“De vernieuwing is weg maar de spannende, ijzingwekkend enge horror is nog steeds van de partij in Resident Evil Village”

Gordijnen toe, lichten uit en headset op. Als ik griezel met Resident Evil doe ik dat goed. We kennen de reeks intussen door en door, al is Capcom ook niet schuw van verandering. Na de prachtige remakes van het tweede en derde deel krijgen we met Village het vervolg op Resident Evil 7: Biohazard. Het verhaal van Ethan Winters is, opnieuw in first person, nog lang niet afgelopen. Ethan is papa geworden en komt erachter dat het vaderschap wel héél gruwelijke uitdagingen bevat.

Waarom Wel?

Geen welkomstcomité

Ethan en z’n vriendin Mia kwamen in beeld in het vorige deel en overleefden een gruwelijk incident. Drie jaar later genieten ze van welverdiende rust ergens in Europa en hebben ze een prachtig dochtertje. Helaas voor Ethan is Village geen opvoedingssimulator en eindigt het mooie liedje bruut. Chris Redfield, de gerenommeerde held van de reeks, valt hun thuis binnen, schiet Mia dood en kidnapt de dochter.

Waarom Redfield ineens de boosaardige schurk is geworden is de grote vraag van RE8. Je dochter levend terugvinden en redden de grote opdracht. Je zoektocht brengt je snel naar het titulaire dorp waar de inwoners geen prijzen hebben gewonnen in de categorie gezellige ontvangst. De survival horror setting is geslaagd mysterieus en smeekt om ontdekt te worden. De storyline hield me 9 uur lang geboeid.

Snijdende spanning & schrikwekkende sfeer

Qua sfeer gaat RE8 helemaal verder op de nieuwe toon die gezet werd met RE7. De switch naar first person was toen een gedurfde zet en voelt intussen mooi vertrouwd aan. De eerste uren van Village zullen je meer dan genoeg angstige momenten bezorgen en slagen erin een constant onaangenaam gevoel te creëren. Zonder al te veel jumpscares zit je vaak op het tipje van je stoel.

In de eerste uren passeren enkele schokkende momenten tijdens een verhaal dat donker durft uit te vallen. Een bepaalde sectie kan zo wedijveren met P.T. qua snijdende psychologische horror. Andere stukken lijken zo te passen in Van Helsing. Er zijn héél veel interessante personages om te ontmoeten. Lady Dimitrescu heeft haar iconische status nu al beet maar is lang niet de enige schitterende verschijning.

De gameplay van Resident Evil is nooit enorm flitsend geweest en ook Village behoudt die slomere, bedachte pacing. Ethan is een gewone man en verre van een supersoldaat. Sloom betekent hier geenszins minder vloeiend want het speelt enorm lekker. Gunplay en combat hebben een sterke flow.

Welcome, stranger

Zoals velen al opmerkten na trailers, info en demo’s heeft deze game ook heel wat mosterd gehaald bij fan favorite Resident Evil 4. Naast de setting van onaangenaam Europees dorp (ditmaal met een laag sneeuw erover) is er opnieuw inventory management. Wat mij betreft een superleuke mechanic die terugkeert, net zoals een merchant waar je allerlei hulpvolle goedjes kunt kopen tegen een prijs.

Die merchant heet ditmaal The Duke en heeft volgens mij nog niet vaak de gezonde salade besteld op restaurant. Ook zal je verschillende items verzamelen om te craften. Zo maak je first aid kits, kogels en bommen. Je bepaalt enigszins je speelstijl door te kiezen welke wapens je upgradet en welke je verkoopt.

Luguber puzzelen

Een andere gekende charme van Resi zijn de puzzels. In Village benaderen deze voor mij persoonlijk bijna de perfectie. Je bent altijd wel iéts aan het zoeken en bij tijden moest ik écht nadenken hoe ik verder kon. Er zitten enkele gigantisch grote denkers bij en enkele kortere breinbrekers. Ze raken allemaal hun doel. In dit dorp moeten de architecten toch vaak met hun wenkbrauwen gefronst hebben.

Grafisch ziet RE8 er knap uit, vooral de locaties stelen de show. Nog beter dan het grafische is de audio. Wanneer je doorheen een vervallen huis wandelt of in een kille kerker sluipt kan élk kraakje in een balk hout je doen verschieten. De angstfactor blijft helaas niet even strak tot het eind.

Waarom Niet?

Touching the boulder

Er is een hele checklist aan zaken die intussen Resi-clichés zijn die je in deel acht kan afvinken. Village is niet vernieuwend zoals RE7 dat was maar wandelt wel succesvol verder op de ingeslagen weg. Helaas vergeet Capcom richting het slot een beetje wat de succesformule is en verwatert de snijdende spanning tot een actiefestijn. Een geslaagd actiefestijn, dat wel, maar weinigen spelen hiervoor Resident Evil.

Er passeren enkele momenten die gevaarlijk dicht bij het beruchte “punching the boulder” komen en veeleer aanvoelen als RE5. De suspense komt hier meer van uitdagende grootschalige gevechten.

RE8 levert alles samen een vrij vertrouwde formule af die soms een “here we go again”-syndroom opwekt, maar het kon me niks deren. De formule werkt en Capcom weet met het achtste deel vrij goed wat de fans willen. Nu ga ik op zoek naar een alternatief einde waar ik een polygamisch huwelijk begin met de dochters van Lady Dimitrescu. Het moét gewoon kunnen, niet?

VERDICT

8

Village is een heel geslaagd, sfeervol vervolg op RE7. De vernieuwing is weg maar de spannende, ijzingwekkend enge horror is nog steeds van de partij. Een sterk verhaal, coole setting en grote cast aan interessante personages houden je constant geboeid. De slomere combat speelt vlot, de puzzels zijn opvallend intelligent. Crafting, item management en een nieuwe merchant brengen een perfect passende dosis RE4 in de mix. Al vervalt de sfeer in het slot te zwaar richting een actiefestijn, dit achtste deel bewijst dat Capcom nog steeds goed weet wat survival horror hoort te zijn.

Pluspunten
+ Enorm sfeervol
+ Sterk verhaal boordevol interessante personages
+ Heel vloeiende tragere combat & gunplay
+ De terugkeer van crafting, item management en een merchant
+ Intelligente breinbrekers

Minpunten
Eerder aan de korte kant (8-9u voor main story + sidequests)
Richting het einde vervalt de survival horror in een over-the-top action fest 

Resident Evil Village
Beschikbaar vanaf 07/05/2021
Beschikbaar op PlayStation 4 / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X|S / PC / Stadia
Gespeeld op PS5
Website: Officiële website

Gepubliceerd door RoMa

RoMa was een gamer vooraleer hij een tiener werd. Hij groeide op met Tony Hawk en Kratos als helden. Jaarlijks spendeert hij uren met shooters zoals Battlefield of Doom. Frustraties in racegames en FIFA blijven niet altijd onderdrukt. Een grote sandbox à la GTA is z’n favoriete speeltuin. Ook geniet hij enorm van een diepgaande single player RPG en heeft hij een zwak voor sterke horror. Dead Space aanbidt hij als de beste gamereeks ooit gemaakt.