Sommige games speel je, andere blijven voor altijd een bijzonder plekje in je geheugen innemen. Voor mij behoort The Legend of Zelda: Ocarina of Time zonder twijfel tot die laatste categorie. Sinds mijn eerste kennismaking met Link en zijn avonturen op de Nintendo 64 in 1998 is deze klassieker me altijd bijgebleven. Wat de remake van The Legend of Zelda: Ocarina of Time met mij deed, lees je in deze review.
Toen ik de remake op mijn Nintendo Switch 2 voor het eerst opstartte, overviel me dan ook iets wat ik eerlijk gezegd niet had verwacht: een krop in de keel. En dat gebeurde nog voordat het avontuur goed en wel begonnen was. Ook de befaamde intro wist meteen die oude gevoelens naar boven te brengen. Nostalgie? Absoluut. Maar vooral ook de liefde en passie die Nintendo opnieuw in deze magische wereld heeft gestoken. Benieuwd of deze eerste indruk terecht was? Lees dan zeker onderstaande review.
Waarom Wel?
Een roeping uit het hart van het bos
Het avontuur begint in Kokiri Forest, waar Link op een dag uit zijn slaap wordt gewekt door Navi, een fee die hem komt vertellen dat hij geroepen wordt door The Great Deku Tree. Deze eeuwenoude bewaker van het bos heeft een belangrijke boodschap voor Link. Wat begint als een ogenschijnlijk eenvoudige opdracht, vormt het startschot van een groot avontuur waarin Link zijn vertrouwde omgeving achter zich laat en een wereld vol mysteries ontdekt. En geloof me, vanaf dat eerste moment word je meegezogen in de magie van Hyrule.
Ik werd onmiddellijk ondergedompeld in een wereld die werkelijk prachtig tot leven is gebracht. Kokiri Forest is daar meteen het perfecte voorbeeld van. De vallende blaadjes, het water en zelfs de manier waarop het water reageert wanneer Link erdoor wandelt of erin duik, de dauw van de mist die op de ondergrond vertoeft in het bos: het zijn details die tonen hoeveel aandacht Nintendo aan deze remake heeft besteed. En dat is nog maar het begin. Ook locaties zoals Kakariko Village en Zora’s Domain weten indruk te maken. Elke omgeving heeft zijn eigen karakter en sfeer, waardoor je voortdurend zin krijgt om verder op ontdekking te gaan.
Een wereld vol magie en nostalgie
De audiovisuele presentatie is dan ook een van de grootste troeven. De soundtrack, die grotendeels door een symfonisch orkest werd ingespeeld, zorgt voor een fantastische ervaring. Gelukkig werden ook herkenbare muzikale elementen uit het origineel behouden, zodat de vertrouwde melodieën hun identiteit niet verliezen. Vooral wanneer je de Temple of Time binnenstapt en de koorzang door de ruimte weerklinkt, krijg je gegarandeerd kippenvel. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de momenten waarop je Zelda’s Lullaby of Saria’s Song op je Ocarina speelt. Pure magie! Leuk detail, als je op je controller het deuntje probeert na te neuriën werkt dit ook, echter was ik meer fan van het indrukken van toetsen. Dat is toch iets handiger.
Ook de nieuwe tussenfilmpjes en de toevoeging van stemmen geven het verhaal een extra dimensie. Personages krijgen meer leven en bepaalde momenten komen daardoor nog sterker binnen. Het voelt alsof je een oude bekende opnieuw ontmoet, maar dan in een prachtig nieuw jasje.
De Ocarina blijft magisch
Natuurlijk draait het avontuur niet alleen om het ontdekken van Hyrule en het verslaan van vijanden. De Ocarina speelt een bijzonder belangrijke rol tijdens je reis. Met verschillende melodieën kan je onder andere deuren openen, bepaalde gebeurtenissen beïnvloeden en nieuwe wegen ontdekken. Je moet de deuntjes bovendien niet zomaar verzamelen om ze vervolgens te vergeten: regelmatig zal je moeten nadenken over welke melodie je op welk moment nodig hebt.
Het instrument vormt ook een belangrijk onderdeel van de puzzels. Wie de oorspronkelijke game heeft gespeeld, zal ongetwijfeld heel wat melodieën herkennen. Toch blijft het heerlijk om ze opnieuw te ontdekken en te gebruiken. Het is een van die typische Zelda-elementen die perfect aantonen waarom deze game destijds zo vernieuwend was. Vanaf het moment dat je met Link de Ocarina of Time in ontvangst neemt, verandert de game toch wel op heel wat facetten. Natuurlijk spoil ik niet wat, maar wie dit avontuur voor de eerste keer trotseert zal het zich zeker en vast niet beklagen.
Meer dan alleen het hoofdverhaal
Naast het hoofdverhaal valt er met Link en Navi heel wat te beleven. De verschillende zijmissies zorgen voor de nodige afwisseling en leveren bovendien interessante beloningen op. Zo kom je bijvoorbeeld een winkel tegen die gespecialiseerd is in maskers. Je krijgt de opdracht om verschillende maskers aan de juiste personen te bezorgen. Dat klinkt eenvoudig, maar je moet wel even uitzoeken wie precies welk masker wil hebben. Door de maskers op de juiste manier af te leveren, kan je winst maken. Als je de volledige reeks van vier opdrachten tot een goed einde brengt, krijg je bovendien een nuttig voorwerp als beloning.
En dat is lang niet de enige manier om extra beloningen te verzamelen. Je kan onder andere rupees, nieuwe melodieën voor je Ocarina, voorwerpen en Pieces of Heart verdienen. Vooral die laatste zijn belangrijk. Verzamel je er vier, dan krijgt Link er een extra hartje bij en wordt zijn levensbalk dus een stukje groter. Het zijn kleine opdrachten die je regelmatig van je hoofdverhaal doen afwijken, maar die de moeite meer dan waard zijn.
Elk voorwerp heeft zijn functie
De voorwerpen die je tijdens je avontuur verzamelt, verdienen de nodige aandacht. Denk maar aan de boemerang, bommen en pijl en boog. Elk voorwerp heeft zijn eigen functie en wordt op verschillende manieren ingezet om puzzels op te lossen of nieuwe gebieden te bereiken. Vooral in de verschillende dungeons en tempels komen ze uitstekend tot hun recht. Wie al vertrouwd is met de Zelda-reeks, zal misschien iets sneller doorhebben waarvoor bepaalde voorwerpen dienen, maar het blijft bijzonder leuk om te ontdekken hoe Nintendo deze elementen in de puzzels verwerkt.
Verzamelaars kunnen trouwens opnieuw hun hart ophalen. Er zijn maar liefst honderd Golden Skulltula’s te vinden. Telkens wanneer je er tien verzameld hebt, kan je op een bepaalde locatie een beloning ophalen. En geloof me, die beloningen zijn bijzonder nuttig. Het zorgt ervoor dat je ook tijdens het verkennen van de wereld voortdurend je ogen openhoudt. Je weet maar nooit waar er eentje verstopt zit! Tipje van de sluier, deze zijn enkel tijdens de nacht te verzamelen.
Met zoveel activiteiten en opdrachten kan je natuurlijk wel eens vergeten waar je precies mee bezig was. Zeker wanneer je de Ocarina of Time eenmaal in handen hebt en het avontuur steeds meer mogelijkheden biedt. Gelukkig heeft Nintendo daar in deze remake rekening mee gehouden. Via Threads of Time krijg je een handig overzicht van wat je nog allemaal kan ondernemen. Zo kan je gemakkelijker terugvinden welke activiteiten je eventueel over het hoofd hebt gezien, zonder dat je voortdurend zelf moet proberen te onthouden waar je nog naartoe moet.
Een remake die helemaal bij de tijd is
Niet alleen visueel heeft Nintendo flink werk geleverd. Ook de besturing werd aangepakt en voelt een stuk moderner aan dan in het oorspronkelijke Nintendo 64-avontuur. De camera en bewegingen voelen veel aangenamer aan, waardoor je vlotter door Hyrule trekt. Daarnaast kan je de Ocarina op verschillende manieren bespelen, wat mooi aansluit bij de mogelijkheden van de Switch 2.
Zowel in handheld-modus als wanneer je de console in het dock plaatst, blijft de game bijzonder vlot draaien. Het geheel voelt verzorgd aan en toont hoeveel respect Nintendo heeft voor het oorspronkelijke werk. Dit is niet zomaar een opgepoetste versie van een oude klassieker, maar een remake die de oorspronkelijke ervaring naar een hedendaags niveau tilt.
Waarom Niet?
Iets te weinig uitdaging
Als ik dan toch een kritisch puntje moet aanhalen, kom ik uit bij de moeilijkheidsgraad. Begrijp me niet verkeerd: ik verwacht absoluut niet dat iedere Zelda-game plots een Soulslike moet worden. Toch had ik op bepaalde momenten graag wat meer uitdaging gezien. De puzzels zijn enorm leuk en vragen soms toch wel het nodige denkwerk, maar voor iemand die al heel wat avonturen achter de rug heeft, voelt de combat soms allemaal net iets te toegankelijk aan. Dat neemt niet weg dat de game bijzonder aangenaam speelt, maar een extra uitdaging had het avontuur voor mij nog net dat tikkeltje interessanter gemaakt.
Trailer
Reviews op Pragalicious zijn onafhankelijk. Wij krijgen meestal een reviewcopy van uitgevers, ontwikkelaars of PR-kantoren. Als dat niet het geval is, kopen we de games zelf. De partij die ons een reviewcopy bezorgd, heeft op voorhand geen inzicht in onze reviews. Ze hebben geen invloed op de inhoud en ons oordeel.
Pragalicious wordt ondersteund door affiliate-opbrengsten. Als je op bepaalde links klikt via onze site, kunnen we daar aan verdienen. Zo help je ons deze website te onderhouden en te verbeteren.
Gespeeld op Nintendo Switch 2
Sommige games hebben geen remake nodig om herinnerd te worden. The Legend of Zelda: Ocarina of Time is daar het perfecte voorbeeld van. Toch bewijst Nintendo met deze versie op de Switch 2 dat een klassieker na al die jaren nog steeds kan verwonderen. Vanaf de eerste seconden werd ik opnieuw meegezogen in een avontuur dat een bijzonder plekje in mijn gamegeschiedenis heeft. Die onverwachte krop in de keel bij het opstarten, de herkenbare intro, de muziek en de vele kleine details: het zijn momenten die je eraan herinneren waarom je ooit verliefd werd op videogames. De prachtige wereld, de vernieuwde soundtrack, de stemmen, de verbeterde besturing en de vele activiteiten maken dit tot een remake die met bijzonder veel liefde en respect werd gemaakt. Natuurlijk had de uitdaging hier en daar wat hoger mogen liggen, maar dat doet nauwelijks afbreuk aan het geheel. Ik heb letterlijk van elke seconde van deze game genoten. The Legend of Zelda: Ocarina of Time is veel meer dan een tripje naar het verleden. Het is een magische reis waarbij nostalgie en vernieuwing hand in hand gaan. En soms is het heerlijk om opnieuw even dat kind van toen te mogen zijn.
Pluspunten
- Een prachtige wereld die met liefde en oog voor detail opnieuw tot leven is gebracht
- Een fantastische soundtrack met symfonisch orkest gecombineerd met de originele deuntjes
- De Ocarina of Time
- Variatie in zijmissies en functie van voorwerpen
- Een remake die het origineel alle eer aan doet
Minpunten
- Combat iets te makkelijk
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
