GAMESCOM | “Ferocious is een ambitieuze dino-shooter met potentieel”

Dino’s in videogames, series en films, daar hou ik van. Heeft het te maken met de impact van Dino Crisis in 1999, met films als Jurassic Park of gewoon met hun impressionante uiterlijk? Het zal een mix van dit alles zijn. Ik had dan ook veel zin om met Ferocious aan de slag te gaan op gamescom. Zag de game er even indrukwekkend uit als de dino’s zelf? Dat lees je in mijn hands-on.

Ferocious begon zeven jaar geleden als een soloproject van Leonard Saalfrank. Ondertussen is de game 3 jaar in volledige ontwikkeling en werken er bij indie-ontwikkelaar Omyog een 8-tal mensen fulltime aan het spel. Leo was ook de persoon die me begeleidde tijdens mijn half uur durende speelsessie.

De game laat zich omschrijven als een single player, first person survival dinoshooter waarin de campagne centraal staat. De gameplay, een mix tussen stealth, survival en shooter, zou je zo’n 15 uur moeten entertainen. Er is geen coöp of andere multiplayermodi voorzien, en de release staat voorlopig enkel gepland op pc via Steam. (Er is trouwens een gratis demo beschikbaar op Steam).

Voor het spel haalden de makers hun inspiratie bij licenties als Turok, King Kong en Far Cry.

Audiovisueel zeker sfeervol

Ik moet een kat een kat noemen: van bij de aanvang van de demo, die begon op een verlaten strand (van een prehistorisch eiland) waar ik was terechtgekomen na een schipbreuk, viel me het oog voor detail op. De op en neer gaande golven in de branding, het zeewier dat meedanste op diezelfde golven, de rotsen, stenen en kiezels, en krabbetjes die haastig wegdoken. Het zag er meteen goed uit.

Ook verder in de demo bleef dat niveau behouden in zowel de omgeving, als de looks van de tegenstanders (mens en dino) en diverse gebouwen waaronder een verlaten tempel of een vijandig huurlingenkamp. Wie films als King Kong of Skull Island gezien heeft, zal de aanwezige fauna en flora zeker weten te waarderen.

Ook de audio van de wapens, de creepy geluiden in de jungle/moerasachtige omgeving, de meeuwen op het strand, en het gegrom van de prehistorische monsters mocht er best zijn. En wat ik altijd heel vies vind in mijn headset: het gezoem van vliegen rond dierlijke/menselijke kadavers. Bah!

Er was geen controller beschikbaar dus speelde ik met muis en toetsenbord. En, eerlijk is eerlijk, als consolegamer voelde die besturing meteen heel intuïtief aan.

Met lege handen…

Tijdens mijn hands-on sessie werd ik direct ondergedompeld in een mysterieuze, door prehistorische wezens bewoonde eilandwereld. Het enige wat telde was overleven en op zoek gaan naar mijn broer. Deze werd blijkbaar ontvoerd door huurlingen van een mysterieuze organisatie, genaamd Manifesto. Voila, begin er maar aan…

Het enige, of een van de vele nadelen, hoe overleef je op een eiland waar alles en iedereen maar één doel heeft: mij doden. En dat met lege handen… Wel door bijvoorbeeld uit de opengescheurde borst van een dood monster een rib af te breken, en een bone knife of bone spear in mekaar te knutselen. Yep, deze survival shooter heeft een crafting systeem aan boord. Zo kan je dus je eigen primitief wapentuig, uitrusting of toebehoren (bvb bandages) in mekaar knutselen.

Handig in het begin om doorgangen te forceren of huurlingen op stiekeme (of brutale) wijze te doorboren, waarna je hun vuurwapens kan stelen. Iets wat beter van pas komt wanneer je tegenover een overmacht komt te staan. En zeker handiger wanneer je het tegen dino’s moet opnemen.

Dinopowah!

En die dino’s zijn niet van de poes. Wie al wat Jurassic Park/World-films gezien heeft weet dat niet alle dino’s frontaal aanvallen. Sommige jagen je op, anderen omcirkelen je en verrassen je langs achter, en als je niet uitkijkt vallen ze letterlijk in je nek. Nu ik er aan denk, de AI van de dino’s was beter dan die van de huurlingen.

Zo probeerden slimme Raptors me telkens te verrassen door ongemerkt mijn positie te benaderen en een hinderlaag op te zetten. Elke confrontatie voelde daardoor spannend en onvoorspelbaar aan. En ja, ik heb me een paar keer laten verrassen ‘langs achter’ of door met opzet toch (tegen beter weten in) het water in te duiken. En denk eraan, soms is het beter een gevecht met een van die beesten te vermijden, dan de confrontatie aan te gaan.

Maar het beste? Later in de game ga je het samen met de dino’s opnemen tegen Manifesto. Dit door gebruik te maken van een Dino Commando Apparaat waarmee je bepaalde dinosaurussen kan scannen en eenvoudige opdrachten kan geven. Dit stelt ons in staat om de omgeving en dinovriendjes te gebruiken om obstakels te overwinnen en vijanden te verslaan. (Ik heb dit zelf niet kunnen testen maar Leo gaf me de info wel mee). Het enige wat je hiervoor moet doen is in de game een T-rex baby redden. Maar hoe, wat, waar en wanneer daar heb ik het raden naar.

Trailer

Er is nog werk aan de winkel

Ik kreeg bij aanvang meermaals te horen dat het een indiegame was, dat de voice lines nog niet definitief waren, dat er grafisch nog werk aan de winkel was, dat er geen controller beschikbaar was, enzovoort. Het voelde echt ongemakkelijk aan om eerlijk te zijn. Maar vond ik het plezant om te spelen? Zeker. Had ik nog willen doorspelen? Zeker! Mijn eerste kennismaking smaakte zeker naar meer, al had ik er net wel dat ietsje meer van verwacht om eerlijk te zijn.

Maar bon, aangezien de game pas verschijnt in de winter van dit jaar, is er zeker nog tijd om al die gamescom feedback te verwerken. Ik blijf hem zeker in de gaten houden, en ik raad jullie hetzelfde te doen.