“Kingdom Come: Deliverance II is een middeleeuws spektakelstuk”

Uit mijn preview konden jullie al afleiden dat ik helemaal in de ban was van Kingdom Come: Deliverance II. Ik ben dan ook blij dat ik jullie in mijn review eindelijk wat meer kan vertellen over deze geweldige game.

Waarom Wel?

De wereld staat nooit stil

Ik hervatte mijn avonturen na het schrijven van mijn preview in het dorp Tachov. Daar kreeg ik onderdak van een vriendelijke smid nadat ik hem had geholpen. Eindelijk een zonnige dag in KCD II en ik stond op tijdens een prachtig ochtendgloren met zicht op het kasteel van Trosky in de verte. Als koning stond het op een berg, met overzicht op alle dorpen die als dienaren deel uitmaken van een groter geheel. Toch leeft iedereen zijn eigen leven in alle dorpen en trekken ze zich weinig tot niets aan van dat alziend oog daar op die berg.

Dat leven mag je gerust letterlijk nemen want de wereld in KCD II staat nooit stil. Een vrouw die haar was doet aan een vijver en vriendelijk knikt, of een dronken wachter tijdens zijn pauze in de taverne waar ik uiteindelijk een quest van kreeg. Twee voorbeelden van tientallen verschillende situaties, die me een spel deden beleven als bijna nooit tevoren. Want Kingdom Come: Deliverance II is oprecht een unieke Middeleeuwse ervaring.

Welke Henry ben jij?

Buiten Tachov zijn er nog andere pittoreske dorpen om te ontdekken, ieder met hun eigen unieke personages en dingen om te beleven. De game ziet er absurd goed uit en toen ik mijn headset opzette duurde het dan ook niet lang of ik zat helemaal in de game. De soundtrack op de achtergrond van componist Jan Valta is subliem en brengt de Middeleeuwse ervaring naar een nog hoger niveau.

In mijn preview sprak ik ook over de Codex ingame die iedere KCD II speler regelmatig gaat moeten raadplegen. Maar net dat verdiepen in de game voelt nooit vervelend aan, want dit is echt een spel met een traag tempo, en waar (bijna) ieder ding wat Henry doet invloed kan hebben op het verdere verloop van het verhaal. Het is dan ook aan te raden om alle icoontjes goed te leren kennen, zowel op de map als naast je healthbar. Net die details gaan er misschien voor zorgen dat sommigen snel afhaken maar geloof mij, hou vol en neem de tijd om de game ter harte te nemen want het is het volledig waard.

Onverwachte ontmoetingen

Overal waar ik kwam, al was het bij een ouder koppel buiten het dorp, een jager in het midden van de bossen of in de vele dorpen, vertoefde ik steeds een hele periode. Ook tijdens het wandelen tussen twee dorpen kan er opeens een nieuwe ontmoeting plaatsvinden. Warhorse Studios zorgde er op die manier voor dat ik een band opbouwde met de mensen en hun omgeving.

Naast mijn kennismakingen stond ik ook volledig vrij hoe ik Henry hierin presenteerde. Stelde ik me schijnheilig op met twee gezichten, recht voor de raap of toch eerder de vriendelijkheid zelve waardoor ik meer en meer geliefd werd bij iedereen? Aan mij om dit volledig vrij te kiezen. Let wel op, reputatie kan opgebouwd worden maar even snel weer verloren gaan. Het gevolg is dat mensen sneller over hun schouder gaan kijken als jij voorbijloopt of minder vriendelijk zijn wanneer ze je tegenkomen in een bepaalde regio.

Middeleeuwse ambacht en het kletteren van zwaarden

Naast het rondlopen in een schilderij dat net door een Middeleeuwse Bob Ross is geschilderd, valt er heel wat te beleven in deze RPG. Het realistische en in detail gaan kan voor sommigen vaak storend overkomen en als ‘te veel’ ervaren worden. Voor mij niet, want het draagt bij aan het beleven van die Middeleeuwse ervaring. Een dorp binnenwandelen net na een gevecht of na een paar dagen zonder bad leverde me rare blikken op. De oplossing hiervoor is even een badhuis bezoeken of jezelf even wassen aan de vele houten tobbes die bijna in ieder dorp te vinden zijn.

Kleeft je zwaard nog vol met bloed van je tegenstander een aantal uur geleden? Ga even bij de smid langs om het zwaard zelf schoon te maken aan een slijpsteen. Warhorse Studios blinkt echt uit in deze, en nog veel meer details zonder dat het vervelend of repetitief wordt. Zelf potions maken is even wennen en leek in het begin een hele operatie. Het is een soort minigame waarbij elke stap zorgvuldig moet worden opgevolgd. Hetzelfde geldt voor kisten openen met lockpicks of stelen van mensen.

Ook het smeden van wapens moet je volledig van nul doen met de gewenste materialen. Even wennen en oefenen, maar zo het volhouden waard zoals alles in deze game. Ik wist al snel dat ik enorm veel uren in deze game ging steken toen ik Bohemia binnenwandelde. Een uitgebreide game waar immens veel mogelijk is en de Middeleeuwse beleving bijna perfectie is.

Combat is toegankelijk(er)

Bijna perfectie, want in de eerste game kon mijn volgend puntje op heel wat kritiek rekenen. De combat was zweten en zwoegen, vele mensen lieten het originele KCD dan ook snel links liggen door dit. Ik moet toegeven dat ik mijn wenkbrauwen ook even fronste na mijn eerste confrontaties. “Gaat dit het heel de tijd zijn?” kwam meermaals in me op. Na een paar trial and errors waar ik mijn game opnieuw moest laden begon ik mijn weg te vinden in het zwaardvechten.

Naast zwaarden kreeg ik in de game ook keuze uit meerdere wapens. Bijlen, knuppels en zelfs prehistorische vuurwapens behoren tot het uitgebreide assortiment. Er vol ingaan is een optie, maar met zwaard en schild niet de beste. Ik besprak dit al in mijn preview een drietal weken geleden, dat afwachten meestal de best gekozen tactiek is. Zeker tegen meerdere vijanden. Via pijltjes op de vijand kon ik kiezen waar ik mijn vijand trof met mijn degen. De positie van de vijand en diens wapen is cruciaal om te bepalen waar je het beste slaagt. Hetzelfde principe als in het origineel, maar nu iets toegankelijker.

Schrijf je eigen verhaal

Niet enkel in Bohemia kon ik gaan en staan waar ik wou. Er is geen exacte volgorde op vlak van questen voltooien of een bepaald pad volgen. Ook in het ontwikkelen van Henry kreeg ik volledig carte blanche. In alles wat ik deed kreeg ik punten en xp om perks vrij te spelen. Hoe ik deze verzilverde kon ik volledig zelf bepalen. Nogmaals, laat je niet ontmoedigen of afschrikken door het enorme aanbod aan perks waaruit je kan kiezen. Overloop alles want in KCD II is er geen haast. Een game beleven heeft in deze RPG nog meer betekenis dan in andere.

Ik kan nog uren uitweiden over Kingdom Come: Deliverance II, maar heb bewust gekozen om de basis zo ruim mogelijk te omschrijven. Wat Bethesda deed met de Fallout-reeks doet Warhorse Studios met deze game. Een hele grote groep gamers werd met het origineel al het hof gemaakt en met succes. De opvolger doet dit 6 jaar later opnieuw, maar gaat veel meer zieltjes winnen. Mijn zieltje hebben ze alvast gewonnen met ongelooflijk veel mogelijkheden, grafische pracht en praal en een ridderbeleving pur sang.

Waarom Niet?

Te overweldigend

Er valt van alles te doen en te beleven in de spelwereld van Kingdom Come: Deliverance II. De mogelijkheden lijken oneindig op alle vlakken, en dat kan soms al eens overweldigend uitkomen. Te veel vrijheid geven is daarom niet altijd een goed idee. Bovendien moet je in het begin zeker wat doorzetten en geduld hebben. Eerst leren stappen, en dan pas lopen. En als je onderweg al eens valt, en dat zul je, dan zal je telkens weer moeten opstaan, je rug rechten en doorgaan. Maar als je bereid bent om dat te doen, dan zit je klaar voor een intens heerlijk middeleeuws avontuur.

Trailer

Gespeeld op PlayStation 5

9 Fantastisch

Ik was meteen overdonderd door KCD II en toegegeven, ik had vooraf schrik voor de combat. Hoe had de ontwikkelaar dit aangepakt met de kritiek van het origineel in mijn achterhoofd? Mijn schrik maakte gelukkig snel plaats voor opluchting. De details in de game, graphics, verhaal en het ongelooflijk ruime aanbod aan dingen die je kan doen, maken van KCD II de beste Middeleeuwse ervaring die ik in een game heb gehad. Warhorse Studios, wacht nog een paar jaar aub voor een eventuele opvolger zodat ik ruim de tijd heb om ten volle te genieten van mijn ridderlijke avonturen.

Pluspunten

1. Uitgebreide mogelijkheden en spelwereld
2. Grafisch enorm knap
3. Interessant verhaal
4. Bohemia leeft!

Minpunten

1. Kan overweldigend overkomen