Deze week opnieuw een tip, namelijk Ripley, uit het rijke (maar daarom niet altijd kwalitatieve) aanbod van Netflix. Ik moet toegeven dat ze mij meer en meer verrassen door series te brengen die ik eerder bij HBO zou zien belanden.
Deze review werd ingestuurd door Nonkel Film – JV
De miniserie (acht afleveringen) Ripley bijvoorbeeld. De drie hoofdrolspelers Matt Damon, Jude Law en Gwyneth Paltrow van toen zijn in de serie vervangen. Zij werden vervangen door Andrew Scott (man, man, man, wat een acteur), Johnny Flynn en Dakota Fanning.
Het verhaal
Het verhaal is sowieso een klassieker (en de serie volgt heel nauwgezet het boek). Tom Ripley is een kleine crimineel die zo onopvallend mogelijk door het leven probeert te gaan en hier en daar probeert een slag te slaan. Op een dag wordt hij aangesproken door een privé-detective die hem op de hoogte brengt van een specifieke opdracht. Een rijke eigenaar van een scheepswerf is het beu dat zijn zoon Dickie zijn geld verbrast in het zonnige Italië en vraagt aan Ripley om op zijn kosten naar daar te reizen en zijn zoon te overtuigen terug te keren naar de US en daar een serieus leven te leiden.
Bon, er bestaan ergere opdrachten dan dat, dus we belanden met Ripley al snel aan de prachtige Amalfikust. Het leven dat Dickie daar leidt, maakt Ripley jaloers en hij besluit dat hij dat leven eigenlijk voor zichzelf wil. Met alle gevolgen vandien, maar ik ga niets spoilen natuurlijk.
Zwart-wit
Heel wat zaken maken van deze serie een absolute atypische Netflix serie. De enige gelijkenis met een ander Netflix product is de figuur van Tom Ripley. Die zou je kunnen zien als een soort Lupin. Dan bedoel ik een crimineel zonder identiteit, die overal mee wegkomt en door zijn gedrag ook wel sympathie opwekt bij het publiek. Maar daar stopt elke vergelijking tussen beide series of figuren. Ripley is een zwart-wit reeks, wat ook voor mij altijd wennen is. Dat prachtige Italiaanse landschap zonder kleuren zien is ergens echt wel een gemis.
Daartegenover staat dat de beelden zelf en de manier waarop er gefilmd werd bij momenten adembenemend is. En het gaat redelijk traag vooruit, dit is geen serie die je effe bingewatcht op een zaterdagavond. En dat heeft ook te maken met de regisseur, Steven Zaillian, die ook de regie deed van de HBO serie “The Night Of”. Deze zit nog altijd in mijn persoonlijke top drie van beste HBO series ooit. Ook die serie had de nodige “noir” en traagheid, maar duurde langs de andere kant geen minuut teveel. En tenslotte: de acteerprestaties.
Zoals ik al zei: die Andrew Scott is een absolute topacteur (hij kreeg ook enorm veel lof voor zijn rol in de recente film “All of Us Strangers”) en Dakota Fanning krijgt zeker in het begin van de serie weinig minuten, maar één oogopslag van haar is genoeg om 1000 woorden uit te beelden.
Ripley, is dus te zien op Netflix. Net als de 25 jaar oude film The Talented Mr. Ripley. Zelfde verhaal maar toch helemaal anders.
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
