“The Outlast Trials is een unieke game in het survival horrorgenre”

Je wordt wakker met een bebloed verband op je gezicht. Je ogen moeten wennen aan het felle licht maar je oren werken, helaas, nog goed. Er klinken onheilspellende schreeuwen en doodsratels om je heen. In de hoek van de kamer ontwaar je een gemaskerd figuur. Het is een dokter en hij gaat een andere patiënt te lijf met een drilboor. Plots keert hij zijn priemende blik op jou. Pure horror!

Wie na het lezen van deze openingszinnen zoiets heeft van: laat maar zitten hoor –Praga gaat zich hier zeker aangesproken voelen- die kan ik geen ongelijk geven. Outlast gaat multiplayer maar boet op geen enkel moment in aan onvervalste terreur. Moedige gamers lees gerust verder, angsthazen maak godverdorie dat je weg bent!

Waarom Wel?

Koude Oorlog en koude rillingen

Trials is de vierde game in het Outlast universum. Deze keer speelt het verhaal zich af tijdens de Koude Oorlog. De boosaardige Murkoff Corporation ontvoert onschuldige mensen en gebruikt ze als proefkonijnen om brainwashing en mind control op te testen. Jij en drie andere vrienden zullen de trials moeten overleven om je vrijheid te herwinnen.

Wie één van de vorige Outlast hoofdstukken speelde, weet maar al te goed dat die games single player zijn. Met The Outlast Trials slaat ontwikkelaar Red Barrels voor het eerst de multiplayer richting in. Met succes want alle elementen die de trilogie zo huiveringwekkend maken, blijven behouden.  The Trials is een voorbeeld van hoe je een game die je alleen speelt toch kan transformeren naar een spannende multiplayer beleving.

En tot mijn eigen verbazing is het vooral de paniek van je eigen teammates die voor koude rillingen zorgt. Want natuurlijk hoor je liever niet je beste vrienden schreeuwen dat ze leegbloeden terwijl er een onverslaanbare gek achter je veren zit.

Samen werken, samen sterven

Of je de game nu alleen speelt of met z’n vieren, je start de Trials altijd vanuit een retrofuturistische kamer in een psychiatrie. Die kan je bovendien indelen met je eigen spulletjes, snuisterijen die je kan winnen tijdens de trials. Eens de deuren openen, dan sta je daar met je team. In je ziekenhuispyjama met een viewmaster over je ogen geboord.  Na een korte laadtijd beland je in een hangar vol vreemde mannequins en een stel moorddadige gekken die er op uit zijn om je te vierendelen. De nadruk in The Trials ligt veel minder op het verhaal, maar daarover straks meer.

Je doorloopt vijf hoofdstukken: het politiebureau, het weeshuis, de kermis, het gerechtshof en de speelgoedfabriek. Eens je die allemaal overleefd hebt, rollen de eindcredits. Om de trials te overleven zal je samen met je team allerhande opdrachten tot een goed einde moeten brengen. Gaande van sleutels vinden om deuren te openen -die je trouwens uit de lijken van onthoofde deelnemers moet vissen- tot het veel bravere toevoegen van filmspoelen aan oude projectors.

Hoewel je The Outlast Trials op je ééntje kan spelen raden we hier bij Pragalicious ten zeerste aan om een stel vrienden of rando’s samen te brengen. Het gaat je playthrough er veel eenvoudiger op maken. (de single play is brutaal moeilijk)

Procedural generation

The Outlast Trials is gedeeltelijk procedural generated. Het leveldesign blijft hetzelfde maar de gesloten deuren veranderen dus van locatie. Het zorgt voor wat beperkte herspeelbaarheid maar vooral voor nog meer angst en chaos. Want net zoals in de voorgaande games is er geen combat. Je enige optie om te ontsnappen is vluchten of je verstoppen onder een bureau of een kast. En ik kan je vertellen dat ik meermaals het woord modderfokker heb laten vallen wanneer er maar één verstopplaats is en je daar met één van je teamgenoten staat. Hij was net iets sneller en kan zich verschuilen, ik zet het voor de tiende keer op een lopen in de hoop geen kopje kleiner gemaakt te worden door die aanstormende gek.

Gelukkig zijn er wel wat buffs om je verblijf in het gekkenhuis wat aangenamer te maken. Door een trial te kloppen win je XP, geld en cosmetics. Die currency kan je dan op zijn beurt gebruiken om RIGS te kopen, dat zijn abilities die je kan inschakelen. Zoals Stun, Blind, Heal en mijn favoriet X-Ray waarmee je door muren kan kijken en je dus weet waar je vijanden zitten. Amp en prescriptions zorgen dan weer voor permanente boosts. Je kan stiller sluipen of je sterft net niet na een dodelijke aanval. Hoe meer je speelt, hoe meer je van dit soort shit verzamelt en hoe makkelijker je de Trials kan overleven. Echter in zijn herhaling ligt de grootste valkuil van The Outlast Trials.

Waarom Niet?

Het leven na de Trials

De herspeelbaarheidsgraad van The Outlast Trials ligt laag en dat is te wijten aan een paar verschillende verbeterpunten. Waar de originele trilogie, als single player game, inzette op een sterk verhaal met interessante personages, staat nu de multiplayer ervaring centraal. Té centraal. Red Barrels had gerust wat meer mogen inzetten op een creëren van een meer interessante wereld met memorabele slechteriken.

Er mag dan wel een procedural generation element in de game zitten maar op het einde van de rit zal je steeds dezelfde proeven moeten herhalen. Na een goeie tien uur sluipt de verveling erin. Er is helaas ook niks om dat te veranderen. In klassieke shooter games heb je nog het verrassingselement van met, of tegen, anders spelers te spelen. Dat valt weg in The Trials want dit is dan wel een directe rip-off van de Dead By Daylight formule, met het grote verschil dat er geen onvoorspelbaarheid in de baddies zit want die worden niet bestuurd door een andere human player.

Grinden

Wat er overschiet is een regelrecht grindfest. Een bekende filosoof zei ooit dat zijn definitie van hel er om draait om telkens, dag in dag uit hetzelfde te doen. Wel zo voelen The Outlast Trials na een goeie twintig uur aan. En de enige reden om verder te spelen is XP grinden om RIGS of AMPS te unlocken. Of je daarmee de psychose kan tegengaan, dat zal afhangen van je eigen wilskracht. Na een eerste en tweede playthrough blijft er te weinig over van de game om nog meer investering te verantwoorden.

Trailer

---