De allereerste Ninja Gaiden game kon je alleen maar spelen op een arcadekast. Het jaar was 1988, console en computergaming stond in zijn kinderschoenen. Van online gamen zou nog lang geen sprake zijn. Wat een fantastische tijd toch. Fast forward naar 2025 waarin we na 10 jaar nog eens een Ninja Gaiden game krijgen voorgeschoteld. En ditmaal is het geen remake of remaster, maar een volwaardige sequel! Of deze Ninja Gaiden 4 het wachten waard was, ontdek je in deze review.
Waarom Wel?
Vaarwel Ryu, welkom Yakumo
Tot grote verrassing en mogelijk ontsteltenis van vele fans nemen we in Ninja Gaiden 4 afscheid van de oude getrouwe Ryu Hayabusa. De Super Ninja gaat met pensioen maar pssst, kom eens wat dichter…hij is niet helemaal weg. In zijn plaats komt de jonge Yakumo, een ninja van de Raven clan. Zijn eerste opdracht bestaat erin om de prinses Seiko om te brengen. Maar tijdens zijn missie ontdekt hij een sinister plot rond de Dark Dragon en zweert hij om zijn voorvaderen te wreken. Kijk, niemand speelt de Ninja Gaiden games voor het verhaal, dat is pure bijzaak. Je pikt deze game op voor de combat en oh boy, deze is ronduit fantastisch!

Een arsenaal aan moves
Ik moet er geen doekjes om winden. De combat in Ninja Gaiden 4 is een masterclass in efficiëntie, progressie en ziet er zo fokking cool uit. Yakumo start met een set moves die fans van de games onmiddellijk zullen herkennen. De flying swallow attack en daarnaast uiteraard ook de standaard, light, heavy en shuriken aanvallen. De combat gaat vanaf de start aan een rotvaart. Dit is gecontroleerde chaos: armen, benen en afgehakte hoofden vliegen in het rond ten gevolge van een brutale wervelstorm met in het oog de tengere Yakumo. Maar zijn magere lichaam is geen indicatie voor zijn destructieve krachten. In Ninja Gaiden 4 hak je er ongegeneerd op los.
Yakumo beschikt, net zoals zijn voorganger, over een arsenaal aan dodelijke moves. De ene als flashier dan de andere. En wat de game, en dus zijn combat zo goed maakt, is dat je ze stapsgewijs kan unlocken en onmiddellijk kan oefenen. Wie echter geen zin heeft om de tientallen moves te leren kan de difficulty verlagen en de game uitspelen met een light en heavy attack. Maar dan mis je wel een pak belachelijk coole moves. Die bovendien nog eens een belachelijk coole finisher bevatten ook. BELACHELIJK gewoon! Als Yakumo voelde ik me pas echt als een volwaardige badass madderfakker.
Ook de bossfights, die notoir slecht waren in de vorige games, zijn nu van een hoog niveau, zowel op het vlak van de gameplay als de looks. De überslechteriken zien er niet alleen cool uit, ze vormen een goeie uitdaging zonder frustrerend moeilijk te worden. Een game, net zoals het leven, draait rond de juiste balans en dat weten de ontwikkelaars Team Ninja en PlatinumGames maar al te goed.

De juiste progressie
Er is niks zo irritant als onmiddellijk alle moves van je personage unlocken en dan zelf beginnen uitzoeken welke de beste is. Ninja Gaiden 4 doet daar niet aan mee. De game biedt je mondjesmaat het arsenaal aan op basis van currency die je kan unlocken. Er wordt niks geforceerd, als speler ligt de keuze volledig in je eigen handen en dat is erg fijn want zo kan je ook min of meer een eigen speelstijl ontwikkelen. En zo gaat ook de moeilijkheid geleidelijk aan omhoog. Er werd veel aandacht gestoken in het op de juiste manier vorderen en dat doet wonderen voor je speelplezier.
En daarmee trekt Ninja Gaiden 4, meer dan zijn voorgangers, een nieuw publiek aan, je hoeft niet langer een ervaren hack’n slash speler te zijn om deze aan te kopen. Je hoeft zelfs de vorige games niet gespeeld te hebben om het verhaal te snappen. NG4 bewijst dat je met een bestaand IP zowel nieuwe fans als de OG’s kan tevredenstellen. En oh ja, als een day 1 release op XBOX gamepass hoef je er niet de volle pot voor neer te tellen. Zelfs met de prijsstijging van de gamepass (€26,99) is dat nog steeds erg goedkoop voor een game als Ninja Gaiden 4.

Waarom Niet?
Verhaal zuigt
Niemand speelt de Ninja Gaiden games voor het verhaal, maar in deel 4 had echt wat meer moeite moeten gestoken worden om het toch ietwat begrijpelijk te maken. Ik werd om de oren geslagen met allerhand verhalen van verraad en demonen en clan shit waar ik niks van begreep. Nog erger, het liet me allemaal koud en dat schijnt natuurlijk af op de personages. Het kon me geen flikker schelen wat er met hen gebeurde. Deze games hoeven ook helemaal geen ingewikkelde plotlijnen of intriges. Een good old wraakverhaal is al meer dan voldoende.

Soms te generiek
Wat me vooral ook opviel is dat de game op vele vlakken erg generiek toont. Het Neo-Tokyo van de game ziet eruit als elke futuristische cyberpunk stad die we ooit al gezien hebben en de talrijke tunnels en warenhuizen lijken allemaal teveel op mekaar. Seg Bruno, waar mekker jij nu over, niemand gaat deze game spelen voor zijn achtergrond. Klopt jongens, daar hebben jullie gelijk in, maar het maakt wel een verschil in de uiteindelijke score. Want niet alleen de arena’s zijn generiek ook de vijanden ogen té dertien in een dozijn, met uitzondering van de bosses. Komt er nog eens bij dat het hele arsenaal aan moves leuk is maar snel overbodig gaat voelen wanneer je altijd dezelfde kan gebruiken om de vijanden te kloppen.
Trailer
Gespeeld op Xbox Series X
En zo wordt deze review van Ninja Gaiden 4 ineens ook een overlijdensbericht. Want enkele dagen geleden overleed Tomonobu Itagaki, de bedenker van Ninja Gaiden, op 58-jarige leeftijd. En hoewel hij niets te maken heeft met deel 4, is de franchise dankzij zijn creatieve geest ontstaan. Rip senpai! Ninja Gaiden 4 is het perfecte startpunt voor wie nog nooit een game uit de franchise gespeeld heeft. Ook gamers die worden afgeschrikt door de moeilijkheidsgraad van de vorige games, geen paniek. Dit is op en top een moderne game die je op je eigen voorwaarden kan spelen. Vergeet de generieke locaties en vijanden: smijt je ten volle in de meesterlijke combat en geniet van alle bloederige brutaliteit die Ninja Gaiden 4 te bieden heeft!
Pluspunten
- De combat is indrukwekkend
- Lekker brutaal
- Makkelijk te spelen, moeilijk te leren
Minpunten
- Het verhaal, welk verhaal?
- Oninteressante personages
- Vijanden en locaties zijn te generiek
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.



