“Silent Hill: Short Message is gewoon een lekker gratis hapje”

Op 31 januari 2024 kregen we tijdens het State of Play event een gratis geschenk van Sony en Konami, namelijk Silent Hill: Short Message. Met de voorgeschiedenis van P.T. was het niet verwonderlijk dat deze gratis game al snel 2 miljoen keer werd gedownload. Ook ik kon niet aan de verleiding weerstaan.

Waarom Wel?

Euhm, de zelfmoordlijn bellen?

Ik ben iemand die enorm goed tegen horror kan. Nauwelijks zal ik schrikken van jump scares en dergelijke. Ik moet grif toegeven dat ik enkel in Resident Evil 7 geregeld op het puntje van mijn stoel zat. Aangezien Silent Hill: Short Message zich ook afspeelt vanuit het first person perspectief was ik enorm op mijn hoede.

Bij het opstarten van de game is de toon alvast gezet. Er wordt een boodschap op het scherm geplaatst over zelfmoord. Als je hier als speler de neiging toe hebt, of mensen kent die met dit probleem kampen, dan je best hulp kan inschakelen. Er wordt zelfs aangeraden om vanaf dit moment niet verder te spelen. In wat voor game ben ik terechtgekomen?

Al snel blijkt dat het niet enkel over zelfmoord gaat. De hedendaagse topics die in bepaalde periodes (zelfs nu nog) taboe waren, worden in deze game duidelijk op de kaart gezet. Pesten, gedrag omtrent sociale media, misbruik van kinderen en het durven vragen van hulp aan vrienden zijn enkele topics die zich in deze game afspelen.

Beklijvende sfeer

Je speelt Anita, een 18-jarig meisje met duidelijke issues. Plots ontwaak je in een appartement, genaamd “Villa”. Je hebt geen enkel idee, wat je daar doet of zelfs hoe je daar bent terechtgekomen. Je hebt enkel je smartphone die vooral als zaklamp fungeert. Toch ben je via berichten op je mobiel in contact met twee van je vriendinnen Maya en Amelie. Wat is er toch aan de hand?

De game speelt zich voornamelijk af in de Villa. Dit is een soort van labyrinth dat je moet doorkruisen, verdeelt in drie chapters. Elke kamer die je betreedt zal je dichter tot de eindconclusie brengen van Silent Hill: Short Message.

De sfeer is echt beklijvend, zeker wanneer je bepaalde kamers betreedt. Als speler word je op deze manier geconfronteerd met zaken die je ook in het dagelijkse leven meer dan je lief zijn tegenkomt. Zo heb je een kamer die behangen is met briefjes vol verwijten. Wat voor een loser ben je wel niet, of wat een lelijk schepsel ben jij…

Waarom Niet?

Niet wat ik ervan verwacht had

Ik had redelijk hoge verwachtingen van deze game. Ik wist natuurlijk op voorhand dat dit geen al te lange game zou worden. Reken dat je tussen de twee à drie uur nodig hebt om de eindcredits te zien passeren op je scherm.

Ondanks dat het op een goede manier hedendaagse problemen op de kaart zet, had ik toch een andere ervaring verwacht. Ik had constant het idee van, “achter deze hoek gaat een moment komen waar ik wel eens zou kunnen schrikken”. Of “als ik deze deur open gebeurt het”. Helaas heb ik dit in mijn ongeveer drie uur durende speeltijd geen enkel moment beleeft. Voor mij is dit persoonlijk geen horror.

De achtervolgingen zijn pover

Wie Silent Hill ooit heeft gespeeld, weet wat je als speler te wachten stond wanneer er storing op je radio kwam. In deze Silent Hill: Short Message doen deze momenten zich voor als je smartphone begint te haperen.

Wanneer dit voor de eerste keer gebeurde, dacht ik echt nu gaat het gebeuren. Wat volgde werkte voor mij eerder naar het irritante toe. Je wordt door een Cherry Blossom monster achtervolgt. Je moet als speler zien te ontsnappen doorheen een doolhof van gangen, kamers en deuren. Dit moet je ongeveer een keer of drie doen, doorheen de game, maar hoe meer je dit moet doen, des te vervelender het wordt.

Eerlijk gezegd genoot ik van de sfeer en hoe de ontwikkelaar de topics aan bod brengt. Doordat ik de achtervolgingen te pover vind, en er niet genoeg echte horror aanwezig is. Kan ik hier niet spreken over een topper van formaat. Ondanks dit is de game niet al te lang, en bovendien gratis te spelen. Dus je kan het zeker een kans geven.

Trailer

---