“Beautiful Desolations haperende controls (op PS4) zetten niet aan tot een lange trektocht”

Aah, de apocalyps. Daar kan je ten minste op rekenen. Die zorgt er wel voor dat we een interessante gamewereld voorgeschoteld krijgen. In Beautiful Desolation trekken we naar post-apocalyptisch Afrika, wat zeker geen toeristische trekpleister is binnen de gamewereld. Developer The Brotherhood wil een unieke, isometrische 2D puzzler brengen. Vallen de stukjes goed in elkaar?

Waarom Wel?

Afrikaanse aliens

De game begint in de jaren ’70 in Afrika. Mark bespreekt met z’n liefste in de auto enkele familiale problemen wanneer een grote knal hun voertuig vliegend en draaiend naar de kant smijt. Tien jaar later is Mark z’n liefde kwijt en wil hij antwoorden. Een groot alien-artefact heeft hem alles afgenomen, dus is het tijd om wat terug te pakken.

Makkelijk is die opdracht niet, want ons alien-symbool zweeft hoog en droog in de lucht. Gelukkig is onze broer Don een uitstekende piloot. Helaas geen uitstekende hacker. Eenmaal ter plaatse loopt de Afrikaanse operatie volledig fout. Na een nieuwe knal weet je niet meer waar je bent en vooral: wannéér je bent. Meer vragen dan antwoorden dus in een toekomstig, post-apocalyptisch Afrika.

Tribal punk

Qua setup trekt Beautiful Desolation meteen de aandacht, vooral dankzij z’n locatie. De devs noemen de stijl van hun wereld “tribal punk”, wat de lading goed dekt. De Afrikaanse tinten sijpelen door, gecombineerd met een futuristische stamhoofden-sfeer. Elke ruimte is sfeervol ingericht en de audio is verzorgd door de menselijke god Mick Gordon, gekend van Doom. Met deze wereldtopper sla je nooit mis.

Al snel kom je samen met je broer de gekste wezens tegen. Tijdens conversaties met deze niet altijd vredelievende aliens heb jij de controle over het gesprek. Met steeds twee tot vier opties om te antwoorden kies je ervoor om de pacifist uit te hangen of de grofgebekte anti-held. Altijd vergezeld van een héérlijk accent. “What is this kak? I just want to get rid of these fokken’ aliens, man!”

Debatteren en puzzelen

Beautiful Desolation is een point-and-click adventure waarbij mooie 2D settings vol zitten met quest items en question marks. Bepaalde verhaalmomenten krijgen prachtige 3D cutscenes mee. Deze zijn duidelijk met liefde gemaakt én brengen steeds een dosis betrokkenheid mee. De storyline intrigeert.

Er is geen sprake van een stevige dosis combat. Alles hangt dus af van conversaties, eigen keuzes en een portie denkwerk. Die twee eersten zitten snor, maar het puzzelgedeelte kan je hèèl snel de doos puzzelstukjes uit het raam doen smijten.

Waarom Niet?

Tegenwerkende controls

Deze prachtige afgelegenheid was al een tijdje verkrijgbaar op PC en krijgt nu z’n port naar PS4 en Switch. Jongens, wat kan ik kwaad worden van een pover uitgevoerde port. Simpel gesteld: de controls werken meer tegen dan wat anders. De point-and-click natuur is veranderd naar een analog stick geklungel van jewelste. De respons is matig en heel vaak stap je de foute richting in of is het niet duidelijk waar je heen wandelt.  

Al dacht ik het nooit te zeggen van een game op PS4 maar ik had verdikke liever een cursor gehad die ik kon verplaatsen en dan kon klikken waar Mark naartoe moest. Enfin, mocht ik wéten waar Mark naartoe moest. Puzzels mogen absoluut uitdagend en zelfs moeilijk zijn. Onduidelijkheid is helaas een ander paar mouwen.

Meer zuchten dan nadenken

Beautiful Desolation mist een duidelijke richting. Vrij letterlijk, omdat je oeverloos vaak doorheen gebieden rent zonder een duidelijke objective, op zoek naar een item dat je niet weet dat je moet vinden. Gekoppeld met heel wat backtracking is dit snel een sleur. Meer dan eens kamde ik een omgeving volledig uit zonder resultaat, om dan tijdens een backtrack te merken dat er een item ergens was gespawnd.

Op die manier leveren puzzels weinig voldoening. Het is nooit zozeer een kwestie van slim zijn en nadenken maar veeleer van rondlopen en alles ondersteboven keren tot je iets vindt. Dan mag je hopen dat het item niet glitcht of moeilijk op te rapen is, wat ik ook een paar keer voor had. Zelfs in de zeer amusante sfeer van dit ongekende Afrika brengt dit weinig tam tam.

Monotone politicus

De sfeer en muziek zitten goed, helaas is de voice acting niet van hetzelfde niveau. Vooral protagonist Mark klinkt vaak enorm ongeïnteresseerd, afwezig en kil. Andere, vaak mechanische personages verlichten de sfeer vaak met leuke oneliners maar als Mark blijft reageren als een monotone politicus in De Zevende Dag verander ik snel van kanaal.

VERDICT

5

Beautiful Desolation biedt een eigenwijze sci-fi ervaring die gepaard gaat met heel wat sluimerende frustraties maar ook z’n aantrekkelijke karakteristieken heeft. Post-apocalyptisch Afrika is een héél coole setting die mooi tot leven wordt gebracht, inclusief sterke muziek van Mick Gordon. Ook het verhaal van Beautiful Desolation kan aantrekken, mocht protagonist Mark niet spreken als een leerkracht wiskunde die z’n koffie nog niet heeft gehad. De puzzels zijn vaak zoekopdrachten met onduidelijke richtlijnen en frustrerende backtracking. De haperende controls (op PS4) zetten niet aan tot een lange trektocht. “There’s some good stuff and some kak, man.

Pluspunten
+ Heel mooie, unieke setting
+ Goed opgezet verhaal met knappe cutscenes
+ Uitgebreide conversatie-opties  

Minpunten
Haperende controls
Puzzels zijn veel meer onduidelijk dan uitdagend
Backtracking en vage mission objectives
– Enkele kleine glitches

Beautiful Desolation
Beschikbaar vanaf 28/05/2021
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X|S / Switch / PC
Gespeeld op PS5
Website: Officiële website

Gepubliceerd door RoMa

RoMa was een gamer vooraleer hij een tiener werd. Hij groeide op met Tony Hawk en Kratos als helden. Jaarlijks spendeert hij uren met shooters zoals Battlefield of Doom. Frustraties in racegames en FIFA blijven niet altijd onderdrukt. Een grote sandbox à la GTA is z’n favoriete speeltuin. Ook geniet hij enorm van een diepgaande single player RPG en heeft hij een zwak voor sterke horror. Dead Space aanbidt hij als de beste gamereeks ooit gemaakt.