“Assassin’s Creed Mirage is een steengoede adventure game”

Kan Assassin’s Creed Mirage in de voetsporen treden van zijn kwaliteitsvolle voorgangers Origins, Odyssey en Valhalla? En kan nieuwe hoofdrolspeler Basim Ibn Ishaq de concurrentie aan met zijn iconische voorgangers Altaïr, Ezio, Eivar en co? Ik ging tientallen uren op stap met de brave man en vertel het jullie in mijn review.

Vanaf het originele Assassin’s Creed ben ik een superfan van de reeks. Ik hou van de stealth aanpak en de verhaallijnen, ik ben een geschiedenisfan en Assassin’s Creed zit boordevol historische weetjes, omgevingen en personages.

Bovendien bevat elke game een open spelwereld met zoveel content dat ik vaak niet weet waar te beginnen en deels mijn eigen verhaal schrijf naast dat van Basim. Het is keer op die keer die boeiende mix van vrijheid, stealth, parkours gameplay en gratis geschiedenislessen die me onvoorwaardelijk verliefd maken op elke nieuwe Assassin’s Creed game.

Waarom Wel?

Basim Ibn Ishaq

Zoals gezegd maken we in Assassin’s Creed Mirage kennis met een nieuw hoofdpersonage, genaamd Basim Ibn Ishaq. De Assassin’s Creed-fans die Valhalla gespeeld hebben, zullen de man zeker herkennen. Basim was oorspronkelijk een ambitieuze straatdief uit het dorpje Anbar die van een beter leven droomt en geplaagd werd door nachtmerrieachtige visioenen. Na een tragisch foutgelopen missie, met gruwelijke gevolgen, wordt hij uit de miserie geholpen door Master Assassin Roshan en vanwege zijn speciale eigenschappen gerekruteerd voor de Hidden Ones. De rest van zijn verhaal laat ik je zelf ontdekken.

In het begin vond ik hem wat plattekes en verwaand, maar na verloop van tijd begon ik hem wel te appreciëren. Maar eerlijk is eerlijk: hij heeft minder charisma dan Ezio of Eivor.

Voor de goede orde: Assassin’s Creed Mirage is een nieuw, op zichzelf staand verhaal dat je kunt spelen zonder de eerdere titels te hebben gespeeld.

Schrijf je naam in het zand…

Weet je wat het eerste was wat ik deed eens ik voor de poorten van Bagdad stond? Mijn naam (Praga) in het zand lopen. Ik wilde namelijk weten of mijn voetsporen te zien zouden zijn in het zand of niet. En ja, dat gaat dus! Probeer het dus eens uit voor de fun.

Zij die hadden gehoopt op een pak vernieuwing in de gameplay, die zijn eraan voor de moeite. Ik heb voor deze review de game gespeeld zoals ik hem altijd gespeeld heb. Dat wil dus zeggen synchronisatietorens vrijspelen, de verhaallijn volgen, de nodige nevenmissies spelen en alle icoontjes afgaan. Op dat vlak niet veel nieuws onder de zon.

Tip van het huis: ben je een kattenliefhebber met een voorliefde voor Perzische katten, dan raad ik je aan de kattenpopulatie goed te bestuderen…

Er valt wederom van alles te doen en te beleven

Er zijn wel een aantal nieuwe, en best aangename veranderingen doorgevoerd. En deze zijn op de een of de andere manier steeds met mekaar verbonden. Zo volgt de algemene verhaallijn het systeem van Investigations. Je krijgt een eerste hint over wie of wat, en gaat dan zoek naar tips die je uiteindelijk bij je einddoel brengen. Lees de slechterik, een lid van The Order of Ancients die je moet vermoorden.

Om die missies tot een goed einde te brengen, kan je nu beroep doen op Rebellen (of Mercenaries), handelaars (Merchants) of Scholars. Hen moet je betalen met Khidmah tokens. Deze kan je verdienen door Contracts (check je HO HQ) te vervullen, of door ze te stelen (pickpocket). Hiermee kan je dus kortingen vrijspelen bij handelaars, muzikanten inhuren om voor afleiding te zorgen, huurlingen inhuren, speciale kisten unlocken, enzovoort.

Daarbovenop kan je nog Artefacts vinden/stelen en verkopen aan Dervis voor extra inkomsten, historische sites bezoeken (met de nodige uitleg erbij) en historische weetjes over Bagdad (en zijn inwoners/heersers) ontdekken.

Polsstokspringen voor gevorderden

Last but not least is er nog Notoriety, iets om rekening mee te houden. Als je guards gaat doden, misdaden pleegt, of andere stoute dingen doet dan gaat je Notoriety stijgen en zullen guards je herkennen en achtervolgen, en zullen burgers de guards roepen. Een beetje de sterren uit GTA zeg maar. Om hieraan te ontsnappen kan je weglopen, wanted posters van de muren trekken of de Munabi omkopen.

Moet je plots vluchten dan kan ik je vertellen dat er een aantal nieuwe dingen zijn om te ontsnappen. Denk hier aan Pole Vaults of de mogelijkheid om stellingen neer te halen om je achtervolgers te verpletteren of hen de weg te blokkeren.

Vreemd (en nieuw) is dat de guards hun ogen een rode gloed uitstralen wanneer je met Eagle Vision naar hen kijkt. Zo kan je wel zien naar waar ze kijken maar het is eigenlijk creepy…

Assassin’s Focus

Ik speel deze game zoals ik al zijn voorgangers heb gespeeld, in stealth. Dat wil dus zeggen dat ik mijn arend (Enkidu) de omgeving laat scannen op zoek naar tegenstanders of verborgen ingangen. Daarna nog even dubbelchecken met Eagle Vision voor ik een locatie betreed. Dan stealth gewijs zoveel mogelijk tegenstanders uitschakelen om uiteindelijk als het fout loopt de confrontatie aan te gaan.

Het vechtsysteem is vooral gericht op parry, het blocken van aanvallen en counteren met lichte/zware aanvallen. Sla je erin de perfecte parry uit te voeren, dan kan je meteen een dodelijke aanval uitvoeren. Opgelet echter, er zijn ook zwaar bepantserde tegenstanders die je enkel langs achter kan uitschakelen.

Wat ik wel een toffe toevoeging vind is het zogenaamde Assassin’s Focus. Links onderaan ken je door perfecte stealth kills uit te voeren een metertje vullen. Is dit metertje vol dan druk je de R-toets in, target je met RB twee tegenstanders (met skills uit te breiden naar meer) en als je dan op A drukt dan zal Basim de aangeduide tegenstanders automatisch zelf afmaken. Dit systeem zat ook in Red Dead Redemption 1 en 2 als ik het goed heb.

Upgrades en Skills

In tegenstelling tot Origins en Odyssey valt er hier ook geen vette loot te verzamelen in de vorm van coole wapens of uitrusting. Je zal net zoals in Valhalla grondstoffen, Dirhams (de munteenheid) of tokens looten waarmee je dan je uitrusting, wapens en tools kan upgraden. Of de hulp van een van de drie facties mee kan inroepen. Het is altijd handig dat je een beroep kan doen op huurlingen om de guards aan te vallen zodat jij naar binnen kan sneaken, of dat je met een groepje handelaars mee naar binnen kan wandelen.

Ik ben wel blij dat het skillsysteem terug vereenvoudigd werd ten opzichte van bijvoorbeeld Valhalla. Geen uitgebreid sterrenstelselsysteem waar ik op den duur verloren in liep, maar gewoon de keuze uit drie bomen, namelijk Phantom (mijn keuze), Trickster of Predator.

Je begint trouwens met de rank van Initiate, Apprentice, Novice, Disciple en Assassin om door te groeien tot Master Asssassin.

Waarom Niet?

Niet veel nieuws onder de zon

Zoals gezegd denk ik dat Mirage meer gezien moet worden als een, hoe zal ik zeggen, tussenstation. Hij vertelt het verhaal van Basim, die kerel die ook in Valhalla zit, en zijn strijd met The Order of the Ancients. Niets meer of niets minder. Op gameplay vlak zijn er een aantal nieuwigheden, maar niets waarvan je van je stoel zal vallen.

Daarnaast heb je nog steeds dezelfde grappige toestanden als in de voorgangers. Zo zullen civilians nog steeds op hilarische wijze over mekaar rollen en struikelen als je met je mount door de straten rijdt, of schieten ze van het verschieten op een rare manier alle kanten uit.

De hoofdpersonages en de omgevingen zien er goed en geloofwaardig uit, maar de doorsnee burger beweegt zich vreemd voort, heeft vaak een dode blik in de ogen en ook hun haar ziet er vreemd (zie slierterig) uit. Ik moet wel zeggen dat de tussenfilmpjes die het verhaal vertellen er wel heel goed uitzien.

---