“Wuchang: Fallen Feathers verdient liefde van de soulslike fan”

Wuchang: Fallen Feathers kwam al snel op mijn radar te staan. Een Soulslike met Aziatische invloeden, en eentje waar ik gegarandeerd mijn tanden op zou stuk bijten. Dit soort games werken als een soort drug voor mij. De uitdaging brengt me naar plaatsen waar weinigen zijn geweest. In mijn review ontdekken jullie of ik bestand was tegen al het onheil uit de Ming-dynastie.

Waarom Wel?

Wie ben ik?

Het verhaal in Wuchang: Fallen Feathers speelt zich af in de late Ming-dynastie. We ontwaken met de vrouwelijke protagonist in een grot. Zij heeft geen idee hoe ze daar is terechtgekomen en wie ze überhaupt is. Een typische start in het soulslike genre, maar eerlijk gezegd zorgt het wel voor de nodige interesse. Als speler kom je uiteindelijk te weten dat je naam Bai Wuchang is en dat je een piraat bent. Daar stopt het echter niet.

Je lijdt namelijk aan de ziekte “Feathering” (veren die op je arm groeien). Dit is mede de oorzaak van je geheugenverlies, maar in normale gevallen transformeer je redelijk snel in een monster. Bij Bai Wuchang liggen de zaken anders. Jij moet dus op zoek naar een geneesmiddel, en achterhalen wat je geschiedenis is.

Soulslike pur sang

Er is geen twijfel mogelijk, Wuchang: Fallen Feathers is een soulslike pur sang. Geen keuze in moeilijkheid, bloedstollende gevechten tegen zowel bazen als gewone vijanden waar je als een gek moet ontwijken (shimmer), pareren en blokkeren van aanvallen. Je eigen weg zoeken in je avontuur (geen map). Shrines om je personage te laten rusten (yup, verslagen vijanden keren terug) en te versterken. Je verzamelt geen souls, maar Red Mercury.

Dit systeem kennen we van soortgenoten uit het verleden. Je verzamelt een hoeveelheid red mercury om deze uit te geven in de uitgebreide skilltree (Impetus Repository). Het verschil is, wanneer je deze hoeveelheid spendeert, dat je per level één Red Mercury Essence krijgt. Deze ontgrendelt steeds een nieuwe skill. Dit kan gaan van extra strength, agility, endurance, nieuwe vaardigheden voor je wapens en het uitbreiden van je potions.

In strijd met je innerlijke demon

Wat Wuchang: Fallen Feathers anders maakt (althans voor mij) dan zijn soortgenoten is de Madness. Dit systeem geeft een enorme twist aan de gameplay. Als je sterft, verlies je red mercury op de plaats van je dood. Wanneer je bij je volgende speelbeurt terug op deze plaats komt, kan je je verloren resources opnieuw verzamelen. De hoeveelheid die je kan verliezen hangt af van het percentage van je madness.

Deze stijgt wanneer je dood gaat en als je mensen vermoordt die niet geïnfecteerd zijn met feathering. Blijf je onder de vijftig procent, dan verlies je steeds een kleine hoeveelheid. Komt de teller boven de vijftig en tussen de negentig procent, dan zal je aantal een pak hoger liggen om te verliezen. Boven de negentig procent verlies je alles.

En dat is nog niet alles…

Het uiterlijk van  Bai verandert ook door de madness. Boven de vijftig procent worden haar ogen rood, en afhankelijk van je keuzes in de skilltree reageert ze op de geactiveerde vaardigheden. Vanaf negentig procent verschijnen er demonische markeringen op haar. Vanaf dat moment zal je extra schade toebrengen aan de vijand, maar zal je ook kwetsbaarder zijn. Echter verzamel je meer red mercury.

Wanneer je sterft als de madness meter op het maximale staat, mag je je alvast opmaken voor een pittig gevecht. Zeker wanneer je bent gestorven op een plaats waar het al een stevig feestje was. Als het lukt om terug te keren naar de plaats waar je stierf, zal je het moeten opnemen tegen je innerlijke demon. Gelukkig gebeurt dit niet als je sterft bij een baas.

Gedisciplineerde en gevarieerde combat

In een soulslike game is de combat van levensbelang. In Wuchang: Fallen Feathers krijgen we de keuze tussen vijf verschillende wapens. Greatsword, axe, spear, one-handed sword en dual blades. Als speler kan je twee verschillende wapens meenemen tijdens je avontuur. Met een simpele druk op het rechterpijltje (PlayStation 5) haal je je andere wapen tevoorschijn.

Er zitten ongeveer vijfentwintig verschillende wapens in de game, en elk type heeft zijn eigen kwaliteiten (disciplines). Elk wapen heeft zijn standaard discipline, maar in de skilltree kan je er ook heel wat ontgrendelen en versterken. Elk wapen voelt ook volledig anders aan. Je leest het goed, er zit heel wat variatie in de combat.

Skyborn Might

Skyborn Might is een belangrijk en onmisbaar gegeven in de combat. Wanneer je in het bezit bent van deze resource kan je er voor zorgen dat je disciplines nog steviger tegen het canvas van de vijand terechtkomen. Niet alleen de vaardigheden van je wapens, maar het activeren van je magische trukendoos (spells) gebeurt ook via skyborn might.

Door aanvallen te ontwijken of een combinatie van bepaalde aanvallen uit te voeren verzamel je skyborn might. Wederom, afhankelijk van je keuzes in de skilltree, zal je meerdere stacks kunnen verzamelen van deze oh zo belangrijke resource. Want bepaalde disciplines en spells vereisen meer dan één stack van deze skyborn might.

Ook hier stopt het niet want je zal ook stevig kunnen uitpakken met de Swift Draw. Ik hanteer voorlopig het greatsword en daarnaast de dual blades. Als ik verwikkeld ben geraakt in een gevecht, en enkele stacks skyborn might heb verzameld, dan kan ik door een druk op de L3-toets uitpakken met deze aanval. Je schakelt automatisch over naar je andere wapen(s) en haalt uit met een stevige oplawaai.

Combo Power

Je maakt ook gebruik van Jade Pendants voor extra voordelen. Hiervan kan je er maximaal drie selecteren. Je zal er doorheen je avontuur heel wat kunnen verzamelen, waardoor je keuzes krijgt als speler die in verschillende scenario’s kunnen helpen. Wat dachten jullie van “reduces damage taken while below a certain HP threshold” of “increase weapon stab attack”.

Benedictions zijn dan weer items die je via de shrines op je wapens kan plaatsen, waardoor deze voordelen kunnen opleveren. Ze zijn onderverdeeld in drie categorieën: Oath, Wisdom en Memory. In de wereld van Wuchang vind je ook Benediction gates waar je enkel de speciale types ontdekt. Temper is ook een optie. Hier kan je op bepaalde plaatsen van je arm voordelen plaatsen, zo kan je je schade met vuur verhogen op je wapens.

Bai trekt ook heel wat verschillende outfits aan. En geloof me, de combinaties die je hier in kan verwezenlijken zijn ongekend. Alles hangt natuurlijk af van de situatie. Welke type wapen gebruik je? Wat gebruikt je tegenstander van aanvallen? Ik bedoel dan vooral zaken als vuur, elektriciteit en andere. Het brengt ook op, want ik heb enkele confrontaties gehad, waarbij ik snel het loodje legde omdat ik niet bestand was tegen de hoge dosis gif die de vijand gebruikte. Even de kleerkast openen, mijn poison resistance omhoog krikken en bij de volgende beurt was de uitkomst volledig anders.

Waarom Niet?

Chaotische start

Ik moet er niet flauw over doen, het eerste uur zag ik “door de bomen het bos niet meer”. Je krijgt langs alle kanten info naar je hoofd gesmeten waardoor de chaos te zot was. Wat het helemaal frappant maakt is dat je, vooraleer je het opneemt tegen de eindbaas van chapter 1 te lezen krijgt hoe je moet pareren en blokkeren van aanvallen. Je zit dan al ongeveer een tiental uur in de game.

Speelt het spel vals?

De chaos is niet alleen in het begin aanwezig, maar ook tijdens mijn ondertussen 40 uur durende speelsessie. Ik heb er totaal geen probleem mee dat een game moeilijk is, daar hou ik zelfs van. Maar het moet wel eerlijk blijven en dat miste ik helaas op momenten wel. Zo kreeg ik geregeld heel wat vijanden tegelijkertijd te bekampen. Ik bleef dan soms achter een obstakel hangen, waardoor het verdedigen of ontwijken van aanvallen bijna onmogelijk werd. Hou er als speler ook rekening mee dat op bepaalde plaatsen de levels bezaaid zijn met vallen. Zo liggen er hier en daar mijnen verspreid of komen er scherpe pinnen uit de grond. Gelukkig kan de vijand ook in deze vallen trappen.

Zwakke performance

Ik heb Wuchang: Fallen Feathers op de PlayStation 5 Pro gespeeld en grafisch is de game in orde. Je hebt de keuze om meer aandacht te geven aan de framerate, het grafische aspect of een gebalanceerde ervaring. Bij die laatste heeft de ontwikkelaar ervoor gekozen om aan te duiden dat deze voor enige “screen tearing” kan zorgen, en dat is inderdaad op momenten te merken. Wel knap dat ze er zelf niet flauw over doen.

Qua performance had ik in het eerste chapter geen noemenswaardige problemen, maar dat veranderde helaas wel in chapter 2. Daar kreeg ik heel wat framedrops rond mijn oren gesmeten. Tot overmaat van ramp voor enkele seconden een bevroren scherm. Het is sowieso niet prettig als je dit ervaart, maar in dit soort games kan dit ellendig uitpakken. Deze laatste problemen geven toch een knauw in de score, ondanks dat ontwikkelaar Lenzee er volop mee bezig is om de performance issues op te lossen.

Trailer

---