“Black Ops 6 schiet Call of Duty opnieuw naar de top”

Dit jaar gaat Call Of Duty back to the 90s qua setting met Black Ops 6. COD heeft eigenlijk een dubbele portie goedmakerij voor de boeg. De vorige Black Ops (Cold War) was de minste van de iconische sub-reeks. De COD van vorig jaar (Modern Warfare 3) was ver beneden alle pijl. Het was dus enigszins bang maar evenzeer hoopvol afwachten hoe het knallen dit jaar zou verlopen. De plicht roept, maar is het dit jaar eindelijk terug superleuk om die roep te beantwoorden? Je ontdekt het in deze review van Call of Duty: Black Ops 6!

Waarom Wel?

Eindelijk weer eigenheid

Niet enkel is Call Of Duty al jaar en dag een iconisch instituut in het FPS-landschap, intussen is ook de sub-reeks Black Ops dat geworden. Het schept enorm hoge verwachtingen, zeker na de toch wel mindere kwaliteit van de laatste jaren en een absoluut laagtepunt vorig jaar. De eerste tekenen die voor voorzichtig enthousiasme zorgden waren de “classic approaches” die Treyarch terugbracht. Het ouderwetse Prestige-systeem keert terug en round-based zombies is opnieuw van de partij. Deze bekendmakingen zorgden bij mij voor een absolute hype-boost.

Treyarch wou duidelijk opnieuw een volwaardige Black Ops-titel maken. Cold War was altijd al een half last-minute samen geklutst ei vol willekeurigheid. Black Ops 6 ademt eindelijk weer die typische sfeer uit. Van de loading screens tot de muziek, de gunplay en de grafische kleuren: dit is eindelijk terug een Call Of Duty die barst van de eigenheid. 

Strak en verzorgd

Het eigenzinnige karakter van deze Black Ops uit zich in allerhande manieren. Het zit hem in opvallende zaken zoals de enorm kleurrijke maps en exotische, alternatievere locaties. De goed gevonden perks en heerlijk personaliseerbare loadouts. De typerende zombies-ervaring en intrigerende campaign mode. Het zit hem evenzeer in de details, zoals de heerlijk unieke operators en calling cards die je kan unlocken door Prestige te gaan. Alles met een knipoog naar een deel van de rijke Black Ops-historie.

Een review van Call of Duty bestaat uit drie welbekende componenten. Hieronder ontleed ik met iets meer detail de campaign, zombies en multiplayer. Wat doorheen alle gamemodes heen loopt is strakke, verzorgde gunplay, mooi gelaagde audio en degelijke graphics. Naar goede gewoonte is COD grafisch geen Battlefield en dat blijft zo. Dat betekent ook niet dat het te min is.

90’s thrills and kills

In de campaign mode van deze COD ga je aan de slag met iconische karakters als Frank Woods en Russell Adler. Er zijn ook nieuwkomers en een bijhorend mysterieus verhaal vol bedrog en intrige. De geheime operaties in de nasleep van de koude oorlog vormen een heerlijke achtergrond voor een verhaal dat bij momenten James Bond is en elders Rambo. Er zit veel vlees aan deze campagne, enórm veel variatie en een constant filmisch gevoel.

COD heeft een rijke geschiedenis van knappe oorlog-storytelling. Black Ops 6 komt in de hogere regionen terecht van de reeks. Je zit constant op het tipje van je stoel, raakt nooit verveeld en krijgt verschillende gameplay-elementen op je afgevuurd. Het is een achtbaanrit die nooit gaat vervelen.

Exotisch doodgaan

Het merendeel van de spelers koopt COD voor de multiplayer. Op heel wat gebieden is dit same old Call Of Duty zoals je hem kent. Compacte, middelgrote maps. Gamemodes waarbij er net wat minder in team wordt gespeeld dan je zou hopen. Run and gun, fast and twitchy. De basis is solide, werkt nog steeds en wordt in Black Ops 6 gewoon zeer knap gebracht. 

De nieuwe game mode Kill Order lijkt me interessant maar mogelijks geen absolute blijver. De show wordt gestolen door de brede waaier aan maps die op launch alle aandacht trekken. Met 16 unieke maps is er héél wat te zien en de meeste levels spelen meteen lekker. Red Card is een prachtig voetbalstadion. Skyline een chique villa. Vault een kluis met buitenverblijf en Lowtown een half instortend Venetië-achtig gebied. Allemaal interessant, kleurrijk en snel verteerbaar. M’n persoonlijke favoriet is het compacte Subsonic. Wat verzamel ik graag lijken in die hangar. (Al ligt mijn eigen lijk er ook vaak tussen.)

I <3 zombies

Mijn gigantische liefde voor zombies is nog steeds fel brandend maar het was al even geleden dat ik nog écht enthousiast overtuigd raakte. Ook hier geeft Black Ops 6 een enorm strak startschot. Liberty Falls is een medium sized map waar je snel mee weg bent maar die toch tjokvol interessante opties en strategieën zit. 

De échte launchmap is Terminus. Dit is een zombiemap die zó uitgebreid en vol content zit dat je onmogelijk alles leert kennen op enkele playthroughs. Ze is karakteristiek donker, zit vol easter eggs, is gigántisch en houdt je constant geboeid. Er zijn veel variaties qua vijanden, monsters en boss fights. De nieuwe perks zijn goed gevonden. De prijs van te kopen deuren te kunnen splitten is een welgekomen nieuwe feature. Met twee sterk uitgewerkte maps kan elke zombies-fan weer grinden voor die hoge rondes. Geloof me, er is geen beter gevoel dan je Ray Gun te triple pack-a-punchen. 

De hoeveelheid content die beschikbaar is op launch zorgt ervoor dat je metéén vertrokken bent voor tientallen uren vertier. BO6 is zo z’n prijs instant waard én belooft ook heel vlug content toe te voegen. Al begin november mogen we nieuwe maps, modes en meer verwachten. De road map oogt smakelijk.

Waarom Niet?

Blackout still blacked out

Call Of Duty brengt met Black Ops 6 een ideale versie uit van z’n gekende formule. Wie naar een niéuwe ervaring zoekt, mag z’n hoop opbergen. Wie exact weet wat hij mag verwachten, krijgt een optimale uitwerking. Grafisch zou alles nog wel wat strakker kunnen en zoals wel vaker moeten enkele guns en gadgets nog sterker of zwakker gemaakt worden. Details die wel aangepakt zullen worden.

Dat deze Black Ops zó hard de kaart van de klassieke look and feel trekt maakt me dolblij, maar doet me ook één vraag stellen. Waar is in godsnaam een nieuwe Blackout-mode? Ik begeef me op glad ijs, maar mensen vergeten dat er voor Warzone al een superieure battle royale-mode in COD zat. Je vindt calling cards en meer terug in BO6 over deze game mode, dus waarom geen nieuwe versie maken? Het had zo mooi kunnen zijn, alhoewel ik besef hier wat te mijmeren over een gemis dat goed is opgevangen.

Je kan altijd strakker knallen

De nieuwe feature “Omni-Movement” laat je sprinten, duiken en acrobatie uitvoeren in elke mogelijke richting. Achterwaarts sprintend om een hoek duiken om Max Payne-gewijs twee vijanden te killen is dus mogelijk. In theorie vooral, want online baart dit allemaal een muis. Het ís nuttig, het ís bruikbaar en sóms levert het mij een lekkere kill op. Maar baanbrekend voelt het mijns inziens nooit aan. 

Laat het duidelijk zijn uit mijn review: Call of Duty: Black Ops 6 is een gigantische stap hogerop ten opzichte van de voorbije jaren. Er is nog steeds ruimte voor meer vernieuwing en verbetering, maar eindelijk zit de reeks weer op een niveau dat we mogen verwachten. 

Gameplay

---