“Digimon Story: Time Stranger is een verrassend volwassen en verzorgde Digimon-titel”

Wie had gedacht dat Digimon in 2025 nog relevant zou zijn? En toch: Digimon Story: Time Stranger bewijst dat Bandai Namco zijn geliefde franchise nog lang niet aan de vergetelheid wil prijsgeven. De nieuwste telg in de reeks, ontwikkeld door Hyde en uitgebracht door Bandai Namco, voelt tegelijk nostalgisch en fris aan. Tijdreizen, alternatieve werelden, complexe relaties tussen mens en Digimon: het heeft het allemaal. Als die-hard Pokémon-fan en onbeholpen Digimon-leek ging ik aan de slag in de wereld van digitale monsters. En ik moet zeggen: dat beviel me. Heel hard zelfs. Check het snel zelf in deze review van Digimon Story: Time Stranger.

Waarom Wel?

Verrassend volwassen

Digimon Story: Time Stanger begint verrassend matuur: vanaf de eerste minuten word je in de actie gegooid. Een mysterieuze ramp, een sprong terug in de tijd en een protagonist die letterlijk probeert de digitale toekomst te redden geven meteen aan dat we hier niet meteen één of ander kampioenschap willen winnen of een karikaturale misdaadorganisatie te lijf willen gaan. Genoeg variatie in de thematieken die de game aanraakt, want de dialogen draaien meer dan eens rond herinnering, identiteit en verlies.

Het spel wisselt dan ook slim af tussen de menselijke wereld en de Digital World, en hoewel sommige plotwendingen voorspelbaar zijn (het blijft een video game), is de uitvoering zo charmant dat je blijft spelen. De personages krijgen voldoende diepgang, en de interacties tussen je teamleden zorgen geregeld voor een glimlach.Dat het bronmateriaal genesteld is in de Japanse cultuur hoeft ook niet te verbazen. Je zal heel af en toe geconfronteerd worden met ‘kawaii’ (of dus ‘schattige’) schepsels en stemmetjes en dat brengt met momenten wel wat cringe met zich mee, maar over het algemeen valt het best mee.

Beurt afwachten

Het gevechtssysteem lijkt in eerste instantie klassiek, maar wie wat dieper graaft ontdekt toch wel wat flexibiliteit en mogelijkheden. Niet geheel onlogisch, want met meer dan 450 Digimon om te verzamelen en te evolueren, zijn er eindeloos veel teamcombinaties te checken en proberen. De Personality– en Bond-systemen geven je bovendien de kans om jouw Digimon echt te personaliseren, waardoor je ook hier weer een extra laag aan diepgang hebt.

De auto-battle-functie en de mogelijkheden om gevechten aan een hogere snelheid te laten verlopen maken dat het grind-gedeelte niet te onaangenaam aanvoelt, en het Tactical Link-systeem (waarbij partners combinaties uitvoeren) houdt de actie fris. Het voelt allemaal herkenbaar, maar in positieve zin: dit is pure comfort food voor JRPG-liefhebbers. Verwacht je niet aan vernieuwende elementen zoals het parry- en dodge-systeem uit Clair Obscur: Expedition 33, maar gewoon een steengoeie en old-school aanvoelende turn-based combat.

Goeie performance

Gamers op pc mogen op hun beide oren slapen: deze Digimon Story: Time Stranger draait soepel, ook op systemen die wat ouder zijn. Zelf mag ik tegenwoordig games spelen op een Nvidia 5090 in ultrawide-resolutie en dan hoeft het niet te verbazen dat een Time Stranger moeiteloos op de hoogste instellingen aan hoge framerates raakt. Niet dat het spel de prijs zal winnen voor mooiste visuals, maar het doet wat het moet doen: de Digimon en andere personages zien er goed uit, de effecten van aanvallen en skills spatten bij momenten van je scherm en de wereld kan soms artistiek hoge toppen scheren.

De soundtrack verdient ook een aparte vermelding. Componist Masafumi Takada (bekend van Danganronpa) levert een pulserende, soms melancholische score af die het tijdreis-thema versterkt. Van sfeervolle pianomelodieën tot bombastische orchestrale gevechtsmuziek: het klinkt gewoon steengoed door je headset. Bonuspunten zou ik geven voor de optie om ook muziek af te spelen uit de anime en vorige games, maar…

Waarom Niet?

DLC

…die bonuspunten verliest het spel meteen door de echt ongelooflijk bizarre monetization van de Downloadable Content. Achter die betaalmuur zitten dus een hele reeks aan muzieknummers, cosmetics, bonus experience, in-game geld en Digimon (die op een later tijdstip worden toegevoegd). De reviewversie was die met de zogenaamde ‘Digital Ultimate Content’ – lucky me – maar ik kan me niet van de indruk ontdoen dat het hier veelal om content gaat die gewoon in de base game had moeten zitten. Nu goed, een dosis naïviteit inzake betaalmodellen in de gamesindustrie is sowieso dom om te hebben, maar dat wil niet zeggen dat het niet aangekaart mag worden, zéker in een single player-game als deze. Geef me extra verhaalhoofdstukken, een hele reeks aan Digimon met evolutielijnen, kostuums, etc… kortweg: een dikke expansion van 20 euro en je hoort me niet klagen. Nu zet ik m’n zaagpet wél op.

Voor herhaling vatbaar?

Zoals wel vaker in RPG’s, en deze Digimon Story: Time Stranger ontsnapt er ook niet aan, blijven de sidequests wat steken op een kwalitatief lager niveau. De grootste valkuil van het spel is dan ook dat het zichzelf soms verliest in kwantiteit in plaats van kwaliteit. Zijmissies voelen dan ook regelmatig aan als klusjes: “verzamel x-aantal aan datafragmenten”, “versla Digimon X in zone Y”,… Ondanks dat het hoofdverhaal wel blijft boeien kan de pacing serieus verstoord worden door van die non-activiteiten die op een veel interessantere manier aan bod hadden kunnen komen. Time is money, natuurlijk, en dan bots je wel eens tegen de muren van hoever je creativiteit kan laten botvieren.

Engelse stemmen

Zoveel liefde de wereld van Digimon en de eigenlijke monsters kregen, zo weinig kreeg de Engelstalige stemmencast. Of zo voelt het toch aan, want ondanks de vaak mature thema’s voelt de serieuzere materie soms aan als een parodie door de lachwekkende voice-acting. Niet getreurd: voor zij die er niets op tegen hebben om de Japanse voice-acting te activeren, heb ik goed nieuws: deze is wel topnotch en tilt de emotionelere momenten naar een hoger en dramatischer niveau.

Trailer

---

Gespeeld op PC

8 Geweldig

Na voor deze review tientallen uren in de tijd en tussen werelden te hebben gesprongen, blijft vooral één gevoel hangen: Digimon Story: Time Stranger is een verrassend volwassen en verzorgde Digimon-titel. Het combineert klassieke JRPG-mechanics met moderne quality-of-life-functies en een audiovisueel kwalitatief totaalplaatje.  Het is niet perfect: de pacing kan strakker, de zijmissies boeiender en de Engelse voice-acting kwalitatiever, maar wat Time Stranger voor de rest doet, doet het goed. Fans van Pokémon, Palworld en uiteraard Digimon zullen hier hun hart aan ophalen, en nieuwkomers zoals mezelf krijgen een prima instappunt in de franchise. Monster collectors, we gaan mooie weken tegemoet met Pokémon Legends: Z-A en deze Digimon Story: Time Stranger. Kiezen is verliezen.

Pluspunten

1. Sterk verhaal met volwassen thema’s
2. Geweldige soundtrack
3. Ultrawide-support op PC
4. Veel content en Digimon te verzamelen
5. Old-school maar sterke turn-based combat

Minpunten

1. Vreemd DLC-model
2. Engelstalige voice-acting is niet om naar huis over te schrijven
3. Repetitiviteit kan er soms insluipen