Maart is weer aangebroken, en dat betekent traditioneel de komst van een nieuwe WWE2K-game. Fans van gespierde worstelaars staan ongetwijfeld te trappelen om opnieuw virtueel in de ring te duiken. Intussen zijn we al aan het vijfde opeenvolgende jaar van WWE2K-games toe. Elke editie zag ik de kwaliteit stijgen, maar stilaan komt de vraag op: zijn we niet té hard in de houdgreep van deze reeks terechtgekomen? Ben je benieuwd? Lees dan zeker hieronder mijn review van WWE2K26.
Waarom Wel?
Showcase-modus
Sinds WWE2K19 kunnen gamers de legendarische wedstrijden van verschillende supersterren opnieuw beleven. Denk aan Daniel Bryan, Rey Mysterio, John Cena en nog vele anderen. Telkens draait het om hetzelfde principe: als speler voer je opdrachten uit om de match te winnen en verder te evolueren tot het hoogtepunt van iedere carrière.
Vorig jaar kreeg de “Showcase”-modus een flinke update. Je kon als speler de verliezende partijen van worstelaars laten winnen, en zelfs deelnemen aan matches die nooit in het echt zijn gebeurd. In mijn WWE 2K26 review keert dit concept terug, maar deze keer valt de spot op een ander duo.

CM Punk is Punked
CM Punk siert de cover van de nieuwste 2K-worstelgame. Logisch dus dat je in de “Showcase”-modus aan de slag gaat met hem, deze keer onder de naam “Punked”. De modus krijgt een nieuwe wending dankzij een “Twist of Fate”. Ben je het beu om telkens dezelfde opdrachten uit te voeren voor beloningen en om CM Punks carrière af te ronden?
Goed nieuws: deze keer introduceert 2K de “Gauntlet”-modus. Met CM Punk neem je het op tegen twintig tegenstanders. Telkens je iemand drie tellen tegen het canvas pinnt, verschijnt er een nieuwe uitdager. Deze modus draait niet enkel om CM Punk, maar ook om zijn vrouw AJ Lee. Wie de gauntlet tot een goed einde brengt, ontgrendelt álle content die je normaal via de klassieke Showcase moet vrijspelen. Ken je CM Punk een beetje? Bereid je dan voor op een spektakel met zijn scherpe tong en gevatte uitspraken.

Vier nieuwe match types
Qua content blijft WWE 2K26 trouw aan zijn voorgangers: “MyFaction”, “MyRise”, “Universe” en jammer genoeg ook “The Island” zijn opnieuw van de partij. De aanpassingen in deze modes zijn beperkt. In MyRise ligt de focus meer op Heel (slecht) of Baby (goed). The Island is nu speelbaar voor PC-gebruikers, maar denk tweemaal na voor je eraan begint. Wil je meer weten over deze modi, check gerust mijn eerdere reviews.
Qua vernieuwing mogen spelers vier nieuwe match-types verwachten. “I Quit” maakt zijn comeback — als ik het goed heb, was deze voor het laatst te spelen in WWE2K14. Via quick-time events probeer je te vermijden dat je worstelaar de woorden “I Quit” uitspreekt. Je tegenstander krijgt dezelfde uitdaging, maar in omgekeerde richting.
“Three Stages of Hell” is een best of three, waarbij je kan kiezen of de matchtypes vooraf vastliggen. De “Inferno”-match is volledig nieuw: het vuur rond de ring laait constant op. Werp je een worstelaar op het canvas, dan schieten de vlammen tot aan het plafond. In de “Dumpster Match” probeer je je tegenstander in een grote vuilbak te krijgen. Dit lijkt sterk op de “Ambulance” en “Casket”-match van vorige games, maar blijft leuk om te spelen.
Details maken het verschil
Vorig jaar was WWE 2K25 zonder twijfel de beste WWE-game ooit. Het is dus geen makkelijke opdracht om die te overtreffen. De upgrades zijn klein en halen het niveau van de vorige editie niet helemaal. Toch ging ik enthousiast de ring in op zoek naar de nieuwigheden.
Let goed op, want er zijn zeker details toegevoegd. Vorig jaar kon je bij de opkomst van de sterren richting de ring als een regisseur met de camera’s spelen. Nu kan je met je superster het publiek opzwepen, zowel positief als negatief. Je kan vuurwerk afsteken en het vuur in de hoeken van de ring volledig zelf controleren.
Voor de match start en de worstelaars in hun hoek staan, krijg je als speler nog enkele keuzes. Je kan traag op je tegenstander afstappen, een hand reiken, of die hand wegduwen. Ook het publiek kun je opzwepen, of je staart je tegenstander recht in de ogen om hem te intimideren. Je kiest zelfs hoe je het gevecht op gang trekt, helemaal zoals jij wil.

Enkel voor current-gen
WWE 2K26 is exclusief ontwikkeld voor de current-gen consoles. Je zal dus geen PlayStation 4 of Xbox One editie vinden. Visueel merk je dat meteen — behalve in de Inferno-modus. De gevechten verlopen realistischer, het lichaam reageert op klappen met wapens en de omgevingen zijn levensechter. Vergelijk je de worstelaars in-game met hun echte tegenhangers, dan komen ze opvallend dicht bij de realiteit. Ook qua stemmen is er uitbreiding: zo verwelkomen we eindelijk Wade Barrett en Booker T als commentatoren.
Je kan nu ook op de barricade vechten — ik heb het een paar keer geprobeerd en het werkt vlot. Je kan zelfs tafels op elkaar stapelen, wat een “TLC” (tables, ladders, chairs)-wedstrijd helemaal chaotisch maakt. Voor de liefhebbers van wapens is er goed nieuws: duimspijkers zijn eindelijk beschikbaar. Ik trok een zakje van onder de ring, strooide ze uit en zag meteen waar ze lagen op de mat. Mijn tegenstander liep meteen een hoop gaatjes op in zijn rug. Je ziet trouwens duidelijk waar de duimspijkers zich bevinden. Raakt een worstelaar zwaar gewond, dan kleurt je scherm rood van de bloedspatten. Of is dat misschien gewoon tomatenketchup?
Waarom Niet?
Ringside Pass
Vorig jaar was ik al geen fan van The Island-modus, en ondanks enkele aanpassingen is dat nu niet anders. Maar 2K gaat deze keer nog een stap verder en introduceert een Ringside Pass — jawel, een soort Battle Pass. Je hebt als speler nog steeds de keuze om die te kopen, maar ik vind het vreemd dat dit systeem nu ook sportgames infiltreert. In Fortnite snap ik het, maar hier voelt het toch wat geforceerd.
Door XP te verzamelen, voltooi je deze pas. Het voordeel is dat je XP verzamelt in alle beschikbare modi. De beloningen variëren van kledij, resources voor The Island en MyFaction tot nieuwe worstelaars. Er is een betalende én gratis pas. Jammer genoeg blijft het haar en de ogen van de worstelaars een pijnpunt. Dat was tien jaar geleden nog te begrijpen, maar in 2K26 verwacht ik meer.

Rariteiten in de ring
Niet elke wedstrijd verloopt vlekkeloos in WWE2K26. Soms stapte mijn tegenstander herhaaldelijk in en uit de ring, zonder reden. Tijdens een “Triple Threat”-match lag ik bewusteloos tussen twee actieve worstelaars, die allebei op elkaar sloegen, maar omdat ik letterlijk in de weg lag, sloegen ze maar wat in het wilde weg. Ik ondervond ook problemen met het lock-on systeem, dat soms willekeurig van tegenstander verschoof.
Trailer
Gespeeld op PlayStation 5
WWE2K26 is opnieuw een steengoede worstelgame, en dat is best knap als je weet dat dit de vijfde editie op rij is in evenveel jaar. Deze game doet niet veel meer dan zijn voorganger, maar zeker ook niet minder. Het zijn vooral de nieuwe en verfijnde details die het verschil maken. Het roster is groter dan ooit, met meer dan 400 worstelaars. De gameplay voelt soepel en responsief aan, waardoor je steeds het gevoel krijgt dat de overwinning binnen handbereik ligt. Jammer genoeg blijf ik me storen aan de haar- en oogproblemen bij de personages. Tijdens mijn potjes kwam ik ook heel wat vreemde bugs tegen. Over The Island en de Ring Pass zwijg ik liever. Wie de standaardversie koopt, moet tot 13 maart wachten om in de ring te stappen. Wie een van de drie duurdere edities bestelt, mag al vanaf 6 maart aan de slag. Ondanks dat mijn interesse in WWE wat is bekoeld, heb ik me toch opnieuw prima geamuseerd met WWE2K26.
Pluspunten
- Gameplay zeer soepel
- Worstelaars leunen op zich dichtbij de realiteit
- Uitgebreid roster
- Tikkeltje beter dan zijn voorganger
- Community creation
Minpunten
- The Island en Ring Pass
- Ogen en haar worstelmensen
- Teveel rariteiten tijdens wedstrijden
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.



