Al heet de game “Invincible VS”, je gaat van goeie komaf moeten zijn om ongeslagen te blijven. Deze tag team fighter brengt het Invincible-universum naar de gamewereld. Zo kan je tekeer gaan met je favoriete helden en schurken zoals Omni-man, Atom Eve en Rex Splode. Met een stevige dosis combo’s om te leren en een nog stevigere dosis bloedvergieten probeert deze fighter z’n plaatsje in het genre te claimen.
Waarom Wel?
Een ijzersterke serie die een game verdient
Het fighter-genre lijkt al een eeuwigheid gedomineerd te worden door de gevestigde waarden zoals Tekken, Mortal Kombat en Street Fighter. Het gebeurt minder vaak dat een nieuwkomer naam en faam voor zichzelf kan maken. Als je een ijzersterke animated serie hebt als kapstok om jezelf aan op te hangen, helpt dat heel veel. Wie van superhelden houdt en Invincible nog niet heeft gezien: stop met wat je aan het doen bent en ga dat kijken. Maar u bent nog aan het werken, zegt u? Geef je ontslag en begin te kijken. ’t Is te goed.
Invincible VS is dus logischerwijze bedoeld voor fans van de reeks. Er is een story mode met een volledig nieuw standalone verhaal. Zo krijg je een interactieve film voorgelegd met heel wat coole cutscenes die veel actie en avontuur serveren. Het verhaal an sich is slim gevonden, al leent het enorm veel van een bepaalde film qua “major plottwist”. Die naam ga ik hier niet droppen, want dan weet je het ook meteen.
3v3
Je krijgt een roster van 18 vechtersbazen voorgeschoteld die elks met dezelfde controls te besturen zijn en op dezelfde manier combo’s aan elkaar rijgen. Gelukkig zien die er natuurlijk wel uniek uit per karakter, zodat ieder z’n eigen flair heeft. Zo schiet Cecil graag met z’n futuristische geweren, Battle Beast heeft z’n eigen slagtuigen bij.
Deze game is een tag team fighter, wat betekent dat je het 3v3 opneemt. Je kan tijdens gevechten wisselen van karakter om een ander wat ademruimte te geven. Je kan ook elkaar helpen met assists en zo leuke combo’s afvuren van meerdere stijlen door elkaar. Het werkt goed, al bleef ik in praktijk toch vaak doorbeuken tot één karakter het loodje legde om dan verder te gaan met een ander.
De meedogenloze wet van fighter-games
In de story mode worden jouw trio’s voor jou gekozen aan de hand van het verhaal, elders stel je zelf je roster samen. Toch leuk hoe elke fighter game bij elk persoon een andere set aan liefde- en haatkarakters genereert. Lang leve Allen The Alien. Aan de andere kant ga ik nog wel even nachtmerries hebben van Thula. Stop met me te slaan met je haar!
Naast de story mode heb je een arcade modus om verscheidene ladders te beklimmen. Zo unlock je per character een korte cutscene met wat background. Leuk gevonden (of gestolen van Tekken). Verder is er een couch co-op mode (al zou dat vanzelfsprekend mogen zijn) en kan je online aan de slag. Of je nu casual of ranked speelt: het gaat er sowieso hard aan toe. Ook Invincible VS hanteert de meedogenloze wet van fighter-games: als je niet perfect weet wat je karakter kan en hoe je dit vingervlug uit je handen tovert, lig je zeer vlug tegen het canvas.
De sfeer in de campagne en de levels passen mooi binnen het Invincible-geheel. Fans gaan zich sowieso kunnen optrekken aan het verhalend extraatje en er zijn ook enkele extraatjes zoals een soundtrack en gallery die wat eigenheid geven. Verder? Verder is dit een fighter zonder meer. Als je geen connectie met de personages hebt, waarom ga je deze dan oppakken?
Waarom Niet?
Geen unieke factor
Het geldt natuurlijk ergens voor elke serie maar als het Invincible-universum je koud laat gaat deze game je niet opwarmen. Waar elders Tekken, Mortal Kombat en anderen een heel eigen toets, feeling en following hebben gecreëerd, is Invincible VS heel gewoontjes.
De levels zijn niet bijster uniek of iconisch. De vechtstijlen niet innovatief. Uitdagend is het allemaal wel maar niet op de meest betrokken manier. Net zoals de animated series is alles zeer bloederig en goor (zo vinden we het leuk) maar ook hier is geen grote shock-factor. Misschien heeft de serie ons al te goed gedesensibiliseerd.
Minder authentiek, minder afwerking
Grafisch ziet Invincible VS er niet per se slecht uit maar ook niet zoals de reeks. Dat is toch een vreemde keuze, wat mij betreft. Andere series-gone-games zoals One Punch Man of South Park slagen er in om bijna de exacte feel van de serie te reproduceren. Al ben je Invincible in gamevorm wel snel gewoon, het is niét hetzelfde. Er ontbreekt dus toch ergens wat connectie.
Verder zijn er enkele kleine afwerkingsfoutjes die alles wat fletser doen aanvoelen. De tutorial en de menu’s, die konden duidelijker. Gevechten eindigen vaak zeer plots, zonder ultieme stoot of groots victoriegevoel. Er is zelfs geen enkele boodschap à la “You win!” ofzo. Gepolijst is deze titel dus niet echt. Eveneens is het bloederig maar niet zoals Mortal Kombat, technisch maar niet zoals Tekken. Zelfs voor liefhebbers zoals mezelf lijkt me dit geen langer leven dan dat van een tussendoortje beschoren.
Trailer
Gespeeld op PlayStation 5
Invincible VS is leuk voor fans van de serie maar te anoniem voor anderen. Dit is een fighter die niks speciaals doet en eveneens weinig fout. Elk karakter vecht grotendeels hetzelfde maar heeft z’n eigen flair. De story mode is een leuke toevoeging (maar bijster kort), via couch co-op en online gevechten is er meer levensduur. De grafische stijl had authentieker gekund en de afwerking is ook niet optimaal. De 3v3 gevechten geven een leuke tactische toets zonder te overdrijven. Toch zal deze Invincible VS binnen enkele maanden grotendeels invisible zijn.
Pluspunten
- Story Mode met nieuw standalone verhaal
- Actievolle cutscenes
- Elk karakter heeft een eigen flair
Minpunten
- Grafisch niet authentiek
- Heel gewoontjes qua levels en sfeer
- Niet gepolijst
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
