Nintendo en experimenten: het blijft een combinatie die even vaak verrast als frustreert. Denk maar aan de GameBoy Printer, de Donkey Kong Bongo’s of die rare pratende bloem als meest recente voorbeeld. Maar de meest obscure hardware is ongetwijfeld de Virtual Boy die in 1995 op de Japanse en Amerikaanse markt kwam. Met dit nieuwe Virtual Boy‑accessoire voor de Switch probeert Nintendo een stukje vergeten hardwaregeschiedenis uit te lichten. De vraag is alleen: is dit een liefdevolle hommage of een reanimatie die niemand vroeg? Je ontdekt het in deze review van de Virtual Boy voor Nintendo Switch (2).
Waarom Wel?
Een mooie ode
Laat mij duidelijk zijn bij de start van deze review: het gaat hier niet om een échte nieuwe Virtual Boy die Nintendo op de markt* heeft gezet. Het is een houder, gemaakt van plastic en metaal, waarin je jouw Nintendo Switch of Switch 2 kan schuiven. Dit voelt héél stevig aan en is erg trouw aan het origineel. Uiteraard werken de plastic knoppen niet, maar vanaf een afstand zou je niet kunnen zeggen dat dit géén echte Virtual Boy is.


Het accessoire is eigenlijk een ode aan een tijdperk dat nooit echt heeft bestaan in Europa. De rode monochrome lenzen zijn optioneel, en wie dat wil kan overschakelen naar een strakker zwart‑rood palet dat minder vermoeiend is voor de ogen. Het voelt als een museumstuk dat je effectief kunt gebruiken. Een stukje gamegeschiedenis dat iedereen* in huis kan halen.
De beschikbare games* zijn typisch Nintendo: kort, verslavend en perfect afgestemd op de hardware. Denk aan micro‑platformers, ritmische puzzels en een paar verrassend diepe arcade‑achtige challenges. Verwacht je dus niet aan games waar je uren aan een stuk zoet mee bent. Integendeel.
Waarom Niet?
Een voorzichtige duik in de geschiedenis
Ik was in het begin echt wel enthousiast met deze Virtual Boy. Zoals gezegd is dit écht een, soort van, stukje gamegeschiedenis dat je in huis haalt. Het ding ziet er fantastisch uit, maar om er ook effectief op te gamen heb je wel wat doorzettingsvermogen nodig. Want de Virtual Boy was én is allesbehalve ergonomisch. Je moet hem op tafel zetten en dan voorovergebogen je hoofd tegen de lenzen aanduwen. Na 10 minuten begon mijn nek al tegen te spartelen, dus wees gewaarschuwd.
Ook de beschikbare games zijn allesbehalve breed bezaaid. Bij de lancering waren er zeven (!) games beschikbaar. Op dit moment zijn dat er negen. Veel is anders. Maar je moet het vooral bekijken als een duik in de geschiedenis. Oja, en de Virtual Boy-games kan je écht alleen maar spelen op met behulp van deze of goedkopere kartonnen variant van €19,99.
*
Het was je misschien al opgevallen in bovenstaande alinea’s. Daar heb ik enkele asterisken (*) achter gelaten. Het is namelijk zo dat je naast een Nintendo Switch (2) én het Virtual Boy-accessoire ook een Nintendo Switch Online + Uitbreidingspakket-abonnement nodig. Want ja, de Virtual Boy-bibliotheek zit achter een betaalmuur. Op zich is dat misschien niet het grootste probleem, want ook de Virtual Boy zélf kan op dit moment enkel aangekocht worden door leden van Nintendo Switch Online. Voor €79,99.
Juist. Nintendo.
Getest met Nintendo Switch 2
De Virtual Boy voor de Nintendo Switch (2) is een briljant concept, maar matig in uitvoering. Het is een liefdevolle hommage aan een van de vreemdste hoofdstukken uit Nintendo’s geschiedenis. Maar het is meteen ook een reminder waarom dat hoofdstuk zo kort was.
Voor verzamelaars, nostalgici en Nintendo‑puristen is dit een heerlijk stukje hardware*. Maar voor de meesten onder ons blijft het vooral een gimmick die je af en toe bovenhaalt. En het best van al mooi staat te wezen als een perfecte showstopper.
Pluspunten
- Prachtig gedetailleerd
- Uniek stukje hardware* dat nooit eerder in Europa te koop was
Minpunten
- Beperkte gamecatalogus
- Achter de Nintendo Switch Online-betaalmuur
- Niet comfortabel
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.



