“Wat een fantastische game is Octopath Traveler II”

In 2018 was Octopath Traveler de game van het jaar voor JRPG-fanaten. Ondertussen zijn we vijf jaar later en hopen ze bij Square Enix dat we klaar zijn voor een nieuw avontuur in dit unieke genre.

Waarom Wel?

Niet één, maar acht fantastische verhalen

Octopath Traveler II is het tweede deel van de reeks, maar geen vervolg. Je start dus met een volledig nieuw avontuur. De acht personages die deze keer paraat staan, hebben niks te maken met het eerste deel. Wat wel terugkomt zijn de klassen, waarvan warrior, merchant, apothecary en cleric er enkele van zijn. Voor spelers die een oog voor detail hebben en alle acht namen van de personages op de juiste volgorde plaatsen vormen het woord octopath.

Elk personage heeft een individueel verhaal, dat bestaat uit vier chapters. Ook dit gegeven kennen we uit het eerste deel. Ik koos ervoor om te starten met Hikari the Warrior. Mijn avontuur ging van start in het woestijngebied Hinoeuma, waar mijn natie Ku in oorlog verkeert. Als jongste prins van Ku ben ik vooral bezorgd om het welzijn van mijn mensen, die verschrikkelijk afzien van de oorlog. Door een gebeurtenis beslis ik om op avontuur te gaan en soortgenoten te ontmoeten die mij willen helpen om mijn natie vrede te bezorgen.

Doorheen mijn avontuur met Hikari, ontmoette ik de andere personages. Als speler kan je ervoor kiezen of je dit personage mee wil nemen op jouw avontuur. Als je besluit iemand mee te nemen, krijg je ook hier een keuze voorgeschoteld. Je kan namelijk van elk personage het eerste chapter spelen, zodat je wat meer achtergrondinformatie krijgt. Ik koos ervoor om dit telkens te doen en later in de game bleek dat dit de juiste keuze was.

Unieke combat die bekend in oren klinkt

De combat in Octopath Traveler is nog steeds uniek. Daarom schrok ik er ook niet van dat ze min of meer hetzelfde principe hanteren in het tweede deel. Doorheen je avontuur zal je te maken krijgen met random encounters. Dus je weet niet wanneer je aangevallen wordt. De combat zelf is nog steeds turn-based.

Je zal vooral moeten experimenteren tijdens de vele gevechten. Elke vijand heeft namelijk een aantal zwakheden, maar deze zal je moeten ontdekken. Elke vijand beschikt over x-aantal armor, dit wordt duidelijk gemaakt met een schild en een cijfer in. Wanneer je een vijand aanvalt met een zwaard en deze is daar kwetsbaar tegen, dan zie je dit duidelijk. Het cijfer van het schild gaat naar beneden en naast het schild zie je een aantal vakjes waar de zwakheden worden in vermeld met een symbool. Zwaard, bijl, ijs en heel wat andere aanvallen.

Het break-systeem komt ook terug. Als je het schild van je tegenstander op nul hebt gekregen dan breek je zijn armor en is de vijand voor één beurt stunned. Tijdens de combat spaar je ook boost punten. Per beurt krijg je één punt dat ervoor zorgt dat je een gekozen aanval meerdere keren na elkaar kan toepassen. Dit zorgt voor de nodige tactische insteek. Spaar je je punten op en haal je stevig uit als het armor breekt of zet je je boost punten in zodat het schild sneller breekt. Wanneer je een zwakheid van een tegenstander ontdekt, wordt dit wel bijgehouden, als je de volgende keer hetzelfde type tegen het lijf loopt.

Latent powers is een nieuw gegeven in de combat. Dit is een metertje dat je laat vollopen als je zelf schade oploopt of je een tegenstander zijn schild doet breken. Eénmaal je de meter hebt opgevuld kan je een unieke aanval inzetten. Wat ook geweldig is tijdens de combat is dat je ter plekke potions en dergelijke kan fabriceren. Met Castti the Apothecary kan je dit doen, je gebruikt hier wel items voor, maar als je de latent power van Castti inschakelt, dan kan je dit doen, zonder items te gebruiken.

Je verzamelt ook job punten. Als je er genoeg hebt kan je hiermeer nieuwe aanvallen en skills leren. Hierdoor krijg je weer een ganse nieuwe beleving. Zo koos ik ervoor om met Cassti de vijand voor twee beurten te verzwakken tegen gif-aanvallen. Gecombineerd met een ander personage uit mijn party die stevig kan uithalen met gif-aanvallen was dit dubbel feest.

Sfeer en gezelligheid 10 op 10

Octopath Traveler II is met zijn HD-2D stijl het knapste dat ik tot hiertoe al heb mogen beleven. De 2D-sprites bewegen wondermooi doorheen een 3D-wereld die 16 bit textures met realistische beelden combineert. Tegenover het eerste deel is er nog meer variatie en vooral detail te bespeuren. De lichteffecten die op je scherm worden getoverd zijn prachtig om te aanschouwen.

Het camerawerk is ook aangepakt waardoor het allemaal dynamischer overkomt. Zowel tijdens het verhaal als de combat. Het wordt allemaal nog een pak mooier nu je beschikt over een dag -en nachtcyclus die je zelf kan inschakelen. Elk personage beschikt nu over twee path actions.

Dit zijn unieke vaardigheden waarover elk personage beschikt. Door een simpele druk op een knop wissel je van dag naar nacht of omgekeerd. Met Hikari kon ik overdag met mensen duelleren, en als ik won maakte ik kans op een item. In het holst van de nacht kon ik dan weer mensen omkopen, zodat er geheime items tevoorschijn kwamen of ik belangrijke info verkreeg. Met Partitio the Merchant kon ik mensen overtuigen om enkele beurten mee te vechten of kon ik van de dorpsbewoners items kopen. Dit gegeven zorgde ook voor heel wat vertier in het ongelooflijke avontuur van Octopath Traveler II.

De world map in deze game is enorm overzichtelijk en geeft duidelijk aan welke personages en quests er telkens te vinden zijn. Elke regio is ook voorzien van een level waar je minimum aan moet voldoen om deze plaats te bezoeken. Ik ben al jaren speler in dit genre en kan jullie garanderen dat je best dit level respecteert, want je zal anders van een kale reis terugkeren.

Dat ik geniet van de grafische stijl is ondertussen duidelijk, maar waar ik vooral verliefd op ben geworden is de sfeer en muziek van de game. De voice-acting is van een hoog niveau en ook meer aanwezig tegenover het eerste deel. Elke muzieknoot die gebruikt werd in deze game is er boenk op. Ik geraakte er zelfs op momenten geëmotioneerd van. Ook hier is het detail enorm aanwezig, het voorbijlopen van toortsen resulteerde in het knetteren van vuur of toen ik in een grot liep en druppels van het plafond in het water hoorde vallen. Heerlijk.

Waarom Niet?

Groepsgevoel ontbreekt nog steeds

De grootste klacht van Octopath Traveler was het feit dat je met acht verschillende personages op stap was, maar niet met zijn allen tegelijk. Enkel tijdens de combat zag je de personages samen op het scherm. In het tweede deel hebben ze geprobeerd deze kritiek de kop in te drukken, maar persoonlijk vind ik dat ze hier niet in zijn geslaagd.

Deze keer zijn er wel Shared Stories die je met twee personages kan voltooien, maar dit is geen oplossing tegenover het vorige probleem. Het zijn side questen die geen enkel invloed hebben op het hoofdverhaal. Elk personage is nu wel te zien tijdens het exploren, maar ze hadden toch nog iets beter hun best kunnen doen.

---