“Fort Solis is een korte, maar krachtige game”

Fort Solis is de debuutgame van de in Liverpool en Warschau gelegen ontwikkelaar Fallen Leaf. De studio bestaat uit een kleine groep mensen die jaren aan ervaring hebben opgedaan bij ’s werelds grootste ontwikkelaars. Met Fort Solis wil de studio haar passie voor storytelling en meeslepende gameplay graag met ons delen. Hoe mijn ervaring op Mars was, lezen jullie hier terug.

Waarom Wel?

Spanning alom

Hoewel de gameplay en het genre enorm van elkaar verschillen, kan je er niet om heen dat Fort Solis meteen dezelfde vibe geeft als The Callisto Protocol en Dead Space. Daar waar deze laatsten survival horror games zijn, is Fort Solis een meeslepende cinematische ervaring. De gelijkenissen zitten vooral in de omgeving, sfeer, sound en graphics.

Het jaartal is 2080 en we bevinden ons op Mars. Jij bent Jack Leary, Senior Engineer bij Terra, en krijgt een oproep over een alarm op de basis van Fort Solis. Wat eerst lijkt op een routinecontrole, draait snel uit op de langste nacht van Jack’s leven. Eenmaal aangekomen bij Fort Solis, escaleren de gebeurtenissen en tracht Jack het mysterie op te lossen van wat er met de bemanning binnen Fort Solis gebeurd is terwijl er buiten een storm is beginnen oplaaien. Dit doe je door verschillende locaties zoals Engineering, Medical en Communications te onderzoeken.

Het verhaal van de game is goed geschreven en de spanning wordt op de juiste manier opgebouwd waardoor de meeste mensen deze game in één sessie zullen willen uitspelen. Fort Solis is ingedeeld in vier hoofdstukken die in totaal zo’n vijf uur duren waardoor de game perfect op een avond uitgespeeld kan worden. Deze game schreeuwt om met een headset gespeeld te worden dankzij het geweldige audiodesign. En dat liefst in het donker.

Een geweldige cast

Heel die spanning wordt mede opgebouwd door een geweldige cast. Hoofdpersonage Jack Leary wordt vertolkt door Roger Clark, die we voornamelijk kennen als Arthur Morgan uit Red Dead Redemption 2.

Een andere grote rol in de game is weggelegd voor Jessica Appleton, die gespeeld wordt door Julia Brown, die mij minder bekend is maar vooral bekendheid heeft in Groot-Brittanië. Voor Julia Brown was het haar eerste ervaring met een rol in een videogame en deze werd met veel glans vervuld.

Last but not least is er de rol van Dr. Wyatt Taylor, die vertolkt wordt door niemand minder dan Troy Baker. Deze man heeft geen introductie meer nodig en bewees zijn grote klasse al eerder in games zoals The Last of Us en Death Stranding.

Fort Solis is nog maar eens het bewijs dat wanneer een game beschikt over goede (stem)acteurs, dit het niveau zwaar naar boven tilt.

Waarom Niet?

Meer serie dan game

Fort Solis is een krachtige, maar zeer korte game. Ontwikkelaar Fallen Leaf vergelijkt Fort Solis met een serie op Netflix. Het kan in één intense sessie gebinged worden of je kan ervoor kiezen om telkens één of meerdere hoofdstukken te spelen.

De gameplay in Fort Solis beperkt zich tot interactie met de omgeving. Je gaat constant op zoek naar nieuwe aanwijzingen. Dit gebeurt vooral door audio-opnames te beluisteren, videofragmenten te bekijken en e-mails te lezen. Voor de rest wandel je gewoon rond op zoek naar een nieuwe security key om zo een nieuwe ruimte te kunnen betreden. Alle actie gebeurt via cutscenes waarbij je af en toe eens een snelle reflex in huis moet hebben om een bepaalde toets in te drukken. Maar of je dit nu doet of niet, dit heeft geen enkele invloed op de uitkomst van het verhaal.

Geen Supermassive

Het is bijzonder jammer dat Fallen Leaf niet heeft gekozen voor de gameplay die we kennen van de populaire games van Supermassive Games zoals The Quarry, dat een heel spannend verhaal heeft, waar veel interactie is maar ook waarbij je als speler zelf keuzes kan maken die een grote invloed hebben op het spelverloop en daardoor een grote herspeelbaarheid hebben. Dit heb ik enorm gemist in Fort Solis en zou de game ondanks de korte speelduur veel beter gemaakt hebben.

Er is niet eens moeite gedaan om een puzzel in de game te steken of om mij één keer te doen nadenken over de volgende actie. Dan kan je, naar mijn bescheiden mening, beter een tv-serie maken dan een game.

De vloek van Unreal Engine

Fallen Leaf maakte voor de ontwikkeling van Fort Solis gebruik van Unreal Engine 5.2 om zo realistisch mogelijke graphics te creëren. Zelf word ik altijd heel wat minder enthousiast wanneer ik zie dat een game op Unreal Engine draait. En de reden hiervoor is simpel. Wanneer games draaien op Unreal Engine, is er een grote kans dat de performance ondermaats zal zijn, zelfs wanneer je over krachtige hardware beschikt. Vooral in fel belichte gebieden en wanneer je een nieuwe zone betreedt, treden er vaak stutters en frame drops op. The Callisto Protocol draaide ook op Unreal Engine en deze game had een verschrikkelijke performance. Dit is helaas ook hetzelfde verhaal in Fort Solis. Op PlayStation 5 zijn er in Performance Modus regelmatig momenten dat de game onder de 30 fps zakt. Het valt nog af te wachten of een day one patch deze problemen volledig kan oplossen.

De grafische mogelijkheden van Unreal Engine staan buiten kijf. Maar wanneer dit ten koste gaat van een zwakke performance, zorgt dit, alvast wat mij betreft, voor een veel minder leuke spelervaring.

Trailer

---