Ze zeggen weleens: “dat je soms een sprong in het diepe moet nemen.” Ik heb dit gedaan met Hyrule Warriors: Age of Imprisonment, de spin-off van het fantastische Zelda: Tears of the Kingdom. Mijn interesse was nooit groot genoeg om me te wagen aan de chaotische veldslagen van Dynasty Warriors, waardoor deze Hyrule Warriors zich duidelijk heeft laten beïnvloeden. Omdat het zich afspeelt in het Zelda-universum, gaf ik het een kans. Als nieuwe speler in het genre was ik benieuwd of ik kon aarden met de chaotische combat, en of het effectief iets te maken had met Zelda: Tears of the Kingdom. Kom het alvast te weten in onderstaande review.
Waarom Wel?
Daar is Zelda dus gebleven
Wie Zelda: Tears of the Kingdom heeft gespeeld, weet dat de wegen tussen Link en Zelda al zeer snel worden afgesneden. Door een gebeurtenis valt Zelda de dieperik in, en je hebt op dat moment geen idee wat er met haar is gebeurd. Daar komt echter verandering in door deze Hyrule Warriors: Age of Imprisonment. Door haar val komt ze gewoon terug in Hyrule terecht. Je zou denken: op zich geen enkel probleem. Dat verandert echter snel, als Zelda ontdekt dat ze een sprong (of in dit geval een val) in het verleden heeft gemaakt van het Hyrule dat zij kent.
In Zelda: Tears of the Kingdom kwam je geregeld verwijzingen tegen die gingen over de Verzegeloorlog. In die periode is onze Zelda dus terechtgekomen. Ze ontmoet koning Rauru en koningin Sonia, de oprichters van Hyrule. Al snel wordt duidelijk dat alle drie deze personages beschikken over de krachten der lichtstralen, en dat schept een band. Na de vriendelijke ontmoeting tussen de oprichters van Hyrule en Zelda, loopt het natuurlijk al snel fout. Er bieden zich echter oplossingen aan, door Ganondorf, maar iedereen die bekend is met het Zelda-universum weet dat hierdoor de problemen enkel groter worden.
Chaos alom
Tijdens de start van deze game ploeter je door enkele tutorials tot je echt aan de slag kan gaan met heel wat verschillende personages. De combat is, zoals ik had verwacht, enorm chaotisch. Wie voorgaande Hyrule Warriors-games heeft gespeeld of de Dynasty Warriors-games, weet waar hij zich aan mag verwachten. Je team bestaat meestal uit maximaal drie personages, waarmee je zonder problemen met een druk op een knop kan switchen. Elk personage, of het nu Zelda, Rauru of iets later in de game de fantastische Korok Calamo is, speelt anders en heeft zijn eigen speciale vaardigheden. Ook kan je elk personage orders geven en deze naar een plek op de map sturen om daar wat keet te schoppen, zodat jij solo een robbertje kan vechten.
Je zal soms zonder problemen meer dan duizend monsters naar het hiernamaals sturen met je zwaard, speer of staf. Je krijgt steeds een kudde zwakkere tegenstanders om te verorberen, alvorens je het moet opnemen tegen enkele bazen in de desbetreffende gebieden. De gevechten tegen het kanonnenvlees zijn puur wat op knopjes drukken. De y-toets laat je normale aanvallen uitvoeren en de x-toets iets krachtigere. Je kan ook deze toetsen combineren: als je bijvoorbeeld drie keer op y drukt en dan op x, of tweemaal na elkaar op x drukt, dan doe je een krachtige aanval.
Daarbovenop worden we als speler getrakteerd op een visueel spektakel wanneer de personages overgaan op enkele formules uit de trukendoos. Wie wil, kan deze game zelfs in co-op spelen. Zo kan je beslissen om elk een kant op te gaan op het slagveld, of blijf je gewoon bij elkaar zodat je tegenstanders niet weten wat hen overkomt. Je kan op een gedeeld scherm spelen op hetzelfde systeem. Online of lokaal samen op twee verschillende systemen via Gameshare is ook een mogelijkheid.
Herken ik deze stijl van combat niet?
De gevechten met de bazen zijn van een iets andere orde. Elke baas beschikt over een schild dat je natuurlijk eerst moet breken alvorens je deze echt pijn kan doen. Daarvoor heb je met elk personage een enorm arsenaal aan speciale aanvallen. Met een druk op de R-toets open je een menu, waaruit je maximaal vijf aanvallen kan kiezen. Let wel op, want deze kan je niet constant gebruiken.
Je zal bij de pinken moeten blijven, want als de vijand je aanvalt in een soort van razernij, kan je met bepaalde aanvallen een prachtige counter in het strijdtoneel gooien. Zo heb je aanvallen die perfect grondaanvallen counteren, maar ook luchtaanvallen. Als speler moet je dan op het juiste moment handelen om de juiste aanval te gebruiken. Heb je echter net één van deze aanvallen gebruikt, dan kan je nog steeds switchen naar een ander personage en deze dan de counter laten uitvoeren.
Het spektakel stopt niet
Aangezien dit een spin-off is van Zelda: Tears of the Kingdom krijgen we ook hier te maken met de befaamde Zonaite. Expert in deze middelen is Mineru, de oudere zus van de koning. Zo krijg je de kans om met heel wat extra middelen de vijanden te bekampen. Zo kan je met een hoofd dat je in je handen draagt alles in lichterlaaie zetten met vuurkracht, of wat dacht je ervan om die vervelende bubbels water te bevriezen tot ze barsten van de kou? Dat er chaos ontstaat is meer dan duidelijk, maar toch kon ik me er op de een of andere manier overheen zetten.
Het spektakel stopte echter niet. Zeker wanneer je overgaat naar alle speciale aanvallen die je kan uitvoeren met je personages. Het deed me onmiddellijk terugdenken aan de weergaloze anime Dragon Ball Z. Elke speciale aanval die je uit je mouw schudt, wordt met de visuele pracht en praal van deze Hyrule Warriors: Age of Imprisonment op je scherm getoverd. Je kan zelfs duo-aanvallen uitvoeren wanneer dit wederom mogelijk is qua opvulling van een metertje. Als je met Mineru een team vormt, zal je boven op een Zonoïde kruipen en kan deze redelijk uit de kluiten gewassen figuur uithalen met stevige stompen.
Een map vol content
Naarmate je vordert, zal je ook heel wat tijd spenderen op de map. Door een bepaalde gebeurtenis wordt de map volledig bezoedeld door kwade invloeden. Aan jou en je trawanten dus om Hyrule terug naar zijn vredige zelve te krijgen. Door missies succesvol af te ronden, win je steeds meer terrein. Je zal kampen kunnen bouwen; als je daar ingrediënten deponeert, versterk je verschillende facetten van je team. De Hyrule-missies zijn in feite zijmissies waarbij je een tekst leest en je in principe daarop de gevraagde middelen moet afleveren. Hierdoor krijgen bepaalde personages een extra hartje of krijgen ze een nieuwe aanval.
Je kan ook zijmissies effectief spelen; deze duren maximaal tien minuten en zijn ideaal om tussen de soep en de patatten te spelen. Hierbij kan je meestal middelen verzamelen die je dan weer nodig hebt bij de bovenstaande missies. Bij de hoofdmissies moet je al snel rekenen dat deze minimum twintig minuten duren. Qua grafische stijl is deze Hyrule Warriors een pracht van een game. Alles ziet er enorm gelikt uit en wat me ook opviel, is dat deze game enorm soepel speelt, zowel in handheld als docked. Dat vond ik toch wel straf, aangezien er heel wat shizzle op je scherm wordt getoond.
De sfeer ademt dat typische Zelda-achtige uit en dat is heerlijk. Bij het spelen had ik wederom dat typische Nintendo-gevoel, en dan weet je dat het goed zit.
Waarom Niet?
Herhaling kan de kop opsteken
Tijdens mijn speelsessies heb ik me enorm weten te amuseren met Hyrule Warriors: Age of Imprisonment. Echter had ik geregeld het gevoel dat dit na enkele uren niet meer dan hetzelfde zou aanvoelen. In principe komt het steeds op hetzelfde neer: maak een team en leef je uit op de vele veldslagen. Wie echter met elk speelbaar personage wil spelen, zal kans maken om dit gevoel te ontwijken. Er zijn tenslotte negentien speelbare personages. Helaas stoorde ik me lichtelijk aan de voice-acting van Zelda, alsof de stem niet bij het personage paste.
Opgelet bij het saven!
Wie een hoofdmissie start van minstens twintig minuten lang, wees gewaarschuwd! Je kan tijdens deze missies rusten in een kamp. Wanneer je dit doet, krijg je het symbool te zien dat je game wordt opgeslagen. Echter telt dit enkel voor je level en voorwerpen die je op dat moment hebt, en dus niet voor je progressie in de missie. Als je iets later de game opnieuw opstart en verwacht dat je aan datzelfde kamp je missie verder kan zetten, is eraan voor de moeite. Je start wel met het level dat je had aan het kamp, maar toch moet je op de een of andere bizarre manier de missie opnieuw spelen.
Trailer
Gespeeld op Nintendo Switch 2
Hyrule Warriors: Age of Imprisonment heeft me positief verrast en overtuigd van een genre dat ik eerder links liet liggen. Hoewel ik geen interesse had in de Dynasty Warriors-reeks, ben ik fan geworden van de samenwerking tussen Nintendo en Koei Tecmo. Dit vooral omdat het verhaal mooi aansluit op Zelda: Tears of the Kingdom. De game presteert uitstekend op de Nintendo Switch 2, met indrukwekkende visuals, een aangename sfeer en soepele gameplay. De chaotische, maar spectaculaire gevechten maken veel indruk, en met negentien speelbare personages is er genoeg variatie. Toch voelt de gameplay soms repetitief aan. Al met al sluit ik mijn review af met een zeer positief gevoel over de game.
Pluspunten
- Connectie met Zelda: Tears of the Kingdom
- Performance top notch
- Ruim aanbod aan speelbare personages
- Combat is spektakel op je scherm
Minpunten
- Opslaan tijdens hoofdmissies werkt niet optimaal
- Gevoel van herhaling loert om de hoek
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
