“Pragmata is een van de beste single player games die ik ooit gespeeld heb”

Toen Pragmata in juni 2020 tijdens de onthulling van de PlayStation 5 voor het eerst aan de wereld getoond werd, was ik enorm enthousiast en benieuwd naar deze game. Het spel kwam meteen hoog op mijn verlanglijstje te staan. Echter moest Pragmata afrekenen met het ene uitstel na het andere. Gedurende lange tijd bleef akelig stil rond de game waardoor velen, waaronder ook ikzelf, dachten dat Capcom het spel geschrapt had. Vorig jaar was er dan toch licht zichtbaar aan het einde van de tunnel. Wat het uiteindelijke resultaat is, ontdek je in mijn review van Pragmata.

In juni, tijdens een State of Play van Sony, bevestigde Capcom een release in 2026. Tijdens de Game Awards in december kregen we ook een exacte release datum namelijk 24 april. Begin dit jaar besloot Capcom om de release een week naar voren te schuiven waardoor de game eind deze week eindelijk speelbaar zal zijn voor iedereen. Dit dus bijna zes jaar na de initiële aankondiging. Zonder enige verwachting stapte ik in dit nieuwe avontuur van Capcom. En ik kan nu al verklappen dat het onvergetelijk was.

Waarom Wel?

Een nieuwe IP

Wie denkt aan Capcom, denkt automatisch aan legendarische IP’s zoals Resident Evil, Street Fighter, Monster Hunter en Devil May Cry. Niemand denkt aan Pragmata, althans nóg niet. Logisch, want Pragmata is een gloednieuwe IP waarvan niemand echt weet wat ervan te verwachten. Dat op zich is al iets merkwaardigs te noemen anno 2026 want steeds minder gevestigde studio’s wagen zich nog aan iets nieuws. De remakes, remasters, prequels en sequels vliegen ons om de oren. Dat Capcom Pragmata niet heeft opgegeven en het team de vrijheid heeft gegeven om haar ding te doen, verdient alleen maar applaus.

Ook ik wist op voorhand helemaal niet waaraan ik mij kon verwachten. De onthulling van de game bijna zes jaar geleden maakte mij enorm benieuwd en toegegeven, alles wat Capcom de laatste jaren uitbrengt, is meestal van torenhoge kwaliteit. Ook op vlak van genre en gameplay wist ik niet in welke richting ik moest zoeken. Ik speel op voorhand namelijk geen demo’s en kijk geen trailers. Ik laat me graag verrassen. En of ik verrast ben geweest.

Pragmata is een third person sci-fi action/adventure game waar je als speler in de huid kruipt van Hugh Williams, lid van een ruimteteam dat is uitgezonden om de maanbasis te onderzoeken. Tijdens de missie raakt Hugh door een krachtige maanbeving gescheiden van zijn team. Gewond en bewusteloos wordt hij gevonden door Diana, die besluit zijn leven te redden en samen met hem de maanbasis te verkennen met als doel terug te keren naar aarde. Het is hier dat één van de meest unieke avonturen die ik al speelde, begon.

Een complementair en geweldig duo

Joel & Ellie, Ratchet & Clank, Mario & Luigi, Jack & Dexter. Al deze duo’s hebben één gemeenschappelijk kenmerk: ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Je kan de ene naam niet zeggen zonder aan de andere te denken. Na het spelen van Pragmata kan je hetzelfde zeggen over Hugh & Diana. Al heel snel beseft Hugh dat Diana zijn enige kans op een terugreis naar aarde is. Om vijanden te verslaan en om zich naar bepaalde locaties te verplaatsen, dient Hugh beroep te doen op de hacking skills van Diana. De combinatie van het hacken met Diana en het schieten met Hugh, is verdorie verslavend en één van de leukste gameplay elementen die ik al speelde.

Het is simpel, niet ingewikkeld maar werkt uitstekend. Het is iets dat ik een andere game nog niet ben tegengekomen. Om te zien hoe dit precies werkt, verwijs ik naar de gameplay video die ik opnam. Het betreft de eerste twinitg minuten van de game waarin je de kennismaking tussen Hugh en Diana kan zien en waarin een stukje combat zit. Dankzij zijn unieke gameplay, kan ik Pragmata heel moeilijk vergelijken met een andere game. Spellen waarmee je Pragmata zeker niet mag gaan vergelijken zijn Dead Space en Resident Evil. Dit zijn survival horror games, iets wat Pragmata in de verste verte niet is.

Een verhaal dat blijft plakken

Naast de gameplay en combat heeft ook het verhaal mij bijzonder geraakt in Pragmata. Dit is iets wat mij zelden overkomt in een videogame. Over in de inhoud van het verhaal ga ik in deze review niets vertellen. De game is vrij kort dus dit moet je zelf ontdekken. Zowel jij als speler en Hugh weten dat Diana A.I. is, maar toch raak je enorm gehecht aan haar. De reden dat Pragmata zo vaak is uitgesteld zou volgens mij te maken kunnen hebben met het feit dat Capcom het verhaal heeft herschreven of aangepast conform de huidige actualiteit. Want A.I. is niet meer uit onze levens weg te denken en roept veel vragen op. Veel van die vragen spookten tijdens het spelen van Pragmate door mijn hoofd: heeft A.I. een ziel? Is A.I. levensreddend of levensgevaarlijk?

Er zijn in Pragmata veel momenten geweest waarbij mijn mond openviel van verbazing. Het ziet er prachtig uit, de performance zit heel goed, er zit heel veel variatie in de vijanden en wapens, er zijn tal van opties wat betreft de loadout van Hugh en de locaties in de game zijn prachtig. Ik zou er heel veel over kunnen en willen vertellen maar neem het van mij aan dat je dit graag zelf zal willen ontdekken.

Less is more

Om tegenwoordig een AA- of AAA game uit te spelen, dien je heel wat uren vrij te maken. Games die makkelijk vijftig uur in beslag nemen, zijn geen uitzondering meer. Meer en meer ontwikkelaars voelen de nood om hun games vol te proppen met eindeloze side content, om de speler waar te geven voor zijn geld. Maar je kan je als speler ook afvragen: hoeveel % van de speeltijd is écht kwaliteitsvol? In Pragmata zijn de volle twaalf uren die ik gespeeld heb van de eerste tot de laatste seconde de moeite waard geweest. Het spel volgt alleen het hoofdverhaal. Er zijn geen side quests aanwezig. Je hebt een missie en die volg je, punt.

Op dat vlak volgt Pragmata de formule van de Resident Evil-games. Die zijn allemaal tien tot twintig uur lang en vervelen geen seconde. De spelwereld is heel lineair en buiten de hoofdmissie, kan je enkel op zoek naar upgradematerialen, lootboxen, stukjes tekst en collectibles. De meesten liggen in het zicht, naar andere ga je wat moeten zoeken. Kortom, je gaat geen uren verliezen om alle collectibles te verzamelen waardoor het tempo nooit onderbroken wordt. Na de laatste paar jaar eigenlijk niets anders dan langdurige open-world games gespeeld te hebben, voelde Pragmata aan als een verademing. Langs de ene kant is het bijzonder vernieuwend door de gameplay en langs de andere kant is het een klassieke, lineaire en korte (maar krachtige) game die alles doet wat het moet doen. Graag veel meer van dit in de toekomst!

Waarom Niet?

Backtracking

Ik heb heel lang moeten nadenken om iets negatiefs over Pragmata te kunnen vertellen. Als ik dan toch één puntje van kritiek moet geven, is het dat je te maken krijgt met backtracking. In het begin van de game zijn een aantal gebieden niet beschikbaar omdat Diana nog niet over bepaalde hacking skills beschikt. Hierdoor mis je een aantal collectibles en grondstoffen om up te graden. Op een later moment, wanneer Diana over de nodige skills beschikt, kan je hiernaar terugkeren via de Shelter om alles te verzamelen. Zelf ben ik hier echt geen fan van. Ik heb geen behoefte om naar een gebied terug te keren waar ik alle missies al gedaan heb om enkel en alleen een collectible te verzamelen of een kistje te gaan opendoen.

Dit is echter iets wat in heel veel games voorkomt en ik blijf me oprecht afvragen waarom ontwikkelaars dit doen. Enkel gamers die voor 100% completion gaan, zullen hiervoor terugkeren. Zonder backtracking zal je ongeveer 80% van alles kunnen verzamelen, hetgeen meer dan voldoende is om deftige upgrades te kunnen doorvoeren. De vijanden en boss fights voelen bovendien iets te makkelijk aan waardoor upgraden niet zo heel belangrijk is. Wie ervoor kiest om elke sector voor 100% te completen, mag rekenen op één à twee uur extra speeltijd. De trophy hunters onder ons hoeven zich dus geen zorgen te maken dat zij nog talloze uren extra moeten spenderen om die felbegeerde platinum trophy binnen te halen.

Trailer

Gespeeld op PlayStation 5 Pro

10 Meesterwerk

Na het uitspelen van Pragmata kan ik niet anders dan deze game de maximumscore te geven. Het is één van de beste single player games die ik in de laatste jaren gespeeld heb. Op het muggenziften over backtracking en de iets te makkelijke vijanden na, kan ik echt niets negatiefs over deze game zeggen. Wat begon als een mysterieuze game waar ik veel vraagtekens rond had, is uitgemond in een onvergetelijke, aangrijpende en uiterst verrassende ervaring. Met Pragmata bewijst Capcom dat het anno 2026 perfect mogelijk is om nieuwe IP’s op de markt te brengen en dat af en toe een risico nemen hoort bij het ontwikkelen van videogames.

Pluspunten

1. Eén van de beste single player-ervaringen van de laatste jaren
2. Nieuwe IP
3. Combo van hacken en schieten werkt verdomd goed
4. Hugh en Diana zijn een geweldig duo
5. Aangrijpend en hedendaags
6. Niet te kort, niet te lang
7. RE Engine op zijn best

Minpunten

1. Backtracking
2. Boss fights iets te makkelijk

• User Ratings (0 Votes) 0