“Tony Hawk’s Pro Skater 3+4 wordt een schot in de roos”

Tijd is toch een vreemd iets. Is het echt al vijf jaar geleden dat we aan de slag gingen met de remake-collectie Tony Hawk’s Pro Skater 1+2? Nee toch? Blijkbaar wel en dus is het intussen meer dan hoog tijd voor de veelgevraagde opvolger. 1+2 sloeg in als een gigantisch succesvolle nostalgische bom en deed de skate game franchise volledig herleven (na het misbaksel genaamd Pro Skater 5, inmiddels tien jaar geleden). Er zaten wat haren in de boter bij de ontwikkeling van Pro Skater 3+4. Hangen de wieltjes nog stevig aan het bord?

Bouwen op de blauwdruk

Anno 2020 gingen we allemaal uit de bol (en tegen de grond) met de collectie Pro Skater 1+2. De eerste twee skateboardavonturen van Tony Hawk en z’n behendige collega’s werden in vol ornaat gemoderniseerd. Met respect voor het origineel en een meer dan deftige makeover had developer Vicarious Visions een succesformule gevonden. De reviews logen er niet om: The Birdman was terug.

Je zou verwachten dat alles klaar stond om op deze trein verder te knallen en 3+4 meteen in de pijplijn te steken. Helaas werd developer Vicarious Visions opgeslokt en ging de productie zo naar nieuwkomer Iron Galaxy. Geen paniek, want de blauwdruk blijft behouden. Opnieuw kan deze game putten uit twee absolute klassiekers. Vooral Pro Skater 3 staat sedert 2001 gekend als één van de beste games ooit op PS2 met de hoogste Metacritic-score, samen met GTA 3.

College > Foundry

In de demoversie van THPS3+4 konden we de levels Foundry en College (de eerste maps van THPS3 en THPS4 respectievelijk) verkennen. Foundry is vrij similair aan levels zoals Hangar in die zin dat het niet de coolste map is maar wel een mooie introductie biedt. Het wordt enkel cooler later in game. College is een pak leuker qua instap met veel meer kleur, een gevoel van ruimte en extra eigenheid.

Het skaten voelt opnieuw onmiddellijk vertrouwt. Dat fingerspitzengefühl komt binnen het kwartier terug en voor ik het wist was ik weer combo’s uit m’n mouwen aan het schudden en aan het twijfelen of ik toch niet eens in het echt nog eens zou gaan bollen. Mijn tweeëndertigjarige rug en schouders kraken al wat op voorhand.

Back with a Bam

In deze 3+4 krijgen we hetzelfde principe voorgeschoteld als bij de vorige bundel. Je krijgt alle speelbare maps van de originele delen, de skaters van toen én nieuwkomers van nu plus heel wat leuke extra’s. Ook de soundtrack bevat alle heerlijke deuntjes van destijds en nieuwe, geile knallers. Zoals steeds krijgen we zo een muzikale powerhouse tijdens het spelen (met CKY als absolute uitschieter, fight me).

Bijna moesten we het stellen zonder de iconische Bam Margera, omdat die vandaag de dag vaker in het gerecht dan het skatepark vertoeft. Meneer Hawk himself overtuigde de producers om hem toch last minute toe te voegen als secret skater. Een ander opvallend feit is dat we opnieuw in elke map objectives mogen completen op de klassieke timer van twee minuten. Da’s de gekende formule, zei het niet dat Pro Skater 4 destijds uitpakte met een heuse, vernieuwende career mode. Die blijft hier geheel achterwege, wat dus wél een serieuze aanpassing is ditmaal ten opzichte van het bronmateriaal.

Waar zitten al die studenten?

Het “wauw”-gevoel dat deel 1+2 bijbracht gaan we ditmaal niet even groots ervaren. Daarvoor weten we al te goed dat dit pakket een voltreffer kán zijn en dat alles aanwezig is om dit te doen slagen. Het ziet er naar uit dat Iron Galaxy van aanpakken weet en zonder al te vernieuwend te doen volgens het boekje werkt. De gameplay en controls zijn opnieuw moderner. Je hebt de moves en opties van latere titels uit de serie (maar kan net als in de vorige bundel niét van je bord stappen).

Mijn enige grote bemerking in de review van THPS1+2 (een welverdiende 9) was dat we in latere Hawk-games het gewend waren geraakt dat de levels vol en levendig aanvoelden. Trouw aan de originele delen is er veel minder volk, andere skaters en animo in deze maps. Daarmee voelen ze wel een pak eenzamer aan. Vooral in College is dit vreemd. Je hoort studenten juichen, feesten en babbelen maar er is niemand in zicht. Er passeert een hele parade voor het lokale sportteam, maar een chauffeur of supporters zijn er niet. Dat kan moderner, wat mij betreft.