“Paper Mario: The Thousand-Year Door is een fantastische game”

De originele Paper Mario: The Thousand-Year Door zag het levenslicht in
2004 op Nintendo GameCube. Ondertussen zijn we 20 jaar later. Dezelfde
ontwikkelaar van toen, Intelligent Systems, brengt de game opnieuw uit, samen
met Nintendo voor de Switch.

Waarom Wel?

Volg de magische kaart

Ooit is er een stadje aan de zee gebouwd, maar door een natuurlijke ramp moest de stad eraan geloven. Ze zonk tot aan de bodem van de zee. Enkele jaren later werd een nieuwe poging ondernomen, en bouwde ze Boevechem. (Inderdaad, ik heb de game in het Nederlands gespeeld en de vertaling is hilarisch). Echter is er nu sprake dat er achter een duizendjarige deur (millennium deur), heel wat schatten aanwezig zijn van het verloren koninkrijk.

Het avontuur gaat van start wanneer Princess Peach een magische kaart in handen krijgt in datzelfde Boevechem. Ze roept de hulp in van Mario, en deze komt zo snel mogelijk naar de beruchte stad.

Eenmaal daar aangekomen is Princess Peach ontvoerd (wie had dat gedacht)? Ze is ontvoerd door de X-Nauts, die ook van plan waren de kaart te bemachtigen. Gelukkig had Peach de kaart opgestuurd naar Mario, en ontmoet hij al snel zijn eerste kompaan op dit doldwaze avontuur. Je ontdekt dat je zeven juweelstenen moet verzamelen om de millennium deur te kunnen openen, en op deze manier de schat te veroveren.

Je staat er niet alleen voor

Tijdens dit fantastische avontuur ontmoet je heel wat bijzondere figuren. Elk met hun eigen vaardigheden. Goombella schiet je onmiddellijk te hulp en kan je voorzien van heel wat info over Boevechem. Zij trekt met jou mee op avontuur, dit is niet iedereen gegeven, maar je mag toch rekenen op ongeveer 9 kompanen die je vergezellen.

Elk personage heeft zijn eigen verhaal, waar je je als speler in kan verdiepen. Zo heb je Koops, die niks zelfvertrouwen heeft. Sinds de verdwijning van zijn vader is dit er niet beter op geworden. Toch kan hij zijn moed bij elkaar rapen om samen met Mario zijn vader te gaan zoeken/wreken.

Het is zelfs mogelijk om op bepaalde momenten in het spel met Princess Peach en Bowser te spelen. Princess Peach wordt gevangengehouden op de maan, maar kan via een computer info versturen naar Mario.

Bowser heeft zoals we gewend zijn snode plannen en wil die juweelstenen voor zichzelf houden. Hij wil op deze manier de wereld veroveren, maar zijn plan loopt niet zoals hij had gedacht. Je zal geregeld kisten vinden die jou om hulp vragen een sleutel te zoeken, zodat je deze kan openen.

Wanneer je de kist opent, zal de kist je vervloeken. Dat denkt de kist want eigenlijk beloont hij Mario met heel wat vaardigheden die je tijdens je avontuur kan gebruiken. Zo kan je jezelf in een papieren vlieger veranderen om op plaatsen te geraken, waar je voorheen niet geraakte. Of je kan je ook zo dun maken als een blaadje papier, zodat je tussen zeer smalle openingen kan.

Letterlijk en figuurlijk een strijdtoneel

Paper Mario: The Thousand-Year Door ziet er fantastisch uit op zijn eigen bijzondere manier. Dat wordt tijdens de combat nog beter benadrukt. Je kan steeds met Mario en een kompaan, het opnemen tegen heel wat vijanden. De combat verloopt, net als in de vorige remake Super Mario RPG, turn-based. Dat maakt het voor mij persoonlijk al zeer interessant.

De combat is letterlijk en figuurlijk een strijdtoneel. Deze speelt zich namelijk af in een toneelsetting. Afhankelijk waar een gevecht ontspoort, zal er een soortgelijk decor gecreëerd worden. Elk om de beurt mag je aanvallen of verdedigen. Ook hier moet je bij de pinken blijven. Wanneer je aanvalt en een juiste actie uitvoert, versterk je op deze manier je aanvallen. Als de vijand aanvalt kan je door een druk op een knop de aanval blokkeren en zelfs op het juiste moment een aanval counteren.

Daar stopt het niet. Je zal doorheen je avontuur pins verzamelen. Deze kunnen Mario voorzien van heel wat voordelen. Afhankelijk hoeveel pinpunten je kan gebruiken, kan je meer voordelen gebruiken. Zo kan je meer schade doen met je hamer (er kunnen zelfs decorstukken op de vijand vallen of je party) of kan je een stuitersprong doen. Met een juiste timing spring je op elke vijand zijn hoofd. Je beschikt ook over superkrachten, zo kan je al je leven en je bloempunten (dit geeft aan hoeveel voordelen je kan gebruiken) opvullen. Wanneer je 100 sterren verzamelt, stijg je in level en kan je ervoor kiezen om je leven, bloempunten of pinpunten te verhogen.

Tijdens je gevechten is er publiek aanwezig. Hoe beter je vecht, des te enthousiaster het publiek. Je kan ze zelfs charmeren. Op deze manier kan je sneller superkrachten gebruiken. Let wel op, want het kan zijn dat er tussen het publiek enkele zure frieten zitten, die met stenen willen gooien. Dit kan je voorkomen met wederom een druk op een knop. Aan de andere kant, is het ook mogelijk dat er fans tussen het publiek zitten die dan voorwerpen kunnen gooien waar je voordeel uit kan halen.

Waarom Niet?

Backtracking is wat te veel van het goede

Het was moeilijk om een minpunt te vinden in deze turn-based RPG. Toch kon de backtracking in deze game iet simpeler opgelost worden. Zeker in chapter 5, bij de piraten is dit huilen met de pet op. Je gaat als ik met niet vergis drie keer over en weer om telkens iets af te geven. Bij de eerste keer ontdek je zelfs dat je de vaardigheid nog niet hebt om verder te geraken. Gelukkig is het in deze remake nog beperkt gebleven. In de originele game was dit problematischer. Nu kan men op een bepaald moment gebruik maken van een kamer die gevuld is met buizen die leiden naar elk chapter.

Trailer

---