“Emio – The Smiling Man: Famicom Detective Club deed me allesbehalve lachen”

Het genre Visual Novel was me tot voor kort nog onbekend. Maar daar kwam verandering in door deze Emio – The Smiling Man: Famicom Detective Club. De teaser trailer was mysterieus en zorgde ervoor dat mijn nieuwsgierigheid gekieteld werd. Wordt mijn eerste zaak als detective bij de Utsugi Detective Agency een succes? Ontdek het alvast in mijn review van Emio The Smiling Man: Famicom Detective Club.

Waarom Wel?

Sterke start van het verhaal

We spelen dus als een detective bij de Utsugi Detective Agency, dit onder leiding van Shunsuke Utsugi. Wie deze naam herkend, heeft ongetwijfeld The Missing Heir (1988) en The Girl Who Stands Behind (1989) gespeeld. Deze twee titels kwamen trouwens in 2021 opnieuw uit als remake op de Nintendo Switch. 

Het lichaam van scholier Eisuke Sasaki wordt gevonden op een verlaten plaats. De politie is al aanwezig op het plaatsdelict. Op hetzelfde moment wordt het detectivebureau, waar je werkt, gebeld door hoofdinspecteur Kimiharu Kamada. Hij heeft de hulp nodig in deze zaak van zijn vriend Utsugi. Jij, als speler, wordt vanaf dat moment ingeschakeld om hopelijk deze zaak tot een goed einde te brengen. 

Je moet het personage waar je deze zaak mee gaat oplossen, enkel nog een naam geven. Auron Sagara is vanaf dat moment officieel een detective. Later in de game krijg je ook de controle over Ayumi Tachibana. Natuurlijk is dit niet zomaar een moord op een scholier. 

Achttien-jarige zaak duikt opnieuw op

Door wat rond te neuzen en vragen te stellen, ontdekken we dat het slachtoffer is gevonden met een papieren zak over het hoofd en daarop een glimlach op getekend. Door dit toch wel belangrijke detail, ontdekken we dat dit wel eens te maken kan hebben met een zaak van achttien jaar geleden. Deze zaak was toen het werk van een seriemoordenaar, die ze nooit hebben kunnen vatten. 

De zaak van achttien jaar geleden krijgt terug aandacht, maar ook een bekende urban legend komt plots ter sprake, namelijk Emio: The Smiling Man. Deze gaat over een moordenaar die ervoor zorgt dat je voor altijd een glimlach zal hebben. Het wordt luguber met de minuut. 

Doorheen je zoektocht zal je nauw samenwerken met Junko Kuze en Daisuke Kamihara, beide inspecteurs bij de politie. Elk met hun eigen persoonlijkheden. Er zullen ook heel wat dagdagelijkse onderwerpen aan bod komen, zoals liefde, vriendschap en zelfmoord. 

Wie heeft het gedaan? 

Wie is verantwoordelijk voor de moord op Eisuke Sasaki? En heeft het nu iets te maken met die lugubere urban legend, met die onopgeloste zaak van achttien jaar geldeden of is het allemaal gelinkt aan elkaar? Dat moet jij natuurlijk zien op te lossen. Maar hoe doe je dat? 

Je krijgt de mogelijkheid om verschillende stappen te volgen om je ondervragingen en onderzoek succesvol te beëindigen. Natuurlijk moet je heel wat vragen stellen, maar kan je ook iemand roepen, de omgeving of personages aftasten met je ogen, nadenken over wat je best kan doen, je notitieboekje raadplegen voor extra informatie en later in de game komen er nog enkele andere dingen bij. 

Meestal op het einde van de dag, kom je samen met Ayumi in het kantoor om je resultaten van desbetreffende dag te overlopen. Dit gebeurt aan de hand van een review. Dit zorgt ervoor dat je als speler beter aandachtig blijft, want enkel met een goed antwoord kom je verder. Zo zal je soms meerkeuzevragen moeten beantwoorden, of moet je in je notitieboekje foto’s aanduiden van personen. Je zal ook geregeld zelf een woord moeten invullen, dat je dan moet typen via het keyboard dat op het scherm wordt getoond. 

Emio – The Smiling Man: Famicom Detective Club is voorzien van Japanse voice-overs. Dat is niet meer dan normaal, omdat de grafische aspecten van deze game zich voordoen als een anime. Het stemmenwerk is zeker van behoorlijk niveau, wie net als ik het gewend is om geregeld animereeksen te bekijken, weet waar hij zich aan mag verwachten. Grafisch is het mooi gedetailleerd, maar natuurlijk is deze game een visual novel. Dus verwacht je niet aan spetterend vuurwerk.

Waarom Niet?

Visual novel is not my cup of milk tea

Manga’s en anime’s zijn mijnen dada, daarom dat ik natuurlijk Emio- The Smiling Man een kans wou geven. Stiekem was ik ook wel benieuwd naar het genre visual novel. Deze game is niet alleen dat, maar ook in feite een point and clicker. Dan komt bij mij prompt de naam Maniac Mansion en Broken Sword opduiken. Helaas komt deze game nog niet in de buurt van bovenstaande titels. 

Ik bedoel dan vooral op het gebied van de point and click gameplay. Simpel gezegd moet je in Emio: The Smiling Man niks anders doen dan acties aanduiden zoals onder andere Think, Call/Engage en Ask/Listen. In andere games is dit ook natuurlijk, maar dan zie je effectief de acties gebeuren op je scherm. Hier krijg je een scherm te zien, met daarop één of meerdere personages waar je vragen op afvuurt en dat is het dan. Alles speelt zich ook af in first person view. 

Er is maar één juiste weg. 

Je wordt ook constant bij het handje gehouden tijdens je speurtocht, en hierdoor verdwijnt de kracht van het detective zijn volledig. Je bent ook als speler verplicht een pad te volgen in je acties, anders blijf je steeds steken. Vrijheid in de keuze welke acties je wil uitvoeren, heb je helaas dus niet. Op een bepaald moment had ik een gesprek met een personage, waaruit ik iets concludeerde en wou overgaan tot een bepaalde actie, maar dit bracht me steeds terug op het punt waar ik die keuze maakte. Ik moest dus eerst bij wijze van spreken, drie omwegen maken in het stellen van mijn vragen, alvorens ik verder kon gaan. 

Toch wilde ik absoluut het einde weten, maar dat sloeg helaas ook enorm tegen. Wie de game uitspeelt, krijgt trouwens na de credits, de keuze om je baas Utsugi te bellen. Zo kom je terecht in een extra onderzoek, waar Utsugi zelf mee bezig was, toen jij en Ayumi op zoek was naar de moordenaar van Eisuke.

Trailer

---