Er is al héél wat virtuele inkt gevloeid rond MindsEye. We kregen onze code pas zeer laat na release binnen en tegen dan was het al geweten dat de kritische ontvangst van MindsEye niet bepaald positief was. Waren de verwachtingen te hoog voor de nieuwe titel van producer/director Leslie Benzies, één van de creatieve breinen achter toppers zoals GTA V, Red Dead Redemption en L.A. Noire? Is er een complot om de game aan de grond te nagelen, zoals de CEO van de developer beweert? De storyline van deze game heeft mogelijks meer suspense in real life dan in-game. Ik dook zeer nieuwsgierig in deze cyber-shooter wereld.
Waarom Wel?
Cyber Theft Auto?
Mindseye ziet eruit als een crossover tussen GTA en Cyberpunk. Je krijgt een klaarblijkelijk open wereld voorgeschoteld met Redrock City, een futuristische metropool gebaseerd op Las Vegas. Je speelt als Jacob Diaz, een ex-militair die een nieuw leven probeert te starten nadat een implantaat in z’n brein gefoeterd heeft met z’n herinneringen. Een ideale opzet dus voor mysterie, intrige en complotten. Als security agent van een futuristische industriegigant is al snel niets wat het lijkt. Die militaire ervaring komt vlug van pas.
De insteek van MindsEye is cool voor iedereen die sci-fi een warm hart toedraagt. De setting is tevens aanlokkelijk en ook het verhaal trekt je vlot naar binnen. Grafisch ziet alles er goed uit zonder al te grote wauw-factor. De soundtrack is passend, de voice acting degelijk. (Enkel de geweren konden wat cooler klinken.) Op het eerste zicht ben je klaar voor een leuke achtbaanrit. Waar komt dan al die vernietigende commentaar vandaan? Ik stond klaar voor een barrage aan bugs, clunky controls en game crashes.
Robottuig
Aangezien ik met MindsEye begon enkele dagen post-launch zullen er al enkele van de meest prominente bugs gaan liggen zijn. Ik kreeg (op enkele late pop-ins en een drietal vreemde bugs) een vlotte, soepele rit aangeboden met de occasionele screen tearing. Verder weinig issues. Ook de gameplay zelf in Mindseye verliep vlot. Basic, rechttoe rechtaan en toegankelijk: binnen de kortste keren ben je robottuig en allerhande bendes aan het afknallen en met coole wagens aan het vlammen. Dit doorheen een cinematisch verhaal met vele cutscenes.
The downfall of Mindseye
De lekkere “Man Vs Machine” sfeer in de brede sandbox hield me succesvol meerdere sessies urenlang bezig. Ik ben altijd gek van deze soort van sci-fi settings en na m’n tientallen uren in Cyberpunk voelde dit als een soort van pseudo-thuiskomen. Alleen is het zéér belangrijk hier dat je weet wat voor soort game je gaat spelen. Want nee, dit is géén diepgaande RPG. Alsook, in de verste verte is dit géén GTA.
MindsEye doét alsof het een open world levert, maar is in wezen enorm lineair. Er is een aparte freeroam mode die nietszeggend leeg is. Wanneer je de main game speelt word je constant bij het handje gehouden en ga je van missie naar missie. Verwacht je ook niet aan skilltrees, al te gekke wapens of een barrage aan exotische voertuigen. Er zijn wat (ridicuul simpele) hacking en stealth games, je rijdt met een handvol voertuigen en verder is het een gewone, simpele shooter.
Volgens mij zit daar de grote “downfall” van MindsEye: mensen verwachten dat deze game iets geheel anders is. Maar niet alles moét een 100-uur durende achtbaanrit zijn met een miljoen customisation opties en tien triljoen verschillende speelmanieren. Dit is een lineaire shooter waarbij je niet teveel moet nadenken en gewoon rustig kan knallen en vlammen. Ideaal om op te pakken voor een tien à vijftiental uurtjes plezier.
Je krijgt het gevoel in een bruisende metropool vanalles te moeten doen, maar hoeft geen honderd icoontjes op je minimap af te vinken om die ene upgrade te halen. Op een manier lijkt deze game me zo ideaal voor jonge vaders die willen blijven gamen maar de tijd/fut niet vinden om full focus in een gecompliceerd avontuur te duiken dat je afstraft voor elke dag dat je het geen aandacht geeft.
Waarom Niet?
Waar zijn de muilperen?
Een aantal van de negatieve zaken rond MindsEye zijn bezwaarlijk minpunten. Zo benoem ik: je kan geen auto’s stelen à la GTA. Je kan geen wapens van de grond oprapen. Er is geen melee knop (wat wel héél vreemd aanvoelt). Er is geen randanimo. Opnieuw toont dit vooral aan dat dit geen grote sandbox vol ongelimiteerde opties is. Had MindsEye veel meer kunnen zijn? Ja. Maar moét dat dan? Niet per se.
Andere fouten zijn wel objectief gezien schadelijk. Zo zijn er een handvol zijmissies die véél te saai en simpel zijn. Zelfs deze kleine extra hadden ze beter gelaten voor wat het was. De hoofdmissies worden soms al te eentonig als je ze in lange sessies speelt. Dat heb je met een basic shooter als deze: bijster vernieuwend voelt de vijftigste shootout niet meer aan (al kom je verderop de storyline wel nieuwe vijanden tegen).
In de middenberm
Het filmische verhaal is knap gebracht maar er zijn veel (héél véél) cutscenes die echt wel langdradig kunnen aanvoelen. Soms zijn de missies ook dusdanig scripted dat het frustrerend wordt. Meermaals had ik een bad guy te pakken tijdens een achtervolging en ram ik hun auto van de baan, waarna ik gewoon moet wachten tot ze verder kunnen aangezien het niet de bedoeling is dat ik ze effectief te pakken krijg. “You will never catch me” zei die irritante verrader me nadat ik hem voor een derde keer overkop in de middenberm geknald had.
Kort gesteld: mijns inziens is de haat rond Mindseye gebaseerd op een misvatting van wat deze game zou kunnen zijn en zou moeten zijn. Ik vind dat er vandaag nog steeds plaats moet zijn voor de meer “simpele” avonturen die je niet tot in het oneindige nieuwe dingen leren (al vind ik dat soort games geweldig). Zelfs als simpele shooter scoort MindsEye niet de hoofdprijs maar een slechte game is dit verre van.
Trailer
Gespeeld op PlayStation 5
MindsEye is absoluut een genietbaar avontuur als je weet waaraan je je mag verwachten. Nee, dit is geen diepgaande open wereld met een miljoen opties en diepgaande gameplay. Dit is een simpele shooter in een coole setting die iets te snel repetitief gaat aanvoelen maar nog steeds leuke, filmische momenten oplevert. Wie zin heeft in een tiental uurtjes toffe sci-fi actie zonder al te veel franjes is aan het goede adres. Wie bewegingsvrijheid, unieke high-tech gadgets of een skilltree verwacht, is eraan voor de moeite. MindsEye neemt je stevig bij je hand, maar sleurt je zeker niet doorheen een beek stront. Mijn speelsessies duurden makkelijk meerdere uren.
Pluspunten
- Toffe sci-fi setting
- Instapklare shooter
- Ideaal voor mensen met weinig tijd of zin om honderd mechanics te leren
- Leuke soundtrack en filmische sfeer
Minpunten
- Geen melee knop (Ik wil op iemand z’n muil slaan)
- Te langdradige cutscenes
- Lineair is oké, scripted scenes voelen soms oneerlijk aan
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.















