“Welcome to ParadiZe is een zeer aangename verrassing geworden”

Er zijn zo van die niche games die onaangetast zouden blijven in mijn leven als gamer. Welcome to ParadiZe is er zo eentje die ik nooit zou spelen, mocht ik geen reviewer zijn. In Welcome to ParadiZe kom je terecht in een wereld vol miserie maar tegelijkertijd ook met zicht op beterschap. Word ik verwend en stap ik echt in een paradijs met palmbomen binnen? Of aanschouw ik een wereld vol treurwilgen, die net als de zombies, wankelend paraderen in het straatbeeld?

Waarom Wel?

Punkrocker of bibliothecaresse        

Voor ik echt aan de slag kon liet ontwikkelaar EKO Software me een personage kiezen. In totaal zijn er 12 personages en mijn oog viel meteen op het nogal ruige punkrocktype. Dit in de hoop dat dit de zombies enigszins ging afschrikken tijden confrontaties.

De wereld is in paniek want er heerst al enige tijd een zombie-epidemie op Aarde. Gelukkig hebben er enkele wetenschappers hun knappe koppen bij elkaar gestoken en een soort technologie ontworpen waardoor we controle krijgen over de hersenvreters. Het hoofd van deze organisatie is Alan Tusk (komt die naam u bekend voor?). Hij is een mooi voorbeeld van de subtiele humor die aanwezig is in deze survival game. Dankzij deze uitvinding kunnen mensen in harmonie samenleven in een gemeenschap, ver weg van (vijandig) wandelend rot vlees.

De technologie zorgt ervoor dat de ondoden me gingen gehoorzamen en dus ook meehielpen om grondstoffen te verzamelen en me beschermden tegen hun ‘niet zo vriendelijke’ concullega’s. Maar daarover later meer. Ik kwam met mijn punkrocker iets minder goed terecht en diende mijn eigen ParadiZe te bouwen, of toch op z’n minst iets wat erop leek. Om mijn weg te vinden in de nogal tamelijk grote wereld, kon ik rekenen op een handige overzichtelijke HUD. Rechtsboven vind je een minimap om te navigeren tussen de zombies en linksonder staat je inventory, vergezeld met meters voor je stamina, health en level.

Bouw je eigen nederzetting

Wie aan de woorden apocalyptisch en zombie-invasie denkt, legt meteen de link aan loot die overal verspreid ligt. Dat is hier niet anders, aangezien EKO Software ons de perfecte setting voorschotelt om alle hoekjes van de map af te zoeken. De game speelt vanuit een isometrisch standpunt en zo begaf ik me een weg tussen de verschillende landschappen, op zoek naar materiaal om mijn overlevingskansen zienderogen te vergroten.

Wat enorm goed gedaan is door de ontwikkelaar, is dat de camera een boom laat verdwijnen van zodra je er voorbijloopt, om toch maar geen kostbare loot te mislopen. Daarnaast zorgt het camerastandpunt er ook voor dat je gevaar ziet, voor je de hoek van een gebouw omloopt. Kwestie van snel te handelen of om te keren zodat je niet meteen op een groepje zombies botst.

Zoals hierboven vermeld valt er genoeg te rapen qua loot. Het craften van verband, pijlen, kogels en andere basismiddelen kan je gewoon vanuit je inventory doen. Check dus zeker of je nog genoeg van alles hebt tijdens een moment wanneer je niet wordt lastiggevallen door zombies. Als u dacht dat dit het was dan zeg ik “wacht!”, want er is meer. Uniekere wapens dan een gewone knuppel of luchtpistool kunnen gecraft worden in een wapenfabriek die je zelf neerzet op grote open vlaktes op de map.

Daarnaast is er ook de mogelijkheid om een houtfabriek neer te poten (inclusief werkende zombies) om altijd genoeg grondstoffen te hebben. Voor ik het wist had ik mijn eigen nederzetting of ParadiZe die ik ook later in de game volledig kon ommuren voor extra verdediging. Het craftingsysteem is tamelijk uitgebreid en zorgt voor genoeg variëteit zodat het uitroeien van zombies, of de verdediging tegen een invasie, niet snel gaat vervelen.

Zombot is mijn beste vriend

De combat is simplistisch maar zo enorm fun, mede dankzij de variatie aan wapens die ik hierboven al kort aanhaalde. Een normale aanval en een heavy aanval behoorden tot mijn arsenaal plus mijn Zombot die een enorme hulp is tijdens confrontaties. Jouw persoonlijke zombie-bodyguard gaat niet enkel zombies aanvallen maar ook intimideren of weglokken naargelang welke perks je instelt. In een apart menu kan je 4 perks verdelen voor in of uit een gevecht. Zo koos ik ervoor om buiten een gevecht grondstoffen te verzamelen of mij te healen. Tijdens een aanvaring met de zombies koos ik ervoor om zombies weg te lokken of hen te hacken zodat ik een mannetje extra op het slagveld had.

Gaat jouw Zombot dood? Nog doder dan dat ie al was bedoel ik, geen probleem. Even een hackinghelm maken vanuit je menu en je kan zo terug ééntje vangen om je bij te staan tijdens of na een knokpartij. Naast perks kon ik mijn Zombot verschillende fancy kleuren geven en allerlei materiaal die ons nog meer voordelen gaven. Een zadel waarmee je op je zombie kan rijden of een harnas met verschillende scherpe houten spieën zijn enkele van de vele voordelen.

De variatie vond ik niet enkel in de wapens maar ook in het aanbod vijanden. Zombies zijn uitgerust met soms letterlijk toeters en bellen om hulp van andere zombies te krijgen of een ondode eekhoorn die aan je been blijft hangen voor een tijd om in je knoesels te bijten. Allemaal zaken die bijdragen aan de enorm toffe gameplay van Welcome to ParadiZe.

Apocalyptische wereld vol variëteit

De map waar je je agressie en opgekropte frustratie op zombies kan botvieren zit vol met leuke en handige locaties. Fast traveling gebeurt via een soort ondergronds buizensysteem. Ken je die buizen van vroeger in een bedrijf? Waar documenten via doorzichtige buizen van het bureau naar het magazijn of omgekeerd konden verstuurd worden? Dat, maar dan met mensen. Niet enkel ik kon gebruik maken van dit ingenieus reissysteem, ook zombies hebben zo hun eigen transportmiddelen. Uit een soort roestige ‘Jeepers Creepers’ rioolbuizen worden overal in de map zombies uitgespuwd. Sloop deze, anders blijven er zombies respawnen en mis je een hele hoop loot.

Hoe minder zombies, hoe meer vreugde want overal op de map zijn plekken te vinden die iets meer achtergrond brengen van het verhaal of speciale loot verborgen houden. Bruggen die verwoest zijn repareer je om shortcuts of nieuwe delen van de map te ontdekken. Wil je dat het allemaal wat sneller vooruitgaat dan kan je gerust een tweede speler laten joinen om de wereld te verkennen van Welcome to ParadiZe. Grafisch ziet de game er dik ok uit en is er een aangename balans tussen verschillende weersomstandigheden. In woestijngebied is er al weleens een zandstorm en in bosrijke gebieden kan het plots flink goed gaan gieten.

Waarom Niet?

Braindead

De personages zitten vol humor maar de meesten hadden eigenlijk evenveel inhoud als de zombies. Ik voelde niet meteen een meerwaarde voor het verhaal bij de meeste van de personages, en wou zo snel mogelijk terug dingen bouwen en nieuwe plaatsen ontdekken. Het verhaal kon me gewoonweg niet vasthouden. Zonder het verhaal te volgen kom je ook niet verder in de game dus was het meermaals hoppen van quest naar quest om daarna terug vogelvrij materiaal te verzamelen voor mijn nederzetting.

De zombies zijn vrijwel weinig tot nooit uitdagend genoeg. De enige vorm van uitdaging vond ik de grote groepen zombies of de dungeons die je kan verkennen en zombievrij maken. Maar zelfs, en zeker als je in co-op speelt, is het alsof je door hersenloze klompjes boter snijdt. Enorm fun maar op vele momenten te makkelijk. Ook sommige animaties voelen wat stroef aan maar dit had gelukkig weinig tot geen invloed op de gameplay en is verwaarloosbaar als minpunt.

Gameplay

---