“Aliens: Dark Descent is de beste Aliens game in jaren”

Ridley Scott’s Aliens-universum leende zich in het verleden al tot een aantal uitstekende films en games. Voor de goede orde, Gearbox gedrocht Aliens: Colonial Marines uit 2013 tel ik daar even niet bij. Na het uitstekende Alien: Isolation (2014) en de toffe coöp shooter Aliens: Fireteam Elite (2021) is het nu aan Aliens: Dark Descent om zich te bewijzen.

Waarom Wel?

Interessant verhaal

Aliens: Dark Descent (ADD) werd ontwikkeld in samenwerking met 20th Century Fox, het filmhuis achter de Aliens licentie en dat merk je. In deze game maken we kennis met deputy administrator Hayes, de Ripley van dienst, die erachter komt dat een schimmig figuur een Xenomorph (en Facehugger eitjes) heeft losgelaten op haar ruimtestation. Dat zorgt natuurlijk voor een hoop miserie waardoor ze het Cerberus Protocol in gang moet zetten.

Het eindresultaat, zonder al te veel te spoilen, is dat de USS Otago, met aan boord een legertje Colonial Marines haar uit de shit komt helpen, ze neerstorten op de mijnplaneet Lethe en daar de poppen pas echt aan het dansen gaan. Het verhaal zit trouwens goed in mekaar, wordt op aangename wijze verteld doorheen de missies door en geeft je zin om door te spelen.

Het verhaal gaat verder als je bepaalde opdrachten hebt voltooid. Niet alleen de xenomorph-dreiging komt aan bod, maar ook geheimen die verborgen zitten in het verleden van Hayes en Harper en een doomsday cult die de aliens aanbidden. Heel wat om te ontdekken dus en je aan je scherm gekluisterd te houden.

Exploreren is leren

De mappen zijn groots, uitgebreid en bij momenten een heuse doolhof. Voeg daar nog dat voortdurende gepiep aan toe van je motion tracker, het zoemen van machines, sissen/knetteren van ontplofte gas- of elektriciteitsleidingen, slechte of nauwelijks werkende verlichting en de steeds op de loer liggende aliens, en je hebt meteen een recept voor een intense spelbeleving.

Het plezante is dat je in die grote mappen, vaak met verschillende levels, helemaal zelf kan kiezen welke wegen je volgt om je missies te volbrengen. Ik verkende zelf elk hoekje en kantje want de map is, net zoals dat bij een RTS het geval is, niet helemaal vrijgegeven. Dit alles op zoek naar loot, tools, munitie en medkits.

Een beetje jammer is wel het (inzoombare) top-down view waardoor je heel wat details van de schitterende omgevingen mist. Denk hier bijvoorbeeld aan de facehuggers en eieren die rode vlekken worden om op te schieten.

Kat en muis spel

Ook beschik je over een ARC (Armored Recon Carrier) om je naar bepaalde locaties te redeployen, overlevenden te extracten of te vluchten wanneer het te heet onder je laarzen wordt. Speel je het bij momenten slim, dan zal je zien dat die ARC in het heetst van de strijd goed van pas komt. Zo speelde ik zelf vaak het kat en muis spel met de aliens. Ik ging de horde opzoeken, lokte ze mee en trachtte ze in de buurt van de ARC te krijgen waarna diens gigantische guns de aliens afmaakten.

Je kan niet manueel saven

Bij opstart van het spel kreeg ik deze boodschap “Aliens: Dark Descent is a difficult game with unique gameplay”. En dat ze verdomd gelijk hadden. In games als Fornite of CoD durf ik nogal eens te rushen, maar dat staat hier gelijk met een pijnlijke dood. Als er één ding is dat ik geleerd heb uit het geniale Alien: Isolation, dan is dat het feit dat je met die aliens niet moet sollen. Dat doen zij wel met jou.

Want, en hier komt het, je kan NIET MANUEEL saven in deze game. Het spel zal, op basis van de door jou gekozen moeilijkheidsgraad, wel regelmatig autosaven maar niet altijd zoals jij dat wil, of waar je dat wil. Wat je wel kan doen is een bepaalde ruimte afsluiten door de deuren dicht te lassen. Daar kan je squad dan rusten, ontstressen en zal je kunnen saven. Hou vooral rekening met die stressfactor want als die te hoog is, dan gaan ze gekke dingen doen, en dat wil je niet in een confrontatie op leven en dood met die aliens.

Addertje onder het gras: om de deuren dicht te lassen, gaande van 1 tot 4 stuks, heb je per deur een tool nodig. En die tools zijn ten eerste niet dik gezaaid, en ten tweede moeilijk te vinden. Denk er dus aan van elke ruimte goed te doorzoeken. (En wees er toch maar zuinig mee)

Het is inderdaad frustrerend bij momenten maar het geeft de game ook meer diepgang. Je zal twee keer moeten nadenken voor je een actie uitvoert, en vooral hoe je die gaat uitvoeren.

Mijn favoriete aanpak? Stealth waar mogelijk, ontwijken is beter dan sterven en, als het echt niet anders kan aanvallen en zelf de eerste lap verkopen. Ik stap traag door de gangen, tracht niet te lopen, hou de dekkingsmogelijkheden in de gaten en zoek telkens op voorhand een manier om me snel terug te trekken en in te graven. Yep, dat leerde ik uit het geniale Alien Isolation. Het ene moment was ik de jager, het andere moment de prooi…

Let’s Rock Marines!

A: DD is een tactical squad-based game. Dat wil zeggen dat je elke missie op stap gaat met een team van vier Colonial Marines. Belangrijk om te weten is dat je jouw squad in zijn geheel aanstuurt. Je kan ze dus bijvoorbeeld niet elk in een hoek van de kamer zetten om mekaar dekking te geven of een hinderlaag op te stellen. Maar dat stoort niet.

Elk van je ventjes kan wel afzonderlijk looten, deuren dichtlassen of computers hacken. De computer zal hiervoor automatisch het dichtst bijstaande ventje uitkiezen. Heb je een healer nodig, dan pikt de computer bijvoorbeeld automatisch de medic van je squad.

Wil je gebruik maken van de unieke skills van je Marines (shotgun, granaatwerper, suppressive fire, flare gun, …) dan kan je de game pauzeren of in slowmo zetten zodat je rustig die tactische keuze kan maken. Hou er rekening mee dat je hiervoor Command Points nodig hebt en die zijn niet in overvloed aanwezig… Daarnaast zijn er nog sentry guns, vlammenwerpers en andere coole items om in te zetten tegen de alsmaar groeiende dreiging tijdens het uitvoeren van je missies.

En neem dit maar letterlijk want in het begin valt het nog mee, maar eens je vordert, meer aliens dood, lawaai maakt en ontdekt wordt gaan de Xeno’s agressiever te werk. Dan opent de Hive de jacht op jou met als kers op de taart de onvermijdelijke Massive Onslaught…

Skills en Kills

Net zoals bij XCOM begin je in je centrale hub met het samenstellen van je squad. Welke klasse kies je, op welke unieke skills hoop je een beroep te kunnen doen en kies je voor een ervaren rat of geef je die nieuwkomer toch een kans?

In de hub kan je ook je personages levellen, hun gear upgraden, nieuwe wapens ontwikkelen op basis van Xeno-tech of ze laten opnemen in de medibay of therapy room als ze gekwetst zijn of te veel stress hebben opgelopen. Je wil immers op pad gaan met een volledig uitgerust team want met een halve kracht geraak je niet ver. Waarom? Permadeath!

Sterft je Marine tijdens een missie dan is hij, drie keer raden, dood! Het zou dus jammer zijn om een van je veteranen op halve kracht mee te pakken en hem dan verliezen voor altijd als hij het loodje legt of ontvoerd wordt door die Aliens.

Waarom Niet?

Je kan NIET manueel saven

Voor de ene een pluspunt, voor de andere een minpunt. Ik ben iemand die graag zelf beslist wanneer hij zijn game wil bewaren, en dat ook vaak doet. Bijvoorbeeld: in Resident Evil 4 Remake begin ik aan chapter 12 en heb ik al 89 keer mijn spel bewaard. In A: DD beslist het spel dat voor jou. Ik heb me moeten aanpassen en kon er op den duur wel mee omgaan. Is dat bij jou niet het geval, dan zal je vaak op je tanden moeten bijten.

Technische mankementjes

Ik speelde de game op PlayStation 5 en had niet echt last van bugs of andere storende elementen. Wel waren er wat technische mankementjes zoals bijvoorbeeld een xeno die zich vastliep tussen een deur wanneer ik die aan het dichtlassen was. Ik kon niet verder lassen en kon ook de alien niet doden waardoor ik mezelf opgesloten had en niet weg kon. Vervelend ja, maar bon ik overleefde het wel.

Daarnaast valt de besturing wel mee met controller, maar wanneer het er te hectisch aan toegaat, vooral tijdens intense combat momenten, dan voel je wel dat het allemaal wat clunky/te traag of verwarrend gaat en dat je zou wensen dat je een toetsenbord en muis in handen hebt.  

---