“Dragon Ball Sparking! ZERO is met pure passie gemaakt”

De voorbije jaren hebben Dragon Ball-fans zich in de handen kunnen wrijven met coole titels. Vier jaar terug was er het uitstekende Kakarot, twee jaar geleden was The Breakers ook zeer verdienstelijk. Fans van de iconische Budokai Tenkaichi figher-reeks bleven echter op hun honger zitten. Tot nu. Voor het eerst sinds 2007 kunnen we terug supersonische muilperen uitdelen aan alles dat ook maar iets met drakenballen te maken heeft.

Waarom Wel?

Budokai is back!

Voor wie wat in de war is: Dragon Ball Sparking! ZERO is wel degelijk 100% een Budokai Tenkaichi-game. De nieuwe naam zit ‘m puur in het feit dat deze reeks vroeger in Japan gekend stond als Sparking!, en men nu besloten heeft om de naam universeel te maken. Dat voelt voor ons dus wat meer onwennig aan dan in Japan. De “Zero” staat voor de soft reboot-aanpak van de reeks, die na 17 jaar niet wou terugkeren als het vierde getitelde deel. Maar buiten de naam is dit dus helemaal Budokai Tenkaichi 4.

Dat zie je niet enkel aan het feit dat dit een 3D Dragon Ball-fighter is. De gelijkenissen gaan veel verder. Op elk gebied is deze Sparking! Zero evenzeer modern als nostalgisch. De look and feel van de game is exact zoals je zou hopen: met respect voor het verleden maar hypermodern. Alles ademt die passionele, explosieve sfeer uit die de makers ook hier opnieuw zeer knap hebben weten te vertalen. Al in de interactieve menu’s weet je het: deze reeks wordt met passie gemaakt.

I have become a frog

Developers die hun liefde voor hun product in alle talen tentoonstellen: het doet me onmiddellijk gamen met de glimlach van een breedsmoelkikker. Het zou standaard moeten zijn, maar is dat al te zelden. In Sparking! Zero mag je op heel wat brede smoelen meppen. Er zijn maar liefst 180 (honderdtachtig heh!) vechters om uit te kiezen. Je gaat in een brede waaier aan game modes aan de slag met elk grut uit deze manga.

Nadat je de nodige tijd met de tutorial hebt gespendeerd kan je kiezen op welk terrein je ten strijde trekt. Episode Battles geven de grootste brok plezier. Deze verhaalgedreven episodes zetten je in de kleren van gekende helden als Goku, Vegeta of vijanden als Frieza en zelfs Goku Black. Je krijgt iconische highlights uit de verhaallijnen. De unieke insteek van Sparking! Zero is dat er alternatieve eindes en ontwikkelingen zijn.

Wat als?

Zo maak je zelf keuzes die je verhaal zullen beïnvloeden. Als je met Goku ten aanval trekt tegen Raditz hoéft dit niet volgens het canon met Piccolo te zijn. Als iemand anders een gevecht wint dan we het origineel kennen, krijg je een drastisch andere storyline. Er zijn heel war “What If”-scenarios. Naast de Episode Battles creëer je in Custom Battles jouw eigen bedachte verhalen. Ook hier is creativiteit van de developer de sleutel tot succes.

Verder zijn er overal her en der collectibles en andere leuke bezigheden te spotten. Sparking! Zero zit tjokvol content en dat spuit er langs alle kanten uit. Grafisch doet het dat enorm scherp en met oog voor detail. Ook de sfeer en soundtrack is exact zoals je deze zou willen. Elke fan die aan het hypen is voor de release van dit geheel, zal die hype probleemloos verder dragen in-game.

Moet alles kapot, ja?

Eenmaal je aan het vechten bent kom je terecht in gigantische arena’s die volledig te vernielen zijn. Het is zeer knap om te zien hoe je vijanden doorheen rotsen of volledige gebouwen kunt katapulteren. Je laat een spoor van bombastische vernieling achter en dat voelt in een Dragon Ball-jasje gewoon helemaal juist aan.

Het belangrijkste bij fighters als deze is natuurlijk hoe het speelt. Alles mag er dan wel heerlijk uitzien, het moet uiteraard vlot spelen. Sparking! Zero smijt é – norm veel op je bord qua controls en opties. Dat is echt wel even naar adem happen in het begin. Het is gewoon véél. Gelukkig zit er ook een goede payoff is de zware leercurve. Easy to learn, difficult to master? Tot op bepaalde hoogte, want deze Zero is meteen uitdagend. Tot op een degelijke hoogte speelt alles best vlot.

Waarom Niet?

Overdosis & gebrekkige input

Dat de gameplay “best vlot” is mag geruststellen, maar chaotische overkill-momenten blijven deel uitmaken van het geheel. Het zit er eigenlijk ingebakken bij élke DB-game, maar dat maakt het niet altijd even verdraagbaar. De overdosis opties zorgt ervoor dat alles onoverzichtelijk is voor mensen die niet bereid zijn minimum pakweg dertig uur in deze fighter te steken. (Of, indien geen voorkennis van de reeks, nog meer.)

De inputs van de controls voelen ook niet altijd even correct aan. Je vingervlugheid wordt continue getest en tuurlijk mis je soms net die zalige combo. Toch voelde het regelmatig oneerlijk aan en leek het niet enkel te maken te hebben met m’n eigen skill-plafond. Het is één minpunt om aan te halen hier, maar wel meteen eentje met een serieuze impact.

Gameplay

---