je gaandeweg de game aangeboden krijgt. Dit maakt dat je eindelijk een nieuw transportmiddel hebt dan louter je kapotgestapte benen, en het is er zelfs eentje waarmee je razendsnel door de straten van Kamurocho en Yokohama kan scheuren. Oh ja, en je kan er zelfs tricks mee. Nooit gedacht dat er een skatetalent verborgen zat in onze vechtgrage Yagami.

Skaten is echter niet de enige vrijetijdsbesteding die je in de game kan uitoefenen. Zo is het ook mogelijk om een bezoekje te brengen aan een van de dance clubs om vervolgens je beste danspasjes boven te halen. Dit gaf me een soort van “Guitar Hero meets Just Dance-gevoel”; ronduit hilarisch.

Last but not least, leren we Yagami ook kennen als een ontzettend grote dierenliefhebber. Zo leer je doorheen de game niet enkel een enthousiast maatje kennen, een goudkleurige Shiba Inu meer bepaald, maar is het ook mogelijk om je band aan te scherpen met een van de vele zwerfkatten die onderdak zoeken in de verlaten steegjes van Yokohama. Neem je trouwe viervoeter dus gerust mee om een blokje om te lopen, maar opgelet; houd hem zeker nauw aan de leiband, want hij durft zo nu en dan wel eens te bijten in de armen van een (agressieve) omstaander.

Waarom Niet?

Amper next-gen features

Ik kan het de laatste tijd jammer genoeg niet vaak genoeg zeggen, maar het is echt opmerkelijk hoe weinig games de nieuwe PS5-features volledig tot hun recht laten komen. Ondertussen heb ik toch al aardig wat next-gen games afgesleten, maar het zijn er echt hooguit een handvol die mij voldoende wisten te overtuigen. De bal wordt echter nog te vaak misgeslagen en dat is ontzettend jammer, want de kracht van next-gen biedt immers zoveel opties om het gamen naar hogere sferen te tilllen. Jammer genoeg moet ik dus ook bij deze game constateren dat er weer een gemiste kans voorbijgevlogen is. Geen adaptive triggers, nauwelijks haptic feedback en laat staan dat ray tracing überhaupt kwam aankloppen. Enkel de laadtijden deden misschien verklappen dat ik de game wel degelijk op de PlayStation 5 aan het spelen was.

Nakamichi St.

Grafisch ondermaats

Het klinkt misschien cliché bij dit type games, maar met de introductie van next-gen mag dit toch wel degelijk een puntje van kritiek zijn. In vergelijking met zijn voorganger zie ik namelijk echt nauwelijks verschil, en die game was bovendien ook al niet te fraai op grafisch vlak. De omgevingen zien er bij momenten wel oké uit, maar vooral de uitwerking van de personages stoorde me mateloos. Soms leek het alsof ik naar een PS3-game aan het kijken was. Ik weet dat dergelijke studios hier niet 100% op inzetten, maar naar mijn mening kan het toch net dat tikkeltje beter.

Ellenlange dialogen

Ik weet dat dit voor de fans van de Yakuza-reeks waarschijnlijk geen enkel probleem vormt, maar voor de leken onder ons is het toch zeker niet onbelangrijk om te weten dat de game volzit met zeer intense dialogen. Een ratio van 1/3 speeltijd en 2/3 dialogen is zeker niet ongewoon. Als je fan bent van een goede storyline, maar dan in een meer narrated vorm, dan mag je deze kritiek simpelweg negeren. Maar voor zij die toch liever verkiezen om een game echt te ‘beleven’, kan dit wel degelijk een hekelpuntje vormen.

VERDICT

8

Voor al de Yakuza-fanboys die voorgaande games in huis hebben gehaald, weet Lost Judgment ongetwijfeld de verwachtingen in te lossen. De klassieke missies, het brutale combatsysteem en de typische Japans-komische sfeer keren ongeschaad terug. Aangevuld met enkele leuke nieuwigheden, waaronder het gloednieuwe parkoursysteem, de stealth mode en je skateboard, kan dit misschien zelfs genoeg voer zijn om ook de meer kritische fans te overtuigen. De heel beperkte next-gen features, de langdradige dialogen en de teleurstellende graphics houden voor mij echter de weegschaal opnieuw in balans, al weegt hij uiteindelijk toch iets meer door langs de positieve kant. Zo heeft Lost Judgment zeer goede stappen gezet om de missende elementen van zijn voorganger in te vullen en het totale detectieve-plaatje volledig kleur te geven.

Pluspunten
+ Traditionele Yakuza-sfeer keert ongeschonden terug
+ Leuke nieuwigheden maken dat de game vlotter verloopt
+ Lekker dansen en skaten!
+ Heerlijke Japans-komische sfeer
+ Don’t forget to take your smartphone with you!
+ True detective feeling

Minpunten
– Zei iemand next-gen?
– Ondermaatse graphics

– Langdradige dialogen (Yakuza-fanboys ignore this point)

Lost Judgment
Beschikbaar vanaf 24/09/2021
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X|S
Gespeeld op PlayStation 5
Website: Officiële website


Legenda bij onze reviewscores

Bij Pragalicious kiezen we ervoor om met afgeronde reviewscores te werken. Zo hebben we een mooie afgelijnde quoteringsschaal en dat maakt het voor jullie een pak overzichtelijker en duidelijker. Het daagt ons dan uit om goed na te denken welk cijfer we een game, film of serie geven.

Weet echter dat een cijfer niet alles zegt en dat we dit altijd motiveren aan de hand van de conclusie die we schrijven.

10 – Meesterwerk
9
– Fantastisch
8
– Uitstekend
7
– Goed
6
– OK

5 – Middelmatig
4 – Ondermaats
3 – Slecht
2 – Pijnlijk slecht
1 – Dramatisch slecht

Gepubliceerd door Luca

Al sinds zijn pre-tienerjaren is deze kerel gefascineerd door games en al het moois wat deze onuitputtelijke wereld te bieden heeft. Begonnen met games als RollerCoaster Tycoon, The Sims en Ratchet & Clank, verder doorgerold naar shooters als COD, en uiteindelijk terechtgekomen bij verschillende ARPG's. Er zijn maar weinig games die hij nog niet op zijn conto heeft staan, waarbij de PS5 tegenwoordig bekend staat als 'zijn' speeldomein. Al is er echter één reeks die zijn hart ongecontroleerd sneller doet slaan, met name 'The Souls Series'. Altijd bereikbaar voor tips & tricks indien je blijft worstelen met die ene onverslaanbare demoon.