Het belang van het regisseursduo Adil & Bilall voor de Belgische cinema is enorm! Dat was al lang duidelijk na de eerste Patser-film. En toen moest hun Amerikaans avontuur nog beginnen. Nu is het tijd voor Patsers!
Het vervolg, dat voor de eenvoud Patsers als titel heeft meegekregen, is een stuk donkerder dan zijn voorganger en is quasi elke seconde voorzien van de typische Adil & Bilall-stempel. Explosies, kogels in overvloed, stevige rijkunsten in de brede Antwerpse agglomeratie en dat allemaal aan een hels tempo.
Adamo is terug
Patsers komt 7 jaar na de eerste film en ook in het verhaal wordt die tijdssprong gemaakt. Het kwartet uit Patser probeerde in tussentijd een normaal leven uit bouwen en even lijkt het alsof dat ook voor Adamo (Matteo Simoni) gelukt te zijn. Maar in dat geval zou een Patser vervolg redelijk saai geworden zijn. Al snel zit Adamo terug tot over zijn oren in de miserie. En al even snel kom je als kijker in een rollercoaster terecht die zeker naar het einde van de film toe nog nauwelijks bij te houden is. Alsof iemand je een lange mop vertelt, maar door tijdsdruk een aantal cruciale elementen overslaat waardoor de clou verloren gaat. Want draait het in Patsers vooral om de achterliggende boodschap van Antwerpen als draaischijf van de cocaïnehandel met alle negatieve gevolgen van dien of was het de bedoeling om een extreem entertainende popcorn actiekomedie te maken? Of beiden? In dat laatste geval is het met die boodschap minder goed gekomen, maar is het opzet van top entertainment wel gelukt.
Pure gangsterfilm
Waar je in Patser nog de evolutie maakte van jonge boefjes tot leden van een criminele organisatie, kom je in Patsers veel meer in een pure gangsterfilm terecht. Een extensie van Mocro Maffia, met veel meer zin voor overdrijving. De rol van Matteo Simoni als Adamo is extreem dominant en daardoor wordt de rest onherroepelijk gedegradeerd tot bijrollen, de ene al meer geslaagd dan de andere.
Saïd Boumazoughe, alias Volt, houdt zeer goed staande bijvoorbeeld en Pommelien Thijs blijkt als hacking nerd over extreem goede rijvaardigheden te beschikken. Maar waarom voor de rol van politieagent Louis Talpe nodig is, blijft voor mij een raadsel. Ook Nora Gharib, in de eerste Patser film toch echt een ontdekking, komt in Patsers veel minder tot haar recht.
En het personage dat Ward Kerremans moet neerzetten is té karikaturaal om er echt iets van te maken. En wat te denken van een resem BV’s, Sergio op kop, tijdens een snuivend BV-feestje?
Onvervalst entertainment
Maar los daarvan komt Patsers als onvervalst entertainment goed tot haar recht. Twee uur lang word je als kijker meegezogen in een verhaal dat letterlijk geen seconde pauze neemt. Inclusief toch weer een aantal hilarische scènes zoals de truck achtervolging op de N70 in de richting van Sint-Niklaas. Midden in het Waasland, of all places! En de sowieso al meesterlijke visuele trukendoos van Adil & Bilall wordt tot op de bodem geledigd en daar kan je als kijker alleen maar dankbaar voor zijn. Niemand in onze Vlaamse contreien is in staat om hen dit na te doen.
Ingestuurd door J.V (Nonkel Film)
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
