“Frostpunk 2 is een ontzettend coole citybuilder”

In het beginmenu van Frostpunk 2 werd ik meteen getrakteerd op een bombastisch allegaartje van strijkers en blazers. Ik voelde dankzij dit orkest de koude wind al guren door de bergen. De toon was meteen gezet en dus smeet ik me met een bang hartje in deze RTS. Ik werd meteen al min of meer gerustgesteld (of niet?) door ontwikkelaar 11 bit studios met volgende uitspraak: ‘Remember: it’s not about how many times we fall. It’s about how many times we get up.’

Waarom Wel?

30 jaar later en een race tegen de klok

Frostpunk 2 vindt 30 jaar na de originele game plaats. Moeder aarde zit nog steeds in de tang van extreme weersomstandigheden en ‘The Great Storm’, zoals The Wanderers het noemen, woedt nog steeds op onze planeet. Ijskoude temperaturen en sneeuwstormen zijn dagelijkse apocalyptische realiteit geworden en The Wanderers dienen warmte te zoeken door ontginning en creativiteit. Gelukkig is er een gigantische noodgenerator in de stad (The Dreadnought Wreck). Deze zorgt voor warmte in de keiharde wereld. De hoop van de mensheid dus, één van de weinige waar ze zich aan kunnen vastklampen.

De bittere realiteit wordt vaker in je gezicht gesmeten dan het aantal sneeuwballen in een sneeuwballengevecht. De game strafte me telkens weer mentaal af wanneer ik rechtsonder de melding kreeg ’29 people frozen to death’ of ’38 people got sick’. Gaandeweg kon ik dit aantal verminderen door mijn districts tactisch te plaatsen. Verder in deze review ga ik daar dieper op in. De game neemt je in het begin bij de hand maar dan nog ging ik als RTS-leek elk menu af om Frostpunk 2 beter te leren kennen en vooral begrijpen. The Wanderers voeren een race tegen de klok en ik als speler moest hun voorzien van warmte, voeding en een dak boven hun hoofd. Je krijgt (in story/citizen mode althans) 88 weken om alles op orde te krijgen en je mensen tevreden en levend te houden.

Districts als hoop

De verschillende boodschappen die ik las van mensen uit mijn gemeenschap voelden echt aan als een persoonlijke brief naar mij gericht. Ontwikkelaar 11 bit studios deed een goeie zet met deze teksten en creëerde nog meer die kille depressieve sfeer, die al enorm voelbaar was. Ik voelde mij jammer genoeg niet de kerstman na het lezen van vooral smeekbedes en hulpkreten. Integendeel, ik stond meer dan ééns voor een morele beslissing die ik voor mezelf, maar vooral voor The Wanderers moest maken.

Om deze berichten iets of wat te beperken kwamen Districts als geroepen. Net alsof de zon plots begon te schijnen. Was het maar waar in mijn stad genaamd Pragapunk. Als je volledig je eigen ding wilt doen en de story even links wilt laten liggen, dan is Utopia Builder meer the way to go. Dit is de sandbox modus in Frostpunk 2. Ook een ideale manier om vertrouwd te raken met de game en vooral, op je eigen tempo.

In het begin kon ik beroep doen op drie districten, housing, extraction en food. Daar komen later ook nog industrial en logistics bij. Industrial zorgt vooral voor het maken van nog meer grondstoffen en dient meer als bonus. Logistics daarentegen richt zich vooral op relaties met kolonies, outposts en het transport van grondstoffen naar en van je stad. Die laatste worden (bijna) altijd geplaatst aan de rand van de map.Het tactisch plaatsen van districts leverde mij ook bepaalde voordelen op. Een housing district plaatste ik het best bij de centrale generator om mijn mensen van warmte te voorzien. Dit wordt ook aangegeven in balkjes om echt het onderste uit de kan te halen en het maximale van je bonussen te benutten. Voor je ergens kan bouwen diende ik wel de ondergrond eerst ijsvrij te maken. Dit kan je doen door middel van frostbreaking. Dit kost een bepaald aantal werkkrachten (tijdelijk) maar ook heatstamps. Heatstamps krijg je iedere ingame week en vermeerdert bij uitbreiding van je stad, bevolking en districts errond.

Het is allemaal een kwestie van de juiste volgorde te volgen. Eerst frostbreaken tot een bepaald gebied, het juiste district plaatsen en een goede balans houden tussen alle grondstoffen. Esthetisch ziet de game er fantastisch uit. Steampunk in een bevroren omgeving is een enorme meerwaarde aan het beleven van de sfeer in Frostpunk 2.

Obey the law  

Ziekte en dood zijn jammer genoeg het gevolg van de omstandigheden waarin mensen moeten leven in Frostpunk 2. Om meer werkkrachten te genereren heb je verschillende opties. Ziekenhuizen bouwen om minder zieken te hebben of in een bepaald district mensen weghalen om in een ander te werk te stellen. Door deze maatregelen werd de levensstandaard beter in de stad en krijg je een groei in de bevolking. Een goede balans vinden tussen (luxe)producten of grondstoffen verwerken is echt de key om je bevolking tevreden te houden. Boven op je scherm heb je zicht op een al dan niet tekort aan materialen. Het constant managen, daar had ik het in het begin moeilijk mee, maar eens ik dit door had was ik vertrokken. Een puzzel die in elkaar past eens je hier en daar wat aanpassingen doet. Het element dat voor mij van Frostpunk 2 een leuk spel maakt, is dat je constant bezig bent om altijd alles te controleren. Net door die race tegen de klok. Als ik het even niet meer wist kon ik bij elk menu of tab T indrukken om een tutorial te lezen. Kwestie van af en toe eens her op te frissen.

Councill Hall

Wat ook enorm belangrijk is, is het plaatsen van je ‘Councill Hall’. Door bepaalde wetten voor te stellen vervaagt de chaos en spanning onder je mensen. In je parlement zitten 3 partijen: Labourers, merchants en machinists. Binnen deze fracties kunnen mensen zich afsplitsen waardoor er weer een nieuwe partij ontstaat. Elk met hun eigen eisen, noden en behoeftes. Opnieuw trachtte ik hier de kerk in het midden te houden en iets of wat goed te doen voor iedereen. Je kan wetten voorstellen voor 4 categorieën: Survival, City, Society en Rule. Sommigen leverden serieuze voordelen op maar soms moet je inboeten op andere vlakken.

Voorbeeld: ik kon licht chemische stoffen toevoegen aan voedsel waardoor de productie sneller gaat. Nadeel hiervan is dat de kans op ziekte hoger gaat liggen binnen je gemeenschap. En zo zijn er binnen de 4 categorieën een aantal keuzes waar m’n morele beslissingen weer op de proef werden gesteld. Een leuke feature waarmee je als speler in vele richtingen kunt gaan. Onderaan het scherm kon ik mijn relaties raadplegen met de verschillende fracties en hoe ze tegenover mijn wetten stonden. Om de 10 weken kon ik een nieuw wetsvoorstel indienen waardoor alle neuzen terug in dezelfde richting konden staan. Harde keuzes maar soms met goede gevolgen.  

Hubs voor nog meer hoop

Om mezelf wat ademruimte te geven, en het managen van alles iets draaglijker te maken, bouwde ik hubs. Deze plaatste ik neer bij bepaalde districten om stock te creëren van grondstoffen. Deze diende ik natuurlijk om de zoveel tijd te controleren om te checken of ik al dan niet de productie moest hervatten, of verhogen. Wanneer je deze hubs plaatst komen er werkkrachten vrij die je dan weer ergens anders kan tewerkstellen. Als ik dacht dat we binnen de grenzen van onze map bleven had ik het fout. Na een goeie 7uur spelen kreeg ik plots de kans om op expeditie te gaan.

De mens is van nature een jager en wilt ook in deze omstandigheden er alles aan doen om te overleven. Je kan naar de ‘Frostlands’ gaan om een heleboel grondstoffen in 1 keer te vergaren. Voor deze expedities diende ik Frostland Teams samen te stellen. Wetten erdoor krijgen, Logistics districts bouwen en vooral veel research doen helpen je om ver buiten de muren van je stad te gaan verkennen. In ‘The Frostland’ kunnen kolonies worden geplaatst waardoor het nog uitgebreider wordt.

Om de waarom wel af te ronden heb ik nog een laatste pluim over, om op de hoed van 11 bit studios te steken. Frostpunk is voorzien van prachtige visuals en is een genot om naar te kijken. Alles past in het plaatje en ziet er absurd goed uit. Wanneer je inzoomt op je stad of een bepaald district is er leven in de brouwerij en zie je iedereen warm gekleed op en af lopen. Ook de persoonlijke boodschappen, menu’s en cut scenes mogen er absoluut zijn. Een mooi detail dat me opviel: de routes van de districts naar je stad worden aangegeven door een soort gloed. Toch wat gevoel van warmte in Frostpunk 2, eindelijk!

Waarom Niet?

Studeren en bij de pinken blijven

Als je de originele Frostpunk niet hebt gespeeld of je bent niet vertrouwd met het RTS-genre, dan krijg je een overload aan info naar je kop gesmeten. Ik moest vooral veel lezen en dingen opzoeken voor ik iets of wat snapte hoe de game in elkaar zat. Ik raad iedereen aan om alles goed door te nemen en veel op T te drukken voor tutorials te lezen. In één ding zit een slechte balans vind ik. Het bouwen van districts of andere gebouwen gaat veel te traag ten opzichte van de tijd die voorbijgaat. Je kan de tijd wel vooruit spoelen maar dat komt op hetzelfde neer. Het gevolg daarvan is dat ik (zeker in het begin) het gevoel had dat ik nauwelijks grondstoffen aan het vergaren was. De camera stotterde soms en voelde aan alsof ik bleef haperen. Draaien en keren over de map voelde ook nogal stuntelig aan op sommige momenten. Ook bij het hoveren over districts kreeg ik niet meteen het menu te zien en dat frustreerde op bepaalde momenten omdat de camera redelijk traag is.  

Trailer

---