“Final Fantasy VII Rebirth is ook op pc een moderne klassieker”

Met tien Final Fantasy-games op m’n ‘uitgespeeld-lijst’ durf ik zeggen dat de serie mij tot één van haar miljoenen fans mag rekenen. Absolute topper is voor mij persoonlijk nog enige tijd deel IX. Dit tot hopelijk diens remake het origineel overtreft. Maar wat Square Enix dezer dagen met de reeks doet, vind ik ook niet verkeerd. Final Fantasy XVI vond ik één van de beste jrpg’s van de afgelopen jaren. Final Fantasy VII Remake uit 2020 was bij momenten ook een heel memorabel eerbetoon aan het eerste deel uit de legendarische PlayStation 1-klassieker. Ook Final Fantasy VII Rebirth, ondertussen dus het tweede deel van de herwerking van het origineel, is een passieproject geworden dat de verwachtingen inlost.

Waarom Wel?

Final Fantasy 7: Remake 7.0

PlayStation 5-bezitters hebben Final Fantasy 7: Rebirth waarschijnlijk al in het lang en het breed (uit)gespeeld. Maar voor de pc-gamers die er vers aan beginnen (en misschien toch Final Fantasy 7: Remake achter de kiezen hebben): deze is zoals zijn voorganger, maar dan een pak uitgebreider. Veel bang voor je buck dus, en het is dus niet zo onlogisch dat dit spel vorig jaar meedong naar de titel van ‘Game of the Year’. Daar stak een PlayStation-robotje wel een stokje voor.

Het battle-systeem is zo mogelijk nog beter geworden dan uit het eerste deel. De wereld is wat meer open en eigenlijk zit er voor zo’n mastodont van een game ook best wel wat variatie in de gameplay zelf. Racen met een chocobo – het Final Fantasy-equivalent van een paard in je doorsnee fantasy-game – is nu zelfs héél leuk ten opzichte van een onhandig gekkigheidje uit het origineel uit 1997. Voor oudere knollen zoals ik: de muziek na zo’n chocobo race lijkt trouwens keihard op de MacGyver-theme song. Om m’n eerste punt hier klaar en duidelijk af te ronden: Final Fantasy 7 Rebirth is één van de beste (j)rpg’s ooit geworden. Ambitieus, de lat hoog leggend en episch.

Mods

Mods! Ik was er ten tijde van Half-Life, UT en Quake al zot van, al was het me toen meer te doen om de zogenaamde total conversions. Vandaag de dag liggen mods voornamelijk in het verlengde van de game en bieden ze quality-of-life verbeteringen. Opties die er misschien in hadden moeten zitten, maar om één of andere bizarre reden de 1.0-release niet hebben gehaald. In het geval van Final Fantasy VII Rebirth zijn er dat wel wat.

Alle nummers die oppoppen wanneer je damage of healing uitdeelt verwijderen? Betere performance op oudere pc’s? De HUD in hogere kwaliteit op je scherm toveren? Of liever zelfs geen HUD? Haarkleuren van je party members veranderen? De draw distance nóg verhogen? Of je field-of-view? Tifa makeup geven waar menig emotiener compleet jaloers op is? Nieuwe en oude muziek implementeren? Enfin, je hoort en leest het: we zijn kort na release en de modding community van Final Fantasy VII Rebirth is compleet aan het losgehen.

Bolt goed

Lezers van m’n eerdere reviews weten dat ik een GeForce 3080 Ti rock – de net aangekondigde 5080 keek me wel heel aanlokkelijk aan in video’s, was dat bij jullie ook? – en die kaart kan met gemak deze Final Fantasy VII Rebirth aan op Ultra in ultrawide (aan een resolutie van 3440 op 1440). Da’s veel ultra, maar daar krijg je ook wel wat voor terug.

Haarscherpe textures, massa’s NPC’s in één keer op je scherm, zot knappe visuele effecten van spells, supergedetailleerde objecten en physics,… Enfin, het totaalplaatje dus. Alleen bleek verrassend dat ultrawide niet standaard ondersteund is en ik moest rekenen op… die fantastische mod community. Hopelijk snel een patch met officiële ondersteuning voor zij die het net wat breder willen zien.

Waarom Niet?

Pacing

Het zal misschien niemand verbazen, maar waar een Final Fantasy-titel steevast in blijft uitblinken is: middelmatige pacing. Ook in deze Final Fantasy VII Rebirth wordt er vastgehouden aan een pak filler content en ‘saaiere’ stukken aan verhaal. Geloof me, ik sta als eerste op de kantelen te schreeuwen om meer trage world building in games om me compleet onder te dompelen in de wereld die de ontwikkelaar voor ogen heeft. Al mag dat niet ten koste gaan van een mooi tempo. Je merkt gewoon heel hard waar de kwalitatieve lat net iets lager werd gelegd. Daarom ben ik er ook van overtuigd dat deze titel gerust enkele (optionele) uren korter had mogen zijn.

Trailer

---