“Sand Land is een mooi eerbetoon aan Akira Toriyama”

Na de manga en de anime, kan je sinds vorige week Sand Land op je console en PC spelen. Een actie RPG van de veel te vroeg overleden grootmeester Akira Toriyama. Gekend van niet alleen Dragon Ball maar ook van de Dragon Quest games. Dus maak je klaar om samen met Pragalicious in de woestijn van Sand Land te duiken!

Waarom Wel?

Herkenbare stijl

Net zoals een Picasso of een Van Gogh heeft Akira Toriyama een heel herkenbare visuele stijl, die je ook in Sand Land ten volle kan bewonderen. Ook de personages zijn typisch van zijn hand. Om de inwoners van Sand Land te redden moeten een sheriff, een demonenprins, diens hulpje en een vrouwelijke tank-mekanieker de Bron ontdekken die water voor het volk kan brengen. En dat allemaal terwijl het Royal Leger hen achtervolgt en een kopje kleiner wil maken. Fans van Toriyama zullen onmiddellijk zijn wereld herkennen. Het lijkt er wel op dat de man, in zijn veel te korte carrière, een eigen universum heeft uitgebouwd dat zowel betrekking heeft op anime, manga als games. En dat is toch wel bijzonder indrukwekkend.

Daarnaast zullen levenslange fans ook de thema’s herkennen die zijn werk zo aantrekkelijk maken. De relatie tussen mens en demon staat ook centraal in Sand Land. Want Beezlebub, de duivelse prins en zoon van Lucifer heeft het zo niet met mensen. Maar wanneer de norse sheriff Rao hem aanbiedt om op avontuur te gaan, wordt hij toch gedwongen om met een mens samen te werken. Beezlebub, Thief, Roa en Ann is een kwartet dat alleen uit de pen van Toriyama zou kunnen vloeien. Bij momenten kinderlijk naïef en nogal stereotiep maar wel met het hart op de juiste plaats. Het zal dan ook niet lang duren alvorens je helemaal ingepalmd wordt door deze olijke bende.

Herkenbare gameplay

Fans van de Dragon Quest games zullen de mechanics van Sand Land al snel doorhebben. Er is een open wereld om te verkennen: er is hand-2-hand combat, er is wat klimwerk maar je zal vooral heel veel rondrijden. In allerlei verschillende voertuigen: van een tank tot een motorfiets maar vooral ook een erg cool Battle Armor. En als kers op de taart zal je zelfs op een raptor kunnen rijden. De voertuigplay is bijzonder goed uitgewerkt en dat is ook nodig natuurlijk doordat het overgrote deel van de game hieraan is gewijd.

Om het verloop van de game ietwat interessant te houden kan je niet alleen zoals in typische RPG’s je personage nieuwe skills toekennen, je kan ook je voertuigen upgraden. Daarvoor heb je components nodig die je kan verzamelen door bepaalde vijanden te verslaan. Om het verhaal wat meer spanning te geven bevat Sand Land ook een aantal sneak missions. Die vallen wat uit de toon in vergelijking met de rest van de game maar daarover later meer.

NPC’s en sidequests

Naast rijden, klimmen en vechten zal je vooral ook veel praten met de honderden NPC’s die je zal tegenkomen in Sand Land, elk met hun eigen verhaal. Sommige vertellen een droevig verhaal maar de meeste inwoners van dit zandige land hebben gewoon dorst. Om de main quest uit te spelen heb je een goeie 25 uur nodig. Maar bij Pragalicious kunnen we iedereen aanraden om alle sidequests te tackelen. Dat brengt de speelduur op een respectabele 40 uur maar vooral: het unlockt allerhande extra’s die de gameplay een pak leuker maken.

Waarom Niet?

Dragon Quest

Het is moeilijk om Sand Land los te koppelen van het andere werk van Akira Toriyama en met name van Dragon Quest. Deze games voelden al aan als het definitieve werk van een genie en vooral delen 8 tot 11 benaderen de absolute perfectie. Ze hitten de sweet spot voor JRPG’s met fantastische personages en geweldige gameplay. En helaas haalt Sand Land op geen enkel gebied datzelfde niveau. Was er minder betrokkenheid van Toriyama zelf of leent het bronmateriaal zich gewoon niet tot meer diepgang? We zullen het nooit weten.

Zeker in de tweede helft van de game wanneer het kwartet Sand Land inruilt voor Forest Land, stopt de karakterontwikkeling helemaal. De focus van de game verschuift volledig naar de combat en dat voelt wat sneu aan.

Tanken of knokken?

Gelukkig speelt het overgrote deel van de combat zich af vanuit je verschillende voertuigen want de man tegen beest gevechten missen wat pit. Sterker nog: ze zijn ronduit saai. Het is het meest onderontwikkelde aspect van de game en had er, eerlijk gezegd, beter uit geknipt geweest. Het is dan ook omdat de combat met voertuigen zo fun is dat al de rest zo saai aanvoelt.

Trailer

---