“Darkest Dungeon 2 is een waanzinnig goede en intense roguelike”

Je hebt zo van die games waarvan je denkt “dit zou wel eens iets voor mij kunnen zijn”. Maar om de één of andere bizarre manier laat je deze toch aan je voorbijgaan. Dit was voor mij het geval met Darkest Dungeon. Tot Darkest Dungeon 2 verscheen. Deze keer besloot ik wel op de postkoets te springen, en oh boy, wat een rit werd me dat…

Waarom Wel?

De toon wordt meteen gezet

Het eerste wat je op je scherm ziet belooft niet al veel goeds. ” Het beste maken uit slechte situaties, verwacht niet dat je zal slagen in je eerste pogingen“. Je weet onmiddellijk wat je te wachten staat dus. Gelukkig werkt dit als een rode lap op een stier op mij. Want een uitdaging ga ik zelden uit de weg.

Zonder ook maar enige voorkennis van de reeks stap ik de gothische wereld van Darkest Dungeon 2 binnen. Ik krijg vier helden voorgeschoteld, die elk over hun eigen skills, stijl, humeur en verhaal beschikken. The Plague Doctor, Grave Robber, Highwayman en Man-at-arms zijn de eerste protagonisten waar je mee start.

Ik ga de details over deze dappere helden achterwege laten. Het is veel leuker om zelf te ontdekken tot wat deze personages in staat zijn. Er zullen uiteindelijk veertien speelbare personages beschikbaar zijn. Al die andere helden zal je zelf moeten ontgrendelen.

De koetsier poetst de postkoets…

De vier helden verplaatsen zich met een postkoets doorheen de grimmige en donkere spelwereld. Een apart vervoermiddel, maar ééntje dat volledig bij de sfeer past van Darkest Dungeon 2. Je zal echter met heel wat zaken rekening moeten houden, en geloof me, het stopt niet bij de postkoets.

Je vier helden kunnen, terwijl ze een ritje maken, genezen van hun wonden van eerdere gevechten. Let op, want dit kan enkel als je over de juiste postkoetsitems beschikt. Dit zijn items die je doorheen je avontuur aan je koets kan bevestigen. Je zal ook heel wat routes kunnen trotseren, met elk hun gevaren.

Wanneer je een Hazardous route inslaat, zal de koets zelf één schade krijgen. Kies je voor een Rough Patch route, dan zullen de wielen het hard te verduren krijgen. Wanneer je één van deze routes neemt, en je kan geen schade meer verdragen op je koets of wielen, dan zal er heel snel een hinderlaag volgen op je helden die in de koets zitten.

Met de vlam in de pijp

Niet alleen je stage coach (postkoets) voorzien van degelijke bescherming is zeer belangrijk, maar ook de Stage Flame in het oog houden is een must. Wanneer je je verplaatst met je koets, brandt er een vlam op je koets. De sterkte van je vlam daalt naarmate de duur van je rit, en je avontuur op dat moment. Wanneer de vlam onder de veertig daalt mag je je aan onheil verwachten.

Gelukkig zijn er enkele middelen om te voorzien dat je vlam minder snel uitdooft. Dit door stage coach items of als je een Assistance Encounters aangaat. Hier zal de lokale bevolking kunnen helpen. Echter bestaat de kans dat niet alle helden staan te springen om de bevolking te helpen. Daar hebben ze elk hun eigen redenen voor. Hierbij zal je als speler de moeilijke keuze moeten maken. Helpen of niet? Dit geldt trouwens voor bijna elke encounter die je passeert. Zo heb je ook Resistance Encounters. Dit zijn encounters waar je het gevecht kan aangaan met de vijanden die dat gebied terorriseren. Wanneer je erin slaagt om dit succesvol te beëindigen, maak je kans op enkele beloningen.

Je zal heel wat plaatsen kunnen bezoeken met je koets. Zo kan je een Watchtower aantreffen die je een deel van het gebied zal onthullen. Of passeer langs The Hoarder die items te koop heeft. Uiteindelijk is het steeds belangrijk om een Inn te bereiken. Daar kan je steeds even op adem komen met je (hopelijk) volledige party. Items en skills kopen, of het versterken van je koets en personages, behoren hier tot de mogelijkheid. En geloof me, dat is niet evident om daar steeds te geraken. Daarom dat ik wijselijk zwijg over The Loathing…

Breinbrekende combat

Moest je het nog niet doorhebben dat Darkest Dungeon 2 een turn-based roguelike role-playing game is, dan weet je het nu wel. Het tactische aspect is met andere woorden eveneens overduidelijk aanwezig. Zeker als ik spreek over de combat van de game, want “amai mijne frak” wat was me dat allemaal.

Elke held beschikt niet alleen over zijn eigen specifieke vaardigheden, maar ook op welke plaats op het slagveld hij/zij het best fungeert. Je hebt als speler de keuze uit vier posities. Het makkelijkst te omschrijven is dat ze horizontaal op één lijn geplaatst kunnen worden. Aan de hand van een schema kan je zien waar je welke held het best kan plaatsen. Aangevuld met het feit dat als deze held op een bepaalde plaats staat, welke vijanden vanuit deze positie geraakt kunnen worden. Daar stopt het echter niet. Door bepaalde skills van, zowel je protagonisten als je vijanden, kunnen deze tijdens gevechten van plaats verschuiven. Dat kan de combat een totaal andere wending geven.

Elke held beschikt over vijf combat skills. Ze kunnen per held één combat item meenemen. Wanneer je over deze beschikt kan je maximum per held twee trinkets dragen. Afhankelijk van je positie zal je je skills kunnen gebruiken. Dus daar moet je als speler allemaal rekening mee houden. Elk foutje dat je maakt, kan (of zal) gigantisch afgestraft worden.

De dood is je slechtste vriend…

Accepteer het maar: leer te aanvaarden dat je gaat sterven, en moet herbeginnen. Dit meer dan je lief zal zijn. Dat is een typisch aspect aan het roguelike genre. Het brengt met zich mee dat je uit je fouten moet leren. Wanneer je weet dat de ontwikkelaar het fantastische permadeath (yup, ik ben enorme fan van dit gegeven) in de reeks heeft zitten, ben ik zelf nog gemotiveerder om de uitdaging aan te gaan.

Death’s Door zal je heel veel op je scherm zien passeren. En dat heeft niet dezelfde betekenis als in het soulslike genre. Deze boodschap komt op je scherm vanaf het moment dat een held of vijand het cijfer nul heeft behaald. Je leeft nog amper, je staat letterlijk voor de deur en kijkt de dood recht in de ogen, maar toch kan je nog overleven. De resistance van de deathblow heeft hier enorme invloed op. Deze weerstand geeft aan hoeveel maximum slagen je nog kan incasseren alvorens je door de deur des doods stapt.

Door een beurt over te slaan win je een kleine hoeveelheid leven terug. Of eventueel personages die kunnen genezen via skills of combat items. Op deze manier laat je de deur op een kier staan, en kan je hopelijk het tij keren en alsnog overleven. Een vijand kan beschikken over een Death Armor, deze armor moet je zien weg te krijgen. Vanaf het moment dat je hierin slaagt, verdwijnt de vijand. Tipje van de sluier, de skill Execution kan hier wonderen doen.

Een sfeer om de kriebels van te krijgen

Wat me vanaf de eerste seconde opviel aan Darkest Dungeon 2 is de fantastische. De eerste woorden die uit de mond van narator Wayne June komen zijn weergaloos en enorm passend bij dit soort game. Ook de unieke gotische stijl kan ik enorm appreciëren. Vol bewondering liet ik me omhelzen door een sfeer, die je als je mentaal in orde bent, volledig wil vermijden.

Toeval of niet, maar de mentale toestand van je personages is in deze game ook een zeer belangrijk aspect. Want door alle geschifte zaken die zich afspelen in Darkest Dungeon 2, is het niet meer dan normaal dat je er het hoofd bij verliest. Zo word je getrakteerd op Horror, deze hebben effect op de mentale toestand van je personage.

Afhankelijk van hoe dat personage op dat moment in de expeditie staat. Zo kan je een Meltdown krijgen en zal je held, of een deel van je party, de gevolgen hiervan dragen. Staat je personage echter sterk in zijn schoenen, dan is deze bestand tegen de aanval op je mentale welzijn, en geniet je van Resolute, waardoor je held, of ook hier een deel van je party, healing krijgt.

Kaarsjes branden, veel kaarsjes…

In Darkest Dungeon 2 moet je ook heel wat skills, trinkets en items gebruiken. Deze kan je verdienen of kopen. Met je Mastery punten kan je je skills versterken. Relics zijn de currency van de game. Hiermee kan je bepaalde voorwerpen kopen. Met de Baubles koop je trinkets, stage coach items en kan je je koets repareren.

De Candles of Hope zijn van cruciaal belang. Deze verzamel je doorheen je expeditie. Wanneer deze abrupt wordt stopgezet, zal je de verzamelde Candles of Hope kunnen spenderen aan het begin van een nieuwe expeditie. Aan het Altar of Hope kan je in verschillende gebieden items kopen, je helden versterken en nieuwe personages vrijspelen.

Waarom Niet?

Enkel voor doorzetters met stevige tanden

Wie tot dit punt van de review is geraakt, geef ik een welgemeend applaus. Zoals je hierboven al hebt kunnen lezen, ziet het er niet naar uit dat Darkest Dungeon 2 een makkelijke game is. Ik zal het anders verwoorden, Darkest Dungeon 2 is zo moeilijk, dat ik durf te wedden dat heel wat onwetende gamers die toch deze game starten, na maximaal twee uur zeggen “mij niet bellen”.

Je moet met gigantisch veel dingen rekening houden. De vlam van je koets, welke route je gaat nemen, enzovoort. Op welke positie plaats ik mijn personages? Dat is uiteindelijk nog maar een peulschil wat deze game inhoudt. Ik hou enorm van dit soort games, maar ik kan zeer goed begrijpen dat dit genre niet voor iedereen is gemaakt. Net zoals bijvoorbeeld het soulslike genre dus. Wie echter tijd, geduld en doorzettingsvermogen in Darkest Dungeon 2 kan steken, zal de magie achter deze game ontdekken.

Gameplay

---